Michelle van der Molen
Michelle van der Molen Geld & Carrière 11 sep 2026, 
Leestijd: 5 minuten

Miriam (32) leeft van 1317 euro per maand en heeft schulden: ‘Soms sla ik het avondeten over’

Miriam* (32) moet rondkomen van 1317 euro netto aan WIA en schat haar schulden op zo’n 5000 euro. Elke vrijdag gaat ze naar de voedselbank. Soms is zelfs avondeten te duur: „Dan ga ik vroeg naar bed.”

De inhoud van de boodschappentas wordt steeds kleiner, de rij voor de voedselbank langer. Vakantie is écht een luxe, net als het hebben van een spaarrekening. Wat kun je nog doen als je maar ‘In het rood’ blijft staan?

Naam: Miriam* (32)
Beroep: werkloos, in de WIA
Woonsituatie: appartement (625 euro per maand)
Inkomsten: 1317 euro netto (WIA, exclusief huur- en zorgtoeslag)
Schuld: 5000 euro, naar schatting

In het rood

Hoe ben jij in het rood terechtgekomen?

„In 2015 ben ik in de WIA terechtgekomen. Ik heb een conversiestoornis: mijn lichaamsdelen vallen uit door een storing in mijn hersenen. Daarvoor werkte ik 24 uur per week als winkelmedewerker. Hartstikke jong, en je WIA wordt berekend op de financiële status van dat moment. Hij gaat wel mee met de inflatie, maar dan hebben we het over enkele euro’s. Daarbovenop heb ik een conflict met het UWV. Zij hebben in 2024 – toen ik na zes jaar in het buitenland te hebben gewoond terug naar Nederland kwam – mijn loonheffing aangevinkt, waardoor ik nu een schuld heb bij de Belastingdienst van 2300 euro. UWV zegt: ‘We kunnen er niks meer aan doen’, en de Belastingdienst zegt: ‘Jij bent eindverantwoordelijke, je had dit moeten controleren’.”

Hoe groot is jouw schuld?

„Hoeveel schuld ik precies heb, weet ik niet. Bij mijn zorgverzekering heb ik een incasso lopen, bij Klarna 50 euro en een vriend krijgt nog 2000 euro van mij. Naast de schuld bij de gemeente, waar ik inmiddels elke maand 67 euro van afbetaal. Ik heb helemaal geen overzicht meer en ik heb een schuldhulpmaatje geregeld om te zorgen voor overzicht. Onder bewind wil ik niet: ik ben 32 en wil gezag over mijn eigen geld houden. Dat is mijn laatste redmiddel; ik wil eerst kijken of ik samen met mijn schuldhulpmaatje mijn financiële situatie kan fiksen.”

Welk gevoel krijg je als je naar je rekening kijkt?

„Ik ben dankbaar voor het geld dat ik krijg, en ik weet dat ik het ‘krijg’. Maar het is een jongerensalaris. Was ik helemaal gezond geweest, dan had ik nu een fulltime job gehad. Vriendinnen krijgen het dubbele, of misschien wel driedubbele. Als alle maandelijkse lasten zijn afgeschreven, sta ik óf in het rood óf ik houd zo’n 200 euro over voor de rest van de maand. Op dat moment voel ik mij vooral heel eenzaam en klein. Ik heb geen relatie, geen gezin. Als dit zo doorgaat, hoef ik eind 60 niet te halen. Ik houd van gezelligheid, lekker eten. Het liefst nodig ik mensen uit om te borrelen. Maar als je twee keer afzegt en niet meegaat omdat je het niet kunt betalen, word je de derde keer niet meer gevraagd. Ik ga soms vroeg naar bed, zodat ik het avondeten kan overslaan. Dat maakt je echt hartstikke ongelukkig.”

Hoe kom jij rond?

„Naast mijn conversiestoornis heb ik – door een zelfmoordpoging in 2019 – last van zenuwpijn aan de rechterkant van mijn lichaam. Ik moet maandelijks naar het ziekenhuis voor onderzoek; ook deze kosten komen erbij. Hier probeer ik geld voor opzij te zetten. Gekke uitgaven heb ik niet; het zijn vaak de vaste lasten die het ‘m doen. Besteed ik geld aan mezelf, dan voel ik mij gelijk rot tegenover anderen. Laatst had ik trek in iets zouts bijvoorbeeld, en heb ik een zak chips gehaald. Dan komt dat gevoel direct naar boven: ‘Moet ik nog zoveel mensen afbetalen, ga ik chips eten’. Elke vrijdag ga ik naar de voedselbank. Het liefst loop ik met mijn capuchon op naar binnen. Ik voel mij gewoon niet prettig als ik daar in de rij sta. Het helpt mij, en ik weet dat ik mij er niet voor hoef te schamen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.”

Krijg je te maken met vooroordelen?

„Zenuwpijn kun je niet zien: niemand weet dat ik na één dag afspreken twee dagen platlig. Het liefst kom ik dan ook niemand onder ogen, omdat ik mij schaam voor de situatie waarin ik zit. Zowel financieel als lichamelijk. Mensen zeggen vaak ‘ga gewoon werken’, en dat doet mij echt pijn. Dan neem je mij blijkbaar niet serieus. Of het is: ‘Oh, maar jij krijgt toch een uitkering’. Nou, succes met die 1300 euro, dat ga je echt niet redden. Ik doe nu vrijwilligerswerk bij de Luisterlijn, om te kijken of ik dat volhoud. Dat vind ik heel erg leuk: je hebt diverse gesprekken, waardoor je soms in een heel persoonlijk verhaal zit, zonder dat je elkaar kent. Ja, dan zijn er genoeg raakvlakken. Ook al moet ik daar een dag van bijkomen, ik krijg er wel energie van.”

Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie. Denk jij aan zelfdoding? Je bent niet alleen. Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie via www.113.nl of bel 113 (lokaal tarief) of 0800-0113 (gratis).

Dit zijn de best gelezen artikelen van dit moment:

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Michelle van der Molen
Geschreven door Michelle van der Molen

Van beauty tot psychologie: Michelle schrijft na haar studie Journalistiek over de meest uiteenlopende onderwerpen. Al komen de meeste ideeën door een wandeling in de stad, en geeft ze met haar artikelen het liefst een stem aan de mensen die zelf niet zo hard kunnen of willen roepen.

Reacties