Anne-Fleur Pel
Anne-Fleur Pel Nieuws 17 aug 2015 / 16:08 uur

‘Door mijn wurgsporen kon ik aangifte doen’

„Mijn ‘geluk’ waren de wurgsporen op mijn keel, anders hadden ze mijn aangifte niet opgenomen.” Tineke Franssen (67) leefde 3,5 jaar in doodsangst voor haar man. Pas toen ze bijna door zijn toedoen stierf in het holst van de nacht durfde ze de volgende ochtend met haar twee jonge kinderen naar de politie te stappen en haar man te verlaten. „Als ik had gezegd dat hij me bedreigde, hadden ze niets gedaan. Nu moesten ze wel.”

Lees ook: Vermoorde verpleegster in Waalwijk werd bedreigd

Franssen doet haar verhaal na de recente tragische dood van Linda van der Giesen in Waalwijk en Raja Draaisma uit Hoofddorp, die beiden door hun ex-vriend zijn omgebracht. Trieste overeenkomst is verder dat de politie bij de aangifte of melding van stalking en bedreiging in beide gevallen niet adequaat heeft gehandeld. De mannen hadden hierdoor vrij spel.

In de war

Het verhaal van Franssen speelt 30 jaar geleden. Haar man was beroepsmilitair. Het begon met een trap in haar zwangere buik, omdat ze meer aandacht zou hebben voor het kind dan voor hem. Het eindigde met een wurgpoging in bed. Toen de politie en de marechaussee hem verward in bed aantroffen, probeerden ze Franssen nog over te halen niets tegen hem te ondernemen. „Mevrouw, hij is in de war, zeiden ze tegen me. Ik heb ze duidelijk gemaakt dat hij niet zo zielig was toen hij mij aftuigde. Als plegers zielig gaan doen, krijgen ze vaak nog sympathie ook.”

Tineke Franssen

Franssen zet zich nu in voor slachtoffers van partnergeweld via Stichting Zijweg. Volgens haar is er tegenwoordig meer aandacht voor mishandeling, maar desondanks kalft het hulpaanbod dramatisch af door de bezuinigingen. De (crisis)opvang voor vrouwen is sinds 1 januari dit jaar in sommige gebieden gehalveerd, weet Franssen. De ervaringsdeskundige kent legio verhalen van vrouwen die zich niet gehoord voelen bij de politie, maar ook bij andere instanties zoals Jeugdzorg.

Na de publieke geweldsincidenten is politiek Den Haag nu echt aan zet, stelt ze namens de belangenorganisatie. Stalking door ex-partners neemt steeds grotere proporties aan. „Het ene incident triggert het andere. Via social media gaat het tegenwoordig veel gemakkelijker en sneller."

Protocol bedreigingen

Stichting Zijweg geeft een noodsignaal af omdat wordt gevreesd voor nog meer onnodige, dodelijke slachtoffers. In maart 2015 signaleerde de Inspectie Veiligheid en Justitie al dat parate kennis van politiemedewerkers over huiselijk geweld onder de maat is. Franssen pleit voor een protocol voor bedreigingen en bijscholing van alle politieagenten vóór 2017.

„Bij de politieleiding begint het nu wel door te dringen dat er iets moet gebeuren. Er zijn nu geen standaardprocedures", gaat Franssen verder. „Agenten achter de balie schatten de situatie vaak niet ernstig genoeg in. Daarom moet er een landelijk protocol komen. Desnoods een lijst die afgevinkt moet worden. Niet iemand wegsturen, maar meteen onderzoek doen. De casus van Linda onderstreept de noodzaak hiervan."

Extra geld

Stichting Zijweg wil verder dat er in de miljoenennota geld wordt vrijgemaakt voor vrouwenopvang. „Een vluchteling die wordt bedreigd in eigen land helpen we wel. De impact van de bedreigingen die vrouwen van hun partner of ex ervaren in Nederland, is vaak hetzelfde."

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
‘Door mijn wurgsporen kon ik aangifte doen’
Sluiten