Iris Hermans
Iris Hermans Entertainment 20 jan 2017 / 09:08 uur

Ineens was-ie er: Stefano. Maar wie is Stefano toch?

Wie is toch die Stefano, die de laatste weken de socialmedia-gemoederen flink bezighoudt, afleveringen van De Slimste Mens inkleurt met zijn acte de présence en een waterval aan vragen opwerpt met zijn gezichtsbeharing?

Waas van mysterie

Ruim twee uur met hem en tig antwoorden, verhalen en gezichtsuitdrukkingen later, heb je nog steeds geen idee. Sterker nog: hij blijkt het type artiest omhuld door wazen van mysterie waarbij je met meer vragen naar huis gaat, dan dat je in eerste instantie gekomen was. Maar eigenlijk wil je helemaal niet meer naar huis, wanneer je eenmaal tegenover hem zit.

De Slimste Mens?

De kijker denkt Stefano Keizers, die de Sonneveldprijs 2016 voor zijn kleinkunstkunst won, in elk geval steeds beter te leren kennen. Hij houdt van gepuréérd, was ooit bijna eigenaar van een Chinese keramiekfabriek en is ondergepist door een Bengaalse tijger in Artis. Ook vertelde hij met uitgestreken gezicht getrouwd te zijn geweest -„heel even”- met zeilster Laura Dekker. Al is zij niet zo blij met zijn onthulling. „We zitten nog in een juridisch proces verwikkeld.” Of het nu allemaal fictie of waargebeurd is, feit is dat hij een fascinerend personage in zijn eigen langspeelfilm is. Hoofdrolspeler, regisseur en grimeur tegelijk. Of hij nog lang in de quiz of zelfs de állerslimste is? Het blijft stil. Wat hij wel kwijt wil, is dat het spel SM pur sang is. „Je wilt jezelf slaan bij alle foute antwoorden die je toch echt had moeten weten.” En dat Loretta Schrijver hem altijd mag bellen. „Ik houd gewoon van haar.”

Drie uur slaap max

Overdag is Stefano eindredacteur bij Ziggo, ’s avonds ontpopt hij zich als een waar artiest als kleinkunstenaar of zanger in zijn band Longsy en ’s nachts krijgt-ie de beste ideeën. En slaapt hij een uurtje of drie, niet langer. „Als ik nu aan mijn moeheid toegeef, stort ik in, dus ik ga gewoon door.” Ja, Stefano Keizers (32) is lekker gaande. In het chique Victoria Hotel, pal tegenover Amsterdam Centraal, vertelt hij tergend traag met zijn monotone doch sexy lage stem, waarmee hij constant rolt met de r en vooral de letter e vaak beklemtoont, over zijn verleden, heden en soms een voorspelde flard toekomst.

Chique zwerver

Hij houdt van deze plek en streelt over de leren bekleding van de fauteuil waarin hij zit. Het is een symbolische locatie, een chic hotel in de dirt van centrum Amsterdam en dat past bij hem. Hij voelt zich hier binnen ‘een zwerver’, „maar buiten in de vuiligheid juist weer chic.” Een tikkeltje gespleten is hij wel, „ik houd van beide kanten, ben iemand van extremen.” En dat betekent sky high gaan als een raket, „maar ik heb ook in de goot gelegen.” Een symbool voor de mislukking, omschrijft hij zichzelf. Al komt hij iets later terug op het woord mislukking. „Ik probeer gewoon veel dingen uit, ben niet bang om te vallen.”

Stefano's grunchy versie van 'Het dorp' van Wim Sonneveld.

Gepostet von De slimste mens NL am Montag, 16. Januar 2017

Exen

Op zijn telefoon zit een laag Tipp-Ex („dan glijdt-ie niet weg”) en dat brengt hem in een adem bij zijn eerste grote ex-liefde Naughty Girl („zo heet ze echt”). Een cliffhanger ontstaat wanneer de barjongen Stefano zijn Espresso Martini brengt. Hij neemt een slok en sluit zijn ogen. Hij likt zijn lippen met daarboven zijn (echte) snor af. „Heerlijk.” -rollende r, klemtoon e-. Hij ontdekte het drankje onlangs toen hij exact op deze plek met Naughty Girl zat. „Veel exen zoeken de laatste tijd weer contact, zeer opmerkelijk.” Net als het aantal sms’jes dat hij ineens krijgt van wildvreemde vrouwen die zijn nummer vinden op internet, vooral veertig-plus huismoeders, „dat is echt mijn doelgroep, ik houd van hen.”

Meer dan Frans

Zijn wenkbrauwen gaan telkens in toerbeurten omhoog, het geeft hem een nog karakteristieker gezicht en hij blijkt ambidexter en drinkt de ene keer met links, dan weer met rechts. Stefano is een zelfbenoemd Caribische zigeuner met bloed overal vandaan, „ik spreek meer talen dan Frans Timmermans, zelfs Sranantongo.” Mensen denken vaak dat hij een fantast is, maar hij rolt zijn ogen zelden naar links, iets wat leugenaars wel doen. „Hoe meer bullshit ik vertel, hoe echter het is.” Een personificatie van de omgekeerde wereld: „hoe serieuzer ik ben, hoe meer bullshit het is.”

De kameel

Zo kwam hij ook zijn lagere school en later het gymnasium door. Hij was slim, maar wist ook leraren te bespelen met zijn spitsvondigheid en stellige vragen. Als kleine Stefano had hij niet veel vriendjes, wel toeschouwers, zoals hij de kinderen die niet in zijn wereldje voorkwamen, categoriseert. Als huisdier wilde hij ‘een mierenhoop’ op zijn kamer en hij at zijn schoolboterhammen zo langzaam, dat hij de kameel werd genoemd.

Dinoplaneet

Jarenlang dacht hij dat hij van een andere planeet kwam, vol dinosaurussen. Hij at dino-eieren die hij in de zandbak vond, maar later de poepballen van een kat bleken, en deed elke avond voor het slapengaan het raam open. „Ik maakte Brontosaurusgeluiden, in de hoop dat het rondzwervend ruimteschip dat naarstig naar mij op zoek was, mijn signalen zou oppikken.” Hij schudt zijn hoofd, hij zit tenslotte nog altijd hier, „maar ik denk nog steeds dat ze me zoeken.” Terwijl hij een slok neemt, gaan nu beide wenkbrauwen omhoog, „denk je ook niet?”

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Meld je aan voor onze nieuwsbrief! 🌐

Wil jij iedere donderdag om 16.00 uur de parels uit het Metroweb, winacties en meer fun ontvangen? 🤹‍♀️

Reageer op artikel:
Ineens was-ie er: Stefano. Maar wie is Stefano toch?
Sluiten