Bianca Brasser
Bianca Brasser Nieuws 7 apr 2016 / 17:00 uur

Doorleven met een dwarslaesie

Eén klap, twee jaar geleden, veranderde het leven van Meike van Haperen (28) drastisch. Op de terugweg van een wintersportvakantie werd zij aangereden.

Sindsdien zit ze in een rolstoel. „Toen ik wakker werd in het ziekenhuis, wist ik dat het niet goed zat. Ik voelde mijn benen niet meer”, blikt Meike terug. „Uiteindelijk vertelde mijn vader dat ik nooit meer zou kunnen lopen. Ik was nog verzwakt van de medicijnen, maar er gingen wel in vlagen allemaal dingen door mijn hoofd waarvan ik dacht dat ik ze nooit meer zou kunnen.”

Dwarslaesie

Gemiddeld krijgen elke week tien mensen in ons land te horen dat zij door bijvoorbeeld een ongeluk of infectie een dwarslaesie hebben en nooit meer zullen lopen. Deze beschadiging van het ruggenmerg is in vrijwel alle gevallen onomkeerbaar. De gemiddelde leeftijd waarop mensen een dwarsleasie oplopen, is 39 jaar. Jonge mensen, zoals Meike, in de bloei van hun leven.

Maar een dwarslaesie betekent niet automatisch het einde van dit bloeiende leven, zo willen vijf mensen met een dwarslaesie de komende dagen laten zien. Tijdens de Dwarslaesie Challenge Week, die donderdag startte, gaan zij ieder hun eigen persoonlijke uitdaging aan en zamelen zo geld in voor onderzoek naar zelfregie voor mensen met een dwarslaesie.

New York

Meike is een van hen. Haar uitdaging: alleen op reis naar New York. „Een musical bezoeken, het vrijheidsbeeld zien, van het uitzicht van het Empire State Building genieten. Ik wil het allemaal doen. En dan zonder de hulp die je automatisch krijgt als je samen met iemand op reis bent. Zonder iemand die als vanzelfsprekend bijvoorbeeld mijn koffer van de bagageband haalt. Die hulp is fijn, maar ik wil zien of ik het ook alleen kan.”

In minder dan een jaar tijd leerde Meike haar leven op te pakken in een rolstoel. „Van rijden in een rolstoel tot hoe je in bed komt en hoe je doucht en eten kookt. Bijna alles moest ik opnieuw leren”, blikt ze terug. Ook leren omgaan met pijnlijke situaties hoorde daarbij. „In het begin vond ik het heel lastig dat mensen altijd naar mij kijken als ik ergens binnenkom. Mijn rolstoel trekt de aandacht. Ook vond ik het confronterend foto’s van mezelf te zien waarop ik nog kon lopen. Maar ik laat dat nu achter me. Ik ben jong en wil zo snel mogelijk verder.”

Alleen

Maandag vliegt ze naar New York. „Het is überhaupt de eerste keer dat ik alleen op vakantie ga. Ik ben vooral heel benieuwd hoe ik dat ga vinden. Nu ik in een rolstoel zit, kost mijn reis wat meer voorbereiding en vertrouwen dat het goed komt, maar ik wil aan mezelf bewijzen dat ik het prima alleen kan redden. Ook in een vreemde stad.”

Wil je de challenge van Meike steunen? Of de uitdaging van de vijf anderen bekijken? Dat kan via http://www.dwarslaesiechallenge.nl

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Doorleven met een dwarslaesie
Sluiten