Erik Jonk Geld & Carrière 9 sep 2025, 18:16

Leestijd: 10 minuten

Suus begon op haar 13e sieraden te maken: ‘Als iemand iets wilde kopen, dan stuurde ik een Tikkie’

Waar de één op 30-jarige leeftijd nog studeert of dagelijks naar de baas op kantoor rijdt, is de ander jong en ondernemend en zit als tiener van 13 al aan de keukentafel met kralen en elastiekjes sieraden te maken. Die laatste is Suus Lothmann. Haar La Jewelista is in enkele jaren uitgegroeid tot een volwassen bedrijf met eigen kantoor, studio en online community.

Hoe krijg je het ondernemen op heel jonge leeftijd allemaal voor elkaar? Dat vraagt Metro regelmatig aan een jongere in Jong en Ondernemend.

Sinds april ook workshops

La Jewelista is een Gen Z-sieradenmerk („niet te goedkoop, maar wel voor iedereen haalbaar”). Kleurrijk en altijd ‘on trend‘. De sieraden en bag charms (platter gezegd: sleutelhangers aan tassen) gaan als zoete broodjes over de digitale toonbank. Op TikTok en Instagram (ruim 41.000 volgers) deelt Suus dit pad: van haar creatieve proces tot aan de struggles die bij het ondernemen horen.

Haar meisjesdroom is uitgekomen en ze wil nu ook andere jonge vrouwen inspireren. Zij organiseert daarom sinds april ook workshops in haar eigen studio in Leiden, voor haar trouwe ‘jewelistas’ en iedereen die dat maar wil. „Ik houd ervan om mensen blij te maken met mooie items. Ook al ben je zonder items ook mooi, sieraden maken je outfit net een beetje af.”

Suus in Jong en Ondernemend

Naam: Suus Lothmann
Leeftijd: 21 jaar
Woonplaats: Leiden (woonde vanaf haar 10e zes jaar in Italië, waar haar ouders nog altijd wonen)
Functie: eigenaar van sieradenmerk La Jewelista in Leiden, voorheen Jewellery by Suus
Aantal medewerkers: Suus heeft drie parttimers in dienst
Studie na de middelbare school (havo): geen („Ik wilde sowieso een tussenjaar waarin ik veel zou werken en ik wilde niet gaan studeren omdat dat volgens het boekje zou moeten. Mijn ouders vonden het goed, als ik maar iets doe wat ik blij van word en het ook een beetje toekomst heeft. Toen was de keuze snel gemaakt.”)

Jong en ondernemend, al vanaf haar 13e

Vertel eens over die tijd als tiener aan de keukentafel, was je al een kleine ondernemer in spe?

Suus: „Nee, ik had nog niet echt een plan, ook geen businessplan en ik had nog geen idee dat dit een groot ding zou worden. Ik vond creatief bezig zijn gewoon heel erg leuk, dus ik dacht: ik ga armbandjes maken. Op een Instagramaccount plaatste ik daar foto’s van. Als iemand het wilde kopen, stuurde ik een Tikkie. Dan duurde het twee weken voor ze het in huis hadden, haha. Wat met kraaltjes en elastiekjes begon, bestaat acht jaar later nog steeds. Ik had nooit kunnen denken dat het nu mijn full-time baan zou zijn. Toen ik meer bestellingen kreeg en mijn moeder me aan de keukentafel moest helpen met bestellingen voor mensen die ik helemaal niet kende, vond ik dat wel een mijlpaal.”

Je organiseert nu ook workshops. Leid je je klanten zo niet op tot je eigen concurrenten?

„De workshops trekken een gemengd publiek, want er komen ook vrouwen van 45, 50. En laatst nog een vrijgezellenfeest, dus heel breed. Die concurrentie zie ik daarbij niet hoor. Als iemand sieraden wil gaan maken en verkopen, dan gaat die persoon dat toch wel doen. Het bijt elkaar niet. Je trekt er ook weer nieuwe mensen mee aan die La Jewelista nog helemaal niet kenden.”

Met de paplepel ingegoten

Waar komt jouw ondernemersbloed vandaan, van je ouders met hun bedrijf in Italië?

„Mijn moeder had vroeger een kinderkledingmerk. Er zijn foto’s van toen ik 6 of 7 was, dat ik al prijskaartjes aan de kleding hing. Ik was ook model voor mijn moeder, dus ik denk dat ik het jong en ondernemend zijn toen onbewust met de paplepel ingegoten kreeg. Mijn ouders verhuren nu in het zomerseizoen appartementen en lodgetenten, in Piemonte tussen Milaan, Turijn en Genua. Zij hebben nooit gezegd dat ik ook moest gaan ondernemen, maar hebben me wel altijd het gevoel gegeven dat alles kan.”

