Anne-Fleur Pel
Anne-Fleur Pel Nieuws 19 apr 2016 / 06:14 uur

’Pestkoppen hebben mijn zelfvertrouwen afgepakt’

Een groot deel van haar leven is Francisca van den Berge (22) uit het Zeeuwse Kapelle gepest. Zowel op de basisschool als op het vmbo werd ze door haar klasgenoten verstoten en uitgelachen. Dinsdag op de Landelijke dag tegen Pesten doorbreekt ze haar eenzaamheid en deelt ze haar verhaal met de wereld. „Vroeger kon ik nergens mijn verhaal kwijt.”

Wanneer begon het pesten?

Heel plotseling. In groep 7. Ik was een jaar of tien. Ik speelde met iedereen totdat alle kinderen een vaste vriendschap kregen en ik niet. Sluipenderwijs werd ik buitengesloten. Ik was anders en paste niet bij de groepjes die er waren. Vreselijk. Hoe kon dit? En waarom? Ik werd geslagen en geschopt. Totdat ik halverwege groep 8 mijn pols brak tijdens gym. Het bleek een geluk bij een ongeluk. De kinderen waren zo geschrokken dat ze na een gesprek met de meester hun excuses kwamen aanbieden. Daarna ging het langzaam beter.

Op naar het voortgezet onderwijs. Een nieuw begin.

Op het vmbo zaten er maar drie meisjes in mijn klas, dat was erg fijn voor mij want we moesten vaak met z’n tweeën oefeningen doen. Totdat er halverwege het eerste jaar een vijfde meisje kwam. Ik werd weer buitengesloten. Zij was heel vlot in contact leggen en ik best verlegen. Ze begonnen mij uit te schelden en uit te lachen. Op een gegeven moment vond de hele klas het leuk om mij op stang te jagen.

Ben je naar een docent gegaan, of naar je ouders?

Ik ben naar de docenten gestapt, maar zij vonden dat ik het door mijn houding en slechte sociale vaardigheden zelf uitlokte. Ik was degene die zichzelf buiten de groep plaatste. Daar kon ik dus niet terecht. En buitenshuis ook niet. Ik wilde mijn ouders en zeven broers en zussen niet lastigvallen met mijn problemen en was bang dat mijn ouders school zouden bellen en dat het alleen maar erger zou worden. Thuis hield ik de schone schijn op.

Dat moet een heel eenzame tijd zijn geweest.

Dat eenzame gevoel wens ik niemand toe. Ik voelde me dagelijks heel depressief, leeg en waardeloos. Ik bleef naar school gaan, maar dat was ontzettend zwaar. Ik was altijd op mijn hoede, moest voorzichtig zijn met wat ik zei of deed. Thuis zat ik op mijn bed voor me uit te staren. Ik werd steeds schuwer. Ik durfde niet meer onder leeftijdsgenoten te zijn en voelde me alleen op de wereld. Alsof ik in een groot gebouw stond met hoge muren om me heen en geen mensen. Heel eng. Wat was het nut van mijn leven als er niemand was om die mee te delen? Mijn wereldje werd heel klein.

Hoe heeft het pesten je leven beïnvloed?

De zorgopleiding na het vmbo heb ik moeten staken. Ik was ziek geweest en moest opdrachten inhalen, maar durfde niemand hierom te vragen. Op mijn vijftiende besloot ik dat er iets moest gebeuren en ben ik naar een zomerkamp gegaan. Doodeng, maar ik leerde mensen kennen die mij accepteerden. Hierna was ik weerbaarder richting de pestkoppen op school. Het stopte niet, maar ik kon het beter naast mij neerleggen. Het bleek helaas niet de eerste stap naar een minder eenzaam bestaan. Alle contacten verwaterden.

Wat zou je terugkijkend anders hebben gedaan?

Achteraf heb ik spijt dat ik niets tegen mijn ouders heb gezegd. Zij hadden de situatie beter kunnen uitleggen aan de docenten. Tegen anderen die gepest worden wil ik dan ook zeggen: hoe bang je ook bent, zég het tegen iemand. Dat is het allerbelangrijkste. Maak desnoods de afspraak dat ze geen actie ondernemen. Laat ze eerst jouw vertrouwen winnen.

Hoe is het nu met je?

Door veel therapie heb ik het pesten redelijk verwerkt. Wel ben ik nog in behandeling. Ik heb een negatief zelfbeeld, weinig zelfvertrouwen en ben erg onzeker. Omgaan met leeftijdsgenoten vind ik nog eng. Toch heb ik twee vriendinnen. Een van hen pestte mij op het vmbo. Zij belde mij om haar excuses te maken. Heel raar, en ik was heel wantrouwend. Ze heeft veel geduld met mij gehad voordat ik haar toeliet. Het is geen diepe vriendschap, want ik laat nog steeds niet veel van mezelf zien. Maar ik voel me niet meer zo vaak eenzaam.

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
’Pestkoppen hebben mijn zelfvertrouwen afgepakt’
Sluiten