Mario Wisse
Mario Wisse Entertainment 12 apr 2017 / 05:35 uur

Documentaire 0,03 Seconde biedt kijkje onder badmuts

Documentaire 0,03 Seconde over Nederlandse zwemmers op weg naar Rio geeft een indringend kijkje in de wereld van topsport.

Als er één ding blijkt uit documentaire 0,03 Seconde van Suzanne Raes is het dat talent, gedrevenheid en afzien belangrijk zijn, maar geen enkele garantie bieden op succes.

Neem Femke Heemskerk, één van de vijf hoofdrolspeelsters in Raes’ film. Zij heeft in aanloop naar de Spelen van Rio haar coach Marcel Wouda ingeruild voor de Fransman Philippe Lucas, omdat Wouda’s prioriteit richting de Olympische Spelen van Rio bij het klaarstomen van de openwaterzwemmers ligt. De trainingen bij Lucas in het Franse Narbonne zijn spartaans. Bij temperaturen van soms onder het vriespunt laat de zwijgzame drillcoach zijn pupillen in een buitenbad tot het uiterste gaan.

De documentaire toont hoe de meervoudige Europees en Wereldkampioene op de 100 en 200 meter vrije slag zich rillend van de kou en volledig afgepeigerd tegen een radiator in haar kleedkamer aandrukt om weer een beetje bij te komen. Lucas communiceert nauwelijks met Heemskerk en zijn andere Nederlandse pupil Sharon van Rouwendaal. Af en toe een half woord of een knik met het granieten hoofd, daar moeten ze het mee doen. Verder moet er vooral gezwoegd worden.

„Femke neemt een grote stap in het duister door in Frankrijk te gaan trainen”, zegt Raes. „Zij is een technische zwemster en Lucas is vooral met hard worden bezig. Mijn favoriete moment in 0,03 Seconde – en ik krijg weer meteen kippenvel als ik het erover heb – is wanneer Femke tussen de trainingen van Lucas door even met de Nederlanse ploeg meegaat op trainingstage in Tenerife. Dan traint ze weer even met Wouda om aan haar techniek te werken. Die twee samen in het bad, dat ziet eruit als een dans. Prachtig.”

Rijk en beroemd

Raes, die eerder documentaires maakte over uiteenlopende onderwerpen als De Dijk, Greenpeace en de sociale dienst van Rotterdam, wilde heel graag eens een sportfilm maken. „Bij sport is er een helder doel en een held, en die haalt het of die haalt het niet. Er is dus altijd een spanningsboog. En over voetballers en wielrenners had ik genoeg documentaires gezien, maar nog nooit over zwemmers. Terwijl zwemmen toch een sport is waar Nederland behoorlijk goed in is. Zwemmers trainen bovendien zes dagen per week vele uren per dag. De kans dat ze er rijk of beroemd mee worden is erg klein; ze moeten dus wel heel veel houden van hun sport om er zoveel voor over te hebben.”

Wanneer ze een documentaire maakt, neemt ze daar bij voorkeur uitgebreid de tijd voor. „Dit is wat anders dan met een cameraploeg binnenvallen en een quootje halen. Het zijn meer gesprekken dan interviews en het komt voort uit oprechte nieuwsgierigheid. Ik wil heel dichtbij komen. Je moet mij niet op de bankensector zetten. Ik heb geen zin om een jaar lang op te trekken met mensen die ik eikels vind. Wat ik ook belangrijk vind is dat de hoofdpersonen zich in de film herkennen. Ik moet er niet aan denken dat ze zich belazerd voelen.”

Aardige jongen

Over dichtbij komen gesproken: bij Sebastiaan Verschuren, net als Heemskerk gespecialiseerd in de 100 en 200 meter vrij, zit Raes aan de keukentafel wanneer die met zijn vriendin Naima praat over wat hij wel en niet aan informatie wil meekrijgen op weg naar eremetaal in Rio. Verschuren zegt in de veelbesproken scène dat hij het niet wil weten als er iets ergs in zijn vrienden- of familiekring gebeurt. Niks mag hem afleiden van zijn doel. Al gaat zijn vriendin dood. Want in de hemel zou ze toch ook willen dat hij hard zwemt? „Ik snap het dat mensen geschockeerd zijn wanneer ze dat horen”, zegt Raes. „Maar Sebastiaan is echt een heel aardige jongen, hoor. Die zwemmers zitten in een tunnel. Als je iets echt heel goed wilt doen, moet je dat ook heel belangrijk vinden. Ik begrijp het wel.”

Sebastiaan Verschuren.

Terug naar Heemskerk: die blijkt eenmaal op de Spelen in Rio gesloopt door de trainingen van Lucas. Ze haalt geen enkele finale. Ondanks het feit dat zij een hoofdrol speelt in het dramatische gedeelte van 0,03 Seconde heeft ze van de documentaire genoten. „Als je een 10 hebt voor je proefwerk laat je dat aan iedereen zien, als je een 1 hebt doe je dat niet. En iedereen gaat nu mijn 1 zien en dat is natuurlijk niet zo leuk. Maar ik vind het een heel mooi document dat met veel liefde voor de zwemsport is gemaakt.”

Inmiddels is Heemskerk overigens weer terug bij Wouda en voelt ze zich veel beter dan ten tijde van 0,03 Seconde. „Ik ben nu op weg naar het WK in Boedapest komende zomer. Afgelopen weekend heb ik me gekwalificeerd voor de 100 en 200 meter vrije slag. Ik zwem nu weer een stuk sneller dan ik zwom in Rio. Maar ik ben nog niet waar ik ben geweest. Ik heb geduld nodig. De Spelen van Tokyo? Ik bekijk het per jaar. Maar zeg nooit nooit.”

Als ze vooraf had geweten dat 0,03 Seconde zo mooi zou worden, had ze zich nog iets flexibeler naar Raes opgesteld. „Maar je hebt de neiging om overal nee tegen te zeggen. Je zit toch in die tunnel, hè.”

0,03 Seconde draait vanaf 13 april in de bioscopen.

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Documentaire 0,03 Seconde biedt kijkje onder badmuts
Sluiten