Een ander bijbaantje heb je vast nooit gehad?

„Nee, als ik een cv moet opstellen is dit het enige wat ik erop kan zetten.”

Wanneer werd je bedrijf een serieuze aangelegenheid?

„Aan het begin van corona, daarvoor was ik te jong om bijvoorbeeld een zakelijke rekening te hebben en draaide ik op mijn moeders naam. Die coronatijd was voor mij eerlijk gezegd heel leuk. Destijds had ik ook nog een kledinglijn. Iedereen zat thuis en ging online shoppen, het was niet normaal. Op social media had ik al best een groot bereik. Elke dag van de week, soms tot in de nacht, zat ik sieraden met de hand te maken en bestellingen te regelen. Dat was wel een keerpunt van ‘wow, dit gaan ‘m worden’.”

Jong en ondernemend en veel verantwoordelijkheid

Heb je nog een normaal tienerleven gehad naast al dat sieraden maken aan tafel?

„Dat denk ik wel, al woonde ik met mijn ouders in Italië en had ik al een ander leven dan tieners hier. Ik zat wel op de middelbare school, maar heb deels ook thuisonderwijs gehad. Ik ben niks tekort gekomen hoor. Nu al mijn vriendinnen studeren, merk ik wel dat mijn werkende leven anders is. Ik heb veel meer verantwoordelijkheden. Maar ja, ik heb daar zelf voor gekozen omdat ik het gewoon heel leuk vind. Al ga ik nog steeds graag met die vriendinnen naar festivals, soms moet ik zaterdag toch even naar kantoor om iets op te lossen.”

Heb je het hele ondernemerschap zelf moeten leren, of heb je – bijvoorbeeld van je ouders – tips en/of financiële steun gekregen?

„Ik doe veel met mijn vader (die precies op dat moment door het beeld van het video-interview loopt, red.). Hij regelt bijvoorbeeld de loonstroken en dingen met de belasting. De website doen we samen. Ik heb veel zelf aangeleerd, al dan niet met hulp van mijn vader. Geld heb ik altijd zelf moeten regelen.”

Ben je, omdat je jong en ondernemend bent en was, onderweg valkuilen tegengekomen? Of ging het allemaal van een leien dakje?

„Het is allemaal wel soepel gegaan. Ik ben er als het ware ingerold. Ergens van dromen en heel ver vooruit kijken heb ik alleen als moeilijk beschouwd. Als iemand me vroeg wat ik over vijf jaar zou doen, antwoordde ik maar ‘ik weet het niet, ik vind dit gewoon leuk’. Ik ben daar nu overheen, plan elke dag en kijk meer vooruit.”

View this post on Instagram

A post shared by LA JEWELISTA | jewellery & bag charms (@lajewelista)

The Voice Kids en het Junior Songfestival

De snelle opkomst van sociale media was voor jouw bedrijf vast een uitkomst?

„Ja, dat samen met de populariteit van tv-programma’s als The Voice Kids en het Junior Songfestival. Daar keek ik als tiener zelf naar. Meisjes die daaraan meededen werden in één keer super bekend. Ik stuurde hen gratis sieraden op en zei dat ze ook iets aan een volger mochten weggeven. Die meiden moesten dan ook mij gaan volgen, natuurlijk. Dat is slim geweest en zo groeide mijn bedrijfje best wel snel.”

Zat Roxy Dekker in haar Junior Songfestivaltijd daar ook bij toevallig?

„Nee, ik had haar niet op tijd gescout helaas. Maar zij staat heeeeeeeeeeel hoog op mijn lijstje. Zij is natuurlijk het schoolvoorbeeld van hoe je via TikTok groot kunt worden.”

Kun je goed van La Jewelista leven inmiddels?

„Ja hoor. Het is hard werken, maar ik kan er nu prima van leven.”

Waar ben jij precies goed in, vind je zelf?

„In het creatieve, ik weet wat ik wil en vind dat ik mooie dingen kan maken. En ook wel in het marketinggedeelte. Je hebt kunstenaars die heel goed zijn in iets maken, maar heel slecht in iets verkopen. Ik denk dat ik goed ben in beide dingen combineren, een kracht die er vanaf het begin af aan wel is geweest.”

‘Jij rijgt de hele dag kraaltjes?’

Wat vertel je op een verjaardag aan tante Annie eigenlijk wat je precies doet? Zij denkt misschien wel dat je nog altijd aan die keukentafel zit.

