Rens Oving
Rens Oving Nieuws 29 apr 2016 / 07:44 uur

Sunnery en Ryan leggen lot in de handen van Guido

Op 5 mei zijn dj’s Sunnery James en Ryan Marciano de hele dag op pad. Van vroeg in de ochtend tot ’s avonds laat, op één dag, optredens in vier bevrijdingsfestivals in vier steden.

Zonder hulp van de luchtmacht zou dat nooit mogelijk zijn. Aan Guido, loadmaster op een Cougarhelikopter, de taak om Sunnery en Ryan te begeleiden. Het is de vijfde keer dat hij artiesten door Nederland mag vervoeren. „Dat is elk jaar weer een feest om mee te maken.”

Kinderleed is verschrikkelijk

Guido vloog eerder in Afghanistan en Somalië. ‘Wat is het heftigste wat je daar hebt meegemaakt?’ vraagt Sunnery zich af. „Kinderleed is altijd verschrikkelijk. In Afghanistan raakten veel mensen gewond door bermbommen. We deden daar ook regelmatig het transport voor, een keer kreeg ik een zwaargewond kindje in mijn handen gedrukt. Het slachtoffertje werd uiteindelijk gered, maar dat zijn dingen die blijven je bij. Dat raak je niet zomaar kwijt.”

Ryan: „Maar je doet wel iets goeds, je helpt iemand overleven.” „Ja dat hoop je natuurlijk wel op zo’n moment. Uiteindelijk zijn het natuurlijk de artsen die het echte werk doen.”

Hoe je zoiets verwerkt, vragen Ryan en Sunnery zich af. Guido: „Het verwerken begint eigenlijk pas als je terugkomt. Daar ben je teveel met je werk bezig. Pas in Nederland ga je erover nadenken. Het is ook niet mogelijk om je op zoiets voor te bereiden. Je weet gewoon niet hoe je daarmee omgaat tot het je gebeurt. Gelukkig is er altijd hulp als je terugkomt, je kunt er altijd over praten als je dat wil.”

Bijzondere mensen

„Ik ben daar toch wel van onder de indruk”, zegt Sunnery. „Militairen zijn toch mensen die iets bijzonders doen. Ik heb een goede vriend die ook in Afghanistan is geweest. Die heeft daar ook echt verschrikkelijke dingen meegemaakt.”

„Ja dat is natuurlijk ook wel persoonlijk”, denkt Guido. „Je weet gewoon niet hoe je daarmee omgaat tot het je overkomt. Wat ik zelf veel enger vind is voor tienduizend mensen op een podium moeten staan.”

„En wij staan liever op het podium dan dat we in een helikopter stappen”, lacht Sunnery. „Ik ben vooral blij dat we op 5 mei de vrijheid kunnen vieren, ook achter de draaitafels”, „Vrijheid is iets wat we toch te vaak als vanzelfsprekend zien”, vult Ryan aan. „Ook wij waren er niet elke dag mee bezig voordat we hieraan begonnen.”

Stil zijn

„Voor mij is 4 mei misschien nog wel belangrijker”, zegt Guido. „Als de Dam volstaat en er een minuut stilte is voor de slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog, maar ook de mensen die daarna zijn omgekomen. Er zijn collega’s van mij die niet teruggekomen zijn van een missie. Dat mensen ook voor hen stil zijn, zie ik als steun voor het werk dat wij doen.”

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Sunnery en Ryan leggen lot in de handen van Guido
Sluiten