Vera Guldemeester
Vera Guldemeester Geld & Carrière 18 okt 2026, 
Leestijd: 5 minuten

Jürgen (43) betaalt al 3 jaar de woonlasten van zijn ex: ‘Mijn eigen financiële buffer verdwijnt’

Jürgen (43) wilde na zijn scheiding voorkomen dat zijn kinderen moesten verhuizen. Daarom bleef hij meebetalen aan het huis van zijn ex. Drie jaar later doet hij dat nog steeds, terwijl zijn eigen financiële buffer steeds kleiner wordt. Lesley Echteld van De Gezinsportemonnee deelt haar tips over deze financiële misser.

In de rubriek Financiële fout behandelen we elke week een financiële biecht van een lezer. Van grote financiële misstappen tot de kleinste financiële blunders.

Jürgen (43): „Mijn ex en ik hebben twee kinderen en toen we uit elkaar gingen, vond ik het vooral belangrijk dat zij zo min mogelijk last zouden hebben van alles wat er veranderde. Ze hadden ineens een vader die ergens anders woonde en een leven dat van de ene op de andere dag anders was. Het laatste wat ik wilde, was dat ze ook nog hun vertrouwde huis kwijt zouden raken.

Jürgen zou maar een paar maanden meebetalen

Mijn ex wilde graag in de woning blijven wonen en ik gunde haar dat ook. Alleen was al snel duidelijk dat zij met haar parttimebaan de woonlasten niet volledig alleen kon dragen. Ik zei daarom dat ik tijdelijk zou helpen, totdat zij een fulltimebaan had gevonden. We waren misschien geen partners meer, maar we bleven wel samen verantwoordelijk voor onze kinderen. Ik had alleen nooit gedacht dat ik drie jaar later nog steeds zou betalen.

In het begin kon ik al die kosten redelijk opvangen. Ik dacht vooral ook aan het vooruitzicht: ik ging ervan uit dat ik maar een paar maanden zou moeten bijspringen. Maar iedere keer als ik dacht dat we een stap verder waren, bleek het toch nog niet te lukken. Ze vond geen andere fulltimebaan, zei ze, en ook kreeg ze steeds te maken met onverwachte kosten. Kosten die ik normaal gesproken voor mijn rekening nam. Als ze vroeg of ik nog langer kon bijdragen, dan zei ik steeds ja.

Jürgen betaalt al drie jaar mee aan twee huishoudens

Wat begon als tijdelijk helpen, werd langzaam een vast onderdeel van mijn maandelijkse uitgaven. Het probleem is dat ik zelf natuurlijk ook gewoon mijn eigen woonlasten heb: ik heb een hoge huur en ook mijn andere vaste lasten zijn aardig hoog. Ik betaal dus eigenlijk gewoon voor twee huishoudens.

En waar ik het een paar jaar geleden nog wel kon opbrengen, merk ik nu dat het steeds lastiger wordt. Ik kan minder sparen, moet vaker nadenken over grotere uitgaven en mijn financiële buffer wordt kleiner. Dat vind ik best confronterend.

Als ik mijn ex vraag hoelang ze denkt dat mijn bijdrage nog nodig is, krijg ik meestal geen duidelijk antwoord. Ze zegt dat ze haar best doet en dat ze het financieel echt niet redt zonder mijn hulp. Dat begrijp ik, maar ondertussen zit ik zelf met hetzelfde probleem: ik red het steeds moeilijker.

Jürgen durft niet te stoppen, uit angst voor zijn kinderen

Het ingewikkelde is dat ik bang ben dat mijn kinderen er uiteindelijk de dupe van worden als ik stop met betalen. Dat is precies waarom ik hier zo lang mee ben doorgegaan. Ik wil niet dat zij alsnog moeten verhuizen, maar tegelijkertijd begin ik te beseffen dat ik mezelf financieel behoorlijk klem heb gezet. 

Achteraf had ik veel eerder duidelijke afspraken moeten maken. Ik schaam me er niet voor dat ik mijn kinderen wilde helpen en daar heb ik ook geen spijt van. Waar ik wel spijt van heb, is dat ik geen grens heb gesteld.”