„Dat is best moeilijk, vroeger al. Toen dachten mensen dat ik de hele dag alleen maar kraaltjes zat te rijgen en that’s it. Het is inmiddels natuurlijk veel meer en met een eigen kantoor kan ik wat meer laten zien van ‘dit ben ik, dit doe ik’. Tegen tante Annie kan ik nu ook zeggen dat ik de hele dag dingen aan het regelen ben, zodat iedereen z’n ding kan doen. Met de workshops erbij is dat weer meer geworden. Mijn werk uitleggen is dan ook best lastig, want elke dag is anders. Natuurlijk maak ik nieuwe collecties en binnenkort ga ik daarom bijvoorbeeld naar leveranciers in China.”

Mis je dat meisje dat jong en ondernemend was en alles zelf maakte weleens?

„Ja, zeker nu het met het kantoor en personeel allemaal anders is geworden. Ik verdien nu soms geld, terwijl ik zelf niet aan het werk ben. Als ik ergens lekker koffie aan het drinken ben bijvoorbeeld, terwijl iemand anders de workshop geeft. Dat is een rare gewaarwording. Maar ja, ik mis dat meisje soms wel. Dan ga ik op zondagmorgen even twee uurtjes naar kantoor om een nieuw ontwerp te bedenken. Dat vind ik nog steeds heel erg leuk, maar is niet mijn grootste taak meer. Bij een nieuwe handgemaakte collectie, maar ik de eerste nog wel altijd zelf.”

Museumjaarkaart nog nooit gebruikt

Heb je een 80-urige werkweek, of probeer je het een beetje in de hand te houden?

„Als ik terugkijk op april, mei en juni, bij de start van de workshops, heb ik toen steeds zeven dagen per week gewerkt. Eerlijk gezegd ben ik er altijd mee bezig, ook al zit ik even op een terras. Als iemand belt of appt, moet ik toch even opnemen of reageren. Maar nu, per september, probeer ik ook weer normale weekenden te hebben. Dat ik niet op alles hoef te zeggen: ik kan dit weekend niet. Oh en volgend weekend en die daarna ook niet.”

Wat vind jij leuke dingen om buiten het werk om te doen?

„Ik vind koken heel leuken, ik sta graag in de keuken. Soms doe ik dat voor vriendinnen. Die nodig ik dan allemaal uit, dan dek ik de tafel mooi en zet ik een lekker maaltje op tafel. Verder bezoek ik graag festivals en concerten. Sinds april heb ik een Museumjaarkaart. Maar ja, doordat ik toen zeven dagen per week werkte, heb ik ‘m nog niet gebruikt, haha.”

Kun je je voorstellen dat je op je 67ste nog altijd sieraden bedenkt en verkoopt?

„Ik denk het wel, want ik kan daarmee doen wat ik zelf leuk vind. Nog meer workshopruimtes hebben, zie ik wel voor me en is een ambitie voor de aankomende jaren in meerdere steden. En wie weet op termijn ook een fysieke winkel erbij. De combi winkel/workshop op één plek, lijkt me heel mooi.”

‘Ik kan het vast wel’

Wat is jouw levensmotto?

„Ik zeg vaak tegen mezelf: ‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik kan het vast wel.’ Vroeger dacht ik bij alles wat ik voor de eerste keer ging doen: kan ik dat wel? Dat gevoel heb soms nog steeds. Als ik naar een netwerkborrel moet met allemaal ceo’s, dan voelt het alsof ik voor het eerst naar school ga. Inmiddels weet ik: je kunt pas weten als je iets kan, als je hebt geprobeerd.”

Als je nu een kleine Suus tegenkomt die later graag onderneemster wil worden, wat zeg je tegen haar?

„Dat zij altijd moet doen wat ze echt het leuk vind, namelijk creatief zijn. Bij mij is het vanuit een passie begonnen en toen ben ik het gewoon gaan doen. Begin niet met het idee van hoeveel geld je wilt verdienen. De kern van mijn bedrijf is nog altijd dat meisje van 13, dat armbandjes maken heel leuk vond. Laat je niet afschrikken door anderen en wat ze allemaal van je vinden.”

Meer artikelen van de rubriek Jong en Ondernemend lezen? 

• Jort (26) filmt sinds hij 10 was en liet de camera nooit meer los: ‘In drie weken in totaal 54 uur in een vliegtuig gezeten’
• Consultant Tessa (27) draaide binnen vijf jaar een miljoen euro omzet en werkt nu 3,5 dag per week
• Aniek (27) heeft ADHD en verkoopt nu een theesoort die haar zelf zo goed helpt
• Saar (21) runt een eigen kledingbedrijf: ‘Voor taakjes thuis vroeg ik altijd al geld’
• Gijs (24) zit op tienduizenden bestellingen voor gezonde lucht in huis: ‘Ik handelde al in geodriehoeken’

Reacties