Sander Schomaker
Sander Schomaker Nieuws 21 dec 2016 / 18:30 uur

‘Truckchick’ Iris: De vrachtwagen blijft mijn passie

De vluchtelingencrisis treft ook de duizenden vrachtwagenchauffeurs in Europa. Bij grenzen proberen asielzoekers illegaal mee te liften achter in of zelfs onder de trucks. Bij het Franse Calais werden chauffeurs de laatste jaren vaak aangevallen door woedende vluchtelingen. En nu gaan terreurgroepen de vrachtwagen ook nog inzetten als wapen bij een aanslag. Vroeger was de vrachtwagenchauffeur de vrije jongen, die het avontuur tegemoet ging, maar is het nog wel zo leuk om trucker te zijn?

„Ik vind het nog steeds heel leuk werk, hoor”, reageert Bert-Jan Woering terwijl hij in de vrachtwagen op weg is naar Denemarken. „Ik ben niet bang aangelegd, dus voor mij verandert er niet zo heel veel. Natuurlijk let ik wel op waar ik ga staan. Meestal waar er genoeg licht is en waar meerdere wagens staan. Maar er zijn zoveel rare mensen en je kan niet overal rekening mee gaan houden.”

Woering heeft zelf nooit een ‘verstekeling’ aan boord gehad. „Ik ben een paar keer met de trein naar Engeland gereden. Ik heb geluk gehad. Een vriend van me heeft wel zonder dat hij het wist iemand meegenomen naar Engeland. Die zat onder de wagen.”

Truckchick

Ook ‘truckchick’ Iris van Sloten is niet zo snel bang. „Bang niet nee, maar je schrikt wel van zo’n aanslag”, zegt de 23-jarige Friezin. „Maar dit blijft mijn passie en ik heb er nog steeds plezier in, al wordt het er zo niet leuker op. Ik heb wel het een en ander aangepast. In het begin ging ik gewoon met mijn vrachtwagen langs de snelweg staan als ik ging slapen. Dat doe ik niet meer. Ik slaap alleen nog op een beveiligde parkeerplaats, waar je voor moet betalen.”

Een wapen hebben de chauffeurs niet in hun cabine liggen. „Ik had wel een honkbalknuppel, maar die is in Noorwegen door de douane in beslag genomen”, zegt Woering. „Ze geloofden niet dat ik die had om te sporten.” „Ik kan goed voor mezelf opkomen”, vult Van Sloten aan. „En er ligt altijd wel een schroevendraaier of zo in de deur.”

Aangrijpend

Het lot van de Poolse chauffeur in Berlijn grijpt beide truckers aan. „Dat had iedere chauffeur kunnen overkomen, voor hetzelfde geld was ik het, heel shocking”, reageert Van Sloten. „Ik heb me wel een paar keer in zijn situatie verplaatst”, zegt Woering. „Hij was in Berlijn, vlak bij huis. Hij moest nog even één lading lossen en dan kon hij op huis, naar zijn familie in Polen om Kerstmis te vieren. Maar hij komt nooit meer thuis. Daar denk je wel aan, ja.”

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
‘Truckchick’ Iris: De vrachtwagen blijft mijn passie
Sluiten