Pierre Oitmann
Pierre Oitmann Muziek 4 apr 2019 / 04:00 uur

Matt Simons wars van rock’n-roll-clichés

Het leven van een rockster is niet besteed aan Matt Simons, dus de zanger heeft er geen moeite mee niet te worden herkend op straat. „Mensen kennen misschien mijn liedjes, maar ze hebben geen idee hoe ik eruit zie, dus ik word door niemand lastiggevallen."

Hoewel hij in diverse Europese landen in de top-10 stond met de Deepend-remix van Catch & Release,waaronder op nummer-1 in Frankrijk, Duitsland en België, gaat de Amerikaanse artiest relatief anoniem door het leven. Zelfs wanneer we hem treffen in de lobby van een Amsterdams hotel is hij een van de meest onopvallende gasten die er arriveren. Simons is jarig wanneer we met hem spreken over zijn nieuwe album After The Landslide. Het kleine gezelschap dat met hem meegaat in de lift richting zijn hotelkamer, barst tussen twee verdiepingen in spontaan zingen uit. „Ik geloof dat dit de eerste keer is dat ik in een lift ben toegezongen”, zegt hij op droge toon wanneer hij uitstapt.

We weten maar weinig over Matt Simons en dat is een bewuste keuze. Zelfs op zijn derde langspeler After The Landslide laat hij weinig details over zijn privéleven los. Hij observeert vooral wat er gaande is in het leven van anderen en schrijft vervolgens daarover, met hier en daar een verwijzing naar wat hij zelf heeft meegemaakt. „Het is altijd een mix”, licht hij toe. „Ja, ik neem wel artistieke vrijheden. Je zou een willekeurige tekstregel uit een van mijn liedjes kunnen nemen en dan zou het kunnen dat ik refereer aan een bepaalde gebeurtenis, maar het is nooit letterlijk zo gebeurd.

”Los van het vele reizen en optreden in concertzalen en op festivals, zegt hij een alledaags bestaan te leiden. „Ik vind niet dat mijn eigen leven interessant genoeg is om over te schrijven. Ik vind niet dat ik dat kan rechtvaardigen. Ik heb, alles bezien, een vrij normaal leven. Comfortabel en veilig, zonder excessen. Geen van die dingen die je bij artistieke types verwacht. Ik ben absoluut niet rock-’n-roll en dat wil ik ook niet zijn. Bij mij is er geen enkele behoefte aan heroïne of zoiets. Ik weet zeker dat ik zou doodgaan als ik het zou proberen. Keith Richards leeft al zestig jaar op drugs, maar als ik eraan zou beginnen, zou ik meteen dood neervallen. Einde verhaal. Zeker geen rockster dus.”

Wangedrag

Sowieso ziet hij daar de romantiek niet van in. „Er kleeft een donkere kant aan, waar weinig over wordt gesproken. Mensen lijken met zichzelf worstelende artiesten interessant vinden. Ik wil geen hotelkamers vernielen en verslaafd zijn aan drugs. Iemand moet daarvoor betalen en uiteindelijk ben je dat zelf. Het komt uit je eigen zak en voor je het weet, is er niks meer over. Zeker tegenwoordig kun je je dat niet meer veroorloven. Je moet het echt enorm goed doen om het te verantwoorden dat je je zo slecht gedraagt. Daar is niet veel ruimte voor en dat vind ik wel goed zo. De echte rocksterren van nu zijn de hiphoppers. Dat is waar nu veel geld in omgaat en dat is fijn voor ze. Ze verdienen het.” Praten over het leven.

Gevoel

Liever zit Simons met een kop koffie op de bank om ideeën voor zijn songteksten te bedenken. „Mijn liedjes beginnen meestal tijdens een normaal gesprek, zoals ik nu met jou heb. Gewoon, praten over het leven. Opeens klamp ik me dan vast aan iets wat er wordt gezegd. Als we nu een liedje zouden schrijven, dan zou het bijvoorbeeld gaan over hoe je een gevoel zou omschrijven. Dat zou het thema van een nieuw liedje kunnen zijn en dan zoek ik daar een pakkend refrein bij. Zo schrijf ik liedjes met anderen.” Een van de liedjes die op deze manier tot stand kwam was Summer With You, dat hij maakte met Gordon Groothedde, producer van Krezip en Nick & Simon.

Door met meerdere songwriters te werken, klinkt After The Landslide als een gevarieerd album, met zowel hedendaagse als meer traditionele popproducties. „Ik weet van tevoren niet wat eruit komt als ik van plan ben een liedje te schrijven. Wordt het iets ouderwets of juist heel modern? Tegenwoordig vind ik het niet meer zo interessant als vroeger wanneer een album volstaat met dezelfde soort liedjes. Mensen horen liever een playlist dan continu dezelfde sound. Mijn nieuwe plaat is dan ook eerder een playlist dan echt een album. Dat verklaart de variëteit aan nummers.”

Simons denkt eraan om in de toekomst meer over zichzelf prijs te geven, net zoals een van de artiesten die hij erg bewondert. „Een goed voorbeeld van iemand die echt over zijn eigen leven schrijft, is Ed Sheeran. Hij beschrijft wat er gebeurt en dat heeft iets heel moois. Zeker in dit socialmediatijdperk waarin iedereen met je in contact wil staan. Hij geeft zijn fans toegang tot zijn leven door zijn muziek en dat is heel dapper, best moeilijk en eng. Misschien dat ik dat op mijn volgende album ook iets meer ga doen.”

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Matt Simons wars van rock’n-roll-clichés
Sluiten