Pierre Oitmann
Pierre Oitmann Muziek 13 sep 2018 / 15:00 uur

Muziek is geen wedstrijd voor Judy Blank

Zangeres Judy Blank dacht drie jaar geleden nog dat het niet meer ging lukken met haar carrière als muzikante, totdat ze optrad in een cafeetje in Louisiana met een geleende gitaar. „Dat deed iets met me”, vertelt ze.

Het verhaal van Judy Blank is er eentje van vallen en opstaan. Ze werd bekend door haar deelname aan de talentenjacht De Beste Singer-Songwriter Van Nederland in 2013, waar ze het in de finale aflegde tegen Michael Prins. Optredens op North Sea Jazz, Lowlands en met Seasick Steve beloofden een opmars naar een mooie loopbaan in de muziek, tot haar debuutalbum When The Storm Hits grandioos flopte. Na een uitgebreid verblijf in Louisiana herpakte de songwriter zich en keert ze nu terug met haar tweede plaat, Morning Sun, vol met sterke americana- en folknummers. Op uitnodiging van haar idolen The Wood Brothers, van wie ze het voorprogramma verzorgde in Rotterdam, reisde ze af naar Nashville om dat album te maken.

In haar liedjes is Judy Blank net zo open als daarbuiten. Ze draait niet om de hete brij heen en dat vindt ze ook niet nodig. „Ik merkte dat ik pas gelukkig was als ik een eerlijk verhaal kon delen. Misschien is het een rotverhaal, maar het is wel eerlijk. Bijvoorbeeld in ‘1995’, zing ik: ‘Maybe I’m too young to grow old with you.’ En dat heb ik geschreven toen het áán was. Het is helemaal niet leuk om met mij een relatie te hebben!”

Producer Chris Taylor hielp Judy Blank met de totstandkoming van Morning Sun. Ze zegt dat ze erg ontroerd was toen de muzikanten, die Taylor in de Southern Ground Studios had verzameld, voor het eerst een van haar nummers speelden. „Het was een liedje dat ik in mijn slaapkamer geschreven had en nu tot leven was gekomen met een band die zó goed was. Het stond er in één take op.”

Het zelfvertrouwen dat Blank uitstraalt, ontbrak tijdens haar deelname aan De Beste Singer-Songwriter. „Dat was mijn eerste echte introductie tot de Nederlandse muziekindustrie, maar ik moest nog heel veel leren. Ik was pas 18, dus ik had nog geen idee wat podiumpresentatie überhaupt was. Eigenlijk speelde ik alleen af en toe wat liedjes op mijn piano op muziekavonden, maar ik was niet een echte songwriter. Ik had nog geen oog voor het vak.” Ze deed maar wat, geeft ze ruiterlijk toe. „Ik was supernaïef en bijdehand. Het sloeg eigenlijk helemaal nergens op dat ik zo was. Dat kwam puur voort uit onzekerheid; ik wist nog niet wie ik was of wat ik mooi vond.”

Indertijd vond ze het vooral belangrijk wat mensen op social media van haar vonden. „Ik groeide op met de gedachte dat muziek een competitie was. Dat het erom ging wie de meeste tweets had. Als je 18 bent en in die gekte zit, dan is dat een beetje moeilijk. Daarna heb ik een plaat gemaakt met alle liedjes die ik had. Dat was een heel haastig proces en ik had geen idee hoe ik dat moest gaan doen.” De verwachtingen waren hoog na de eerder geboekte successen, maar de verkoopcijfers van When The Storm Hits vielen tegen en ook op de socials bleef het stil. „Dat continue meten heb ik meegekregen van dat programma, dus het was een keiharde teleurstelling toen die plaat niet veel deed.”

„Het is een hele ongezonde manier van muziek maken”, vervolgt ze. „Dat is niet waarom ik eraan begonnen was. Ik was een beetje verziekt en ik was ook bijna gekapt. Dat was begin 2015. Ik dacht: blijkbaar geeft niemand erom.” Meedoen aan een talentenjacht als House Of Talent of The Voice hoeft van haar dus niet meer. „Ik zou het nooit meer doen. Tv is zo’n ander ding en het brengt een stressfactor met zich mee. Ik ben er eindelijk achter dat muziek geen wedstrijd is.” Dat was een van de dingen die Blank heeft geleerd tijdens haar tijd in de VS. Toen ze terugkeerde, kreeg ze meteen een nieuw platencontract aangeboden.

„Ik was eerst nog heel sceptisch”, zegt ze over de enthousiaste uitnodiging van V2 Records. „Eerst maar even kijken of je het écht tof vindt, want anders doe ik het liever zelf.” Uiteindelijk pakte het goed uit voor beide partijen. „Mijn doel voor deze plaat was iets maken waar ik blij mee kon zijn”, aldus Blank. „Ik wil mensen die naar mijn shows komen iets geven waar ik heel trots op ben.” Een tour door de VS staat hoog bovenaan Blanks wensenlijstje. „Ik heb al zoveel voor elkaar gekregen, dit moet ook wel lukken.”

De tournee van Judy Blank start op

12 oktober in Bibelot in Dordrecht.

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Muziek is geen wedstrijd voor Judy Blank
Sluiten