Geldexpert Lesley Echteld: zo voorkom je jarenlang meebetalen

Lesley Echteld van De Gezinsportemonnee is goed onderlegd in geldzaken en geeft tips bij dit soort problemen: „Allereerst zou ik willen zeggen: het is geen financiële fout om je kinderen te willen beschermen. Ik snap heel goed dat Jürgen ervoor koos om zijn ex tijdelijk te helpen. Zeker na een scheiding wil je als ouder voorkomen dat je kinderen nóg meer veranderingen voor hun kiezen krijgen.

Bron: Privébeeld

Maar ‘tijdelijk’ helpen zonder duidelijke afspraken kan financieel een heel ander verhaal worden. Wat begint als een paar maanden, kan ongemerkt jarenlang onderdeel worden van je vaste lasten. En precies daar zit voor mij de financiële misser.

Lesley Echteld adviseert een duidelijke einddatum

Mijn eerste advies zou daarom zijn: maak van tijdelijke hulp weer tijdelijke hulp. Bespreek samen wat er op dit moment nodig is, welk bedrag redelijk is en vooral: tot wanneer. Een einddatum betekent niet dat je je kinderen in de steek laat. Het betekent dat je ook verantwoordelijkheid neemt voor je eigen financiële situatie. 

Daarnaast zou ik Jürgen adviseren om zijn eigen financiële plaatje opnieuw helemaal inzichtelijk te maken. Wat komt er binnen? Wat zijn zijn vaste lasten? Hoeveel betaalt hij daadwerkelijk mee aan het andere huishouden? Wat houdt hij over om te sparen en hoeveel buffer heeft hij nog? Als je merkt dat je eigen buffer steeds kleiner wordt, is dat een duidelijk signaal dat de huidige situatie niet onbeperkt kan doorgaan.

Wat ook een belangrijk punt is, is dat er onderscheid gemaakt moet worden tussen bijdragen aan je kinderen en het betalen van de woonlasten van je ex. Die twee dingen kunnen door elkaar gaan lopen, terwijl het financieel iets anders is. Je verantwoordelijkheid voor je kinderen blijft natuurlijk bestaan, maar dat betekent niet dat je jarenlang de volledige financiële ruimte van een tweede huishouden moet blijven opvangen.

Welke toeslagen en woonopties heeft Jürgens ex nog?

Daarnaast zou ik ook kijken naar wat er wél mogelijk is. Zijn er andere mogelijkheden op het gebied van wonen? Maakt de ex-partner gebruik van alle mogelijke toeslagen of inkomstenondersteuning? Kan de verdeling van de kosten anders? En wat kan de ex-partner zelf op korte of langere termijn doen om financieel zelfstandiger te worden?

En misschien wel het belangrijkste: je hoeft geen financiële grens te stellen aan de liefde voor je kinderen. Je kunt een betrokken vader zijn én zeggen: ‘Ik kan dit bedrag tot die datum betalen, daarna moeten we samen naar een andere oplossing zoeken’.

Want als je jezelf financieel volledig klemzet om je kinderen te beschermen, kan dat uiteindelijk ook gevolgen hebben voor hen. Een gezonde financiële situatie voor beide ouders geeft kinderen uiteindelijk meer zekerheid dan één ouder die jarenlang probeert twee huishoudens draaiende te houden.”

De Gezinsportemonnee is een online platform over geldzaken, besparen en gezinsfinanciën, opgericht door Lesley Echteld om het taboe op geld te doorbreken. Vanuit haar ervaring als moeder van vijf kinderen deelt zij praktische en toegankelijke tips waarmee gezinnen meer grip krijgen op hun financiën. Haar kracht ligt in het vertalen van financiële onderwerpen naar herkenbare situaties uit het dagelijks leven.

Lezen over financiële fouten die onze lezers maakten én het advies daarvoor? Check dan deze artikelen:

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Vera Guldemeester
Geschreven door Vera Guldemeester

Vera heeft in een ver verleden de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze freelance (eind)redacteur voor diverse (online) magazines, waaronder Metro. Haar passies? Reizen, eten, interieur en natúúrlijk schrijven. Voor Metro verdiept ze zich in persoonlijke verhalen voor rubrieken als ‘Burenruzies’, ‘Financiële fouten’ en ‘Ex-treem gênant’.

Reacties