Daisy Heyer
Daisy Heyer Nieuws 12 aug 2016 / 21:05 uur

Agent redt drenkeling, deelt heftig verhaal

Een aangrijpende blog van Robert van de Politie in Hoorn. Hij probeerde kortgeleden een drenkeling te redden en sprong daarbij, met motorkleding en al, in het water.

„Rond het middaguur verzoekt de meldkamer mij om met spoed naar Schellinkhout te rijden. Een persoon is met een mini Bobcat – een kleine bulldozer – te water geraakt. Het ding ligt op de bodem van de sloot en de persoon komt niet zelfstand boven”, legt Robert uit in de blog.

De agent haast zich naar de plek des onheils en beseft zich dat iedere seconde telt. „Ik focus op het verkeer, want ik wil geen fouten maken tijdens de spoedrit. Ik rij op de provinciale weg tussen Hoorn 8- en Schellinkhout en zie dat het gevaarlijk is om op het midden van de weg tussen de verkeersstromen in te halen. Het fietspad is ongebruikt, dus ga ik daar rijden. Er zullen vast wel automobilisten zijn die mijn actie vervloeken. Ze moesten eens weten.”

Reanimeren

Als Robert eenmaal aankomt bij de plek waar het ongeluk is gebeurd, aarzelt hij geen seconde. „Ik doe mijn helm af en jas uit en spring met mijn leren motorpak nog aan te water, samen met een aantal brandweermannen. Ik voel onder water het lichaam van het slachtoffer. Samen met de brandweermannen proberen we de Bobcat van hem af te trekken. De tweede poging lukt dat. Het slachtoffer wordt op de kant gehesen, waar het ambulancepersoneel klaar staat om te reanimeren. Er is geen ademhaling en geen hartslag.”

Robert verzoekt de wachtcommandant om al het beschikbare personeel naar buiten te sturen, zodat de kruisingen vrij zijn voor de ambulance. „Ik hoor van de ambulancemedewerker dat het slachtoffer ademhaling heeft en gereed is voor vertrek. Ik stap met mijn natte motorkleren en mijn laarzen vol water op de motor en geef aan de meldkamer door dat we gaan rijden. Bestemming wordt het VU-ziekenhuis in Amsterdam.”

‘Hele bureau moet leeg zijn’

Tijdens zijn rit naar het ziekenhuis ziet Robert op ieder kruispunt agenten staan die het verkeer tegenhouden. „Het hele bureau moet leeg zijn. Ik word er blij van. Zoveel mensen die al het werk uit hun handen laten vallen en zich inzetten voor hulpverlening aan het slachtoffer.”

De ambulance weet zo snel mogelijk naar de spoedeisende hulp te rijden. „Wij als motorrijders slaan af naar de hoofdingang. Daar schudden we elkaar de hand, want we kennen elkaar niet allemaal. Ik bedank ze allemaal voor de ondersteuning. Ons werk is gedaan, het is nu aan de artsen.”

‘Regent het?’

Robert eindigt zijn verhaal met een lach. „Ik loop naar een bankje en ga zitten. Ik trek mijn motorlaarzen uit en laat het warme water, met kroos, eruit lopen. Een jonge verpleegkundige in mijn nabijheid zegt: “Regent het zo onderweg?” Ik kijk haar aan met een glimlach en zeg: “Je moest eens weten.”

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Agent redt drenkeling, deelt heftig verhaal
Sluiten