Anne-Fleur Pel
Anne-Fleur Pel Nieuws 18 nov 2015 / 17:34 uur

Hoe zie jij de toekomst na Parijs?

De recente aanslagen in Parijs hebben de wereld in verbijstering achtergelaten. Een aanslag op de Franse jeugd, de Bataclan-generatie, schrijft het Franse blad Libération. Wat doet dit soort terreur met de jongeren in Nederland? Hoe zien zij hun toekomst waarin aanslagen een nieuwe realiteit zijn?

Deze keer: Daniele Todaro (19) uit Arnhem, student International Business Communication op de Radboud Universiteit in Nijmegen.

Hoe hoorde je over de aanslagen in Parijs?

Ik was thuis samen met wat verjaardagsvisite van mijn moeder. Ik ontving een pushbericht op mijn mobiel met het nieuws. Ik denk dat we tot 1 uur ’s nachts vol verbijstering het nieuws hebben gevolgd.

Ben je bang geworden na de aanslagen?

Ik ben niet bang geworden om mijn huis uit te gaan, maar er is zeker wel een een bepaalde mate van angst omdat je je realiseert dat er voorlopig nog geen einde aan de aanslagen lijkt te komen. Zo werd dinsdag het centraal station in Arnhem ontruimd vanwege een bommelding. Het bleek een vals alarm, maar het laat toch zien hoe kwetsbaar we zijn. Maar we moeten ons niet laten overweldigen door angst, anders wordt het een obstakel dat ons verhindert om door te gaan met leven zoals we dat horen te doen: met alle vrijheden die we verdienen.

Laat jij je hierdoor beperken in je bewegingsvrijheid?

Absoluut niet. Dan zouden we doen wat de vijand wil dat we doen. Het is belangrijk om juist nu, als statement, te laten zien dat we sterk staan en ons niet klein laten maken. Juist nu moeten we – op een goede manier – gebruikmaken van de vrijheden die we hebben. Daarbij hoort dus dat we moeten genieten van het leven zonder de gedachte dat onze veiligheid niet meer vanzelfsprekend is.

Wat moet/kan Nederland in jouw ogen doen om het risico van een aanslag hier te verkleinen?

De aanslagplegers in Parijs bleken voor een groot deel uit Frankrijk of België te komen. Het aantal terroristen in het land is dus niet alleen afhankelijk van de mensen die het land binnenkomen, maar ook van de mensen die zich er al bevinden. We moeten dus niet alleen de grenscontroles aanscherpen, maar ons ook richten op de integratie van minderheden die zich al in ons land bevinden. Als we niet meer afgezonderd van elkaar leven, maar samen de verschillen tussen bevolkingsgroepen verkleinen, dan ben ik er heilig van overtuigd dat het risico op een aanslag hier wordt verkleind.

Hoe zie jij de toekomst?

Dat is afhankelijk van hoe de huidige ‘jonge’ generatie zich besluit te gedragen. Martin Luther King Jr. zei ooit dat de mens veel techniek heeft geleerd, maar niet hoe je leeft als broers en zussen. We lijken niets van de geschiedenis geleerd te hebben. We moeten gaan beseffen dat gelijkheid geen vraag is, maar een garantie. Als we dat doen, zullen verschillen kleiner worden en kunnen we leren leven als een mondiale eenheid en zo de huidige problemen in de toekomst voorkomen. Deze hoop zal bij mij in ieder geval niet vervagen. Ik stem voor rooskleurigheid.

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Meld je aan voor onze nieuwsbrief! 🌐

Wil jij iedere donderdag om 16.00 uur de parels uit het Metroweb, winacties en meer fun ontvangen? 🤹‍♀️

Reageer op artikel:
Hoe zie jij de toekomst na Parijs?
Sluiten