Metro
Metro Nieuws 18 jul 2016 / 07:20 uur

Ondergedompeld in de tradities van Oxford

Het Britse Oxford geldt als één van de oudste en meest prestigieuze universiteiten ter wereld. Wiesje van den Heerik (18) heeft er zojuist haar eerste jaar opzitten.

Hoe komt een Hollands meisje van 18 op het idee om naar Oxford te gaan?

In het voorlaatste jaar van het gymnasium werd ik uitgenodigd om deel te nemen aan het Pre-University College in Leiden. Iedere maandag zit je daar dan in de collegebanken en kun je het studentenleven alvast een beetje proeven. Met tweehonderd mensen in zo’n zaal, dat was het toch niet helemaal voor mij. Daar kwam bij dat Engels steeds belangrijker wordt en je zo’n taal het beste leert als iedereen om je heen die ook spreekt. Dat bracht me op het idee om in Engeland te gaan studeren. Oxford was één van de opties. Ik dacht, ik probeer het gewoon.

Je klinkt zelfs al een beetje verengelst!

Ja, dat gaat vrij snel heb ik gemerkt. Na vijf weken Oxford droomde ik ’s nachts zelfs al in die taal. Het is ook alweer even geleden dat ik in Nederland was. Momenteel verblijf ik in Zwitserland, waar ik Engelse les verzorg.

Als student worden aangenomen op Oxford. Hoe werkt dat?

Je meldt je al heel vroeg aan voor een studie, in oktober van het jaar ervoor. Dat doe je onder meer met een uitgebreide motivatiebrief, je cv en een cijferlijst. Op basis daarvan kun je worden uitgenodigd voor een gesprek. Als dat gebeurt, heb je in december twee tot drie dagen interviews met tutoren. Op basis daarvan besluiten zij of je naar Oxford mag komen en zo ja, welke cijfers er minimaal op je diploma moeten staan. Zo kon ik in september vorig jaar beginnen aan de studie PFT, wat staat voor psychologie, filosofie en taalkunde.

Maak je er lange dagen?

Ja. Veel studenten op Oxford roeien, ik inmiddels ook. En dat betekent de meeste dagen om vijf uur op om te gaan trainen. Gemiddeld heb ik zo’n drie college-uren per dag. Daarnaast ben je tot ’s avonds laat aan het leren, meestal tot een uur of tien, elf. Minimaal één keer per week heb je een zogeheten all-nighter. Dan lig je niet voor vier uur in bed, omdat je een deadline moet halen voor een essay.

Drie uur college maar?

Dat verschilt ook wel per studie hoor. Maar naast die colleges krijg je op Oxford ook zogeheten tutorials. Dan zit je met twee studenten tegenover één docent en praat je over de inhoud. Regelmatig heb ik er drie per week en voor iedere tutorial schrijf je dan weer een essay van tweeduizend woorden. Dat is best pittig. Zeker in het begin moest ik aan het tempo en de taal wennen.

Oxford staat natuurlijk bol van de tradities. Noem er eens een paar.

Op de eerste plaats is er je subfusc, de academische outfit van Oxford. Die is verplicht op alle officiële aangelegenheden. Je mag zelfs je examen niet doen als je strikje verkeerd zit of je sokken niet voldoende zijn opgetrokken. Daarnaast zijn er de formal dinners, waar je in avondjurk of pak naartoe gaat. De eerste keer voelt dat als student best raar, zo’n drie- tot vijfgangendiner met een ober die wijn komt inschenken. Het is natuurlijk wel een prima gelegenheid om nieuwe mensen te ontmoeten en het kost heel weinig, maar zo’n zeven pond. Er zitten meestal ook professoren aan tafel die discussies voeren met studenten. Vaak zijn dat ontzettend interessante gesprekken om bij aan te haken.

Ben je ook al een keer getrasht?

Dat is ook zo’n bijzondere traditie. Als je uit je laatste examen van het jaar komt lopen, wachten studievrienden je buiten op. Zij onthalen je daar met een douche van scheerschuim, eieren, verrot voedsel, prosecco en glitter. Ik dacht in eerste instantie dat ze een grapje maakten toen ze me dat vertelden. Maar het is een traditie. Iedereen doet het hier. Als je niet getrasht wordt, dan betekent dat eigenlijk dat je geen vrienden hebt.

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Ondergedompeld in de tradities van Oxford
Sluiten