Ruben Eg
Ruben Eg Nieuws 16 mrt 2015 / 16:49 uur

‘Kerkhof in ebolastad lijkt op dat uit oorlogstijd’

De Wereldgezondheidsorganisatie WHO sloeg een jaar geleden alarm over de razendsnelle uitbraak van het dodelijke ebolavirus in het westen van Afrika. Sindsdien raakten 23.900 mensen besmet met het zeer besmettelijke virus. Meer dan tienduizend personen overleden, onder wie vijfhonderd hulpverleners.

Even werd gevreesd voor een wereldwijde uitbraak, maar inmiddels is de ziekte onder controle. Verdwenen is ebola nog altijd niet in de zwaarst getroffen landen Sierra Leone, Guinee en Liberia, zegt voorzitter Henri van Eeghen van de Samenwerkende Hulporganisaties (SHO) na een bezoek aan Sierra Leone. „Als je op het kerkhof in de hoofdstad Freetown alle graven van ebolaslachtoffers naast elkaar ziet liggen, dan doet je dat denken aan oorlogstijd.”

Hoe is de situatie in het ebolagebied?

„Liberia is ebolavrij, maar in Sierra Leone is het teruggekomen. Niet in de hoeveelheid van vier maanden geleden, maar wel met zo’n honderd besmettingen per week. Dat is zorgelijk. Je merkt ook dat iedereen hier ebolamoe is. De boog staat al heel lang gespannen om deze crisis te boven te komen.”

Lees ook: ‘Nog steeds veel nieuwe ebola-besmettingen’

Komt het gewone leven al op gang?

„Langzaam. Er wordt nog veel gecontroleerd op ebola, maar er mag inmiddels weer met busjes tussen de steden gereden worden. Schijn bedriegt ook. Het is heel confronterend om in Freetown de dagelijkse begrafenissen te zien. Ik zag er drie op een dag. Voor de families blijft het weghalen van het lichaam door een team in pakken ook erg onwaardig.”

Hoe ziet de begraafplaats in Freetown er na een jaar ebola uit?

„Die in het centrum van de stad is zo goed als helemaal vol. Daarom worden nieuwe overledenen nu naar een speciaal voor ebola aangelegde begraafplaats buiten Freetown gebracht. Het is goed georganiseerd, maar groot; heel groot. Het voelt raar om daar te zijn. De plek is vrij droog en open. Op de hele begraafplaats staat één boom in de blakende zon.”

Mogen nabestaanden er komen?

„Daar zijn strenge regels voor. Maximaal tien per begrafenis, geloof ik. Een bezoek aan een graf mag wel. Maar dat gebeurt slechts heel beperkte. Ik denk ook door angst.”

Lees ook: Ebolabestrijders ‘Persoon van het Jaar’ volgens Time Magazine

Je sprak net over ebolamoeheid. Verklaart dit de terugkeer van het virus in Sierra Leone?

„Misschien. De discipline is niet overal even groot. Ik heb in Freetown de wijk Aberdeen bezocht. Daar wonen tweehonderd families, die allemaal in quarantaine zitten. Ik zag alle kinderen van die families bij elkaar heel goed alle liedjes met regels over ebola zingen. Maar ondertussen raken ze elkaar tijdens het spelen de hele tijd aan. Vooral in de arme wijken is er nog een bak werk te doen.”

Wanneer gaan de scholen weer open?

„Op 1 april, hoewel dit nog niet zeker is. Maar het is duidelijk dat je dan niet gewoon de deuren weer kunt openen. Welke voorzorgsmaatregelen moeten er worden genomen? Ook moet leraren worden voorbereid op de nieuwe situatie. Maar vermoedelijk durven veel ouders hun kinderen op 1 april ook nog niet naar school te sturen, uit angst voor besmetting.”

Hoe is de economische situatie na een jaar ebola?

„De meeste bedrijven hebben 30 tot 50 procent minder omzet, en soms nog erger. De financiële strop is groot. En er is nog niet over nagedacht hoe dit moet worden opgelost. Er moet veel geld in de economie gepompt worden. In Sierra Leone ligt de jeugdwerkloosheid makkelijk op 75 procent.”

Word je zelf niet paranoia van het ebolarisico in Sierra Leone?

„Ik ga er heel gedisciplineerd mee om. Maar je bent je wel bewust van het risico. Geen handjes geven, de handen schoonhouden en het gezicht niet aanraken. Elke 21 dagen mijn temperatuur meten. Mensen noemen ebola een sluipmoordenaar, omdat je niet weet of iemand het virus heeft. Tijdens de burgeroorlog wist iedereen wie een vijand was. Maar nu niet.”

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
‘Kerkhof in ebolastad lijkt op dat uit oorlogstijd’
Sluiten