Jochem Geerdink
Jochem Geerdink Entertainment 13 jun 2015 / 10:44 uur

Pinkpopinterview: 5 vragen aan Muse

Precies een week na de release van het nieuwe album Drones was de Britse rockband Muse gisteravond afsluiter van de eerste dag van Pinkpop. Vlak voor dat optreden mocht Metro even langskomen in de kleedkamer van bassist Chris Wolstenholme.

Dit is jullie vijfde optreden op Pinkpop, wat herinner je je nog van de eerste vier keer?
Toen we hier net aankwamen, herkenden we direct het artiestengedeelte van het festival en ontstond een heftige discussie wanneer nu precies de laatste keer was dat we hier speelden. De eerste keer dat we hier speelden was in 2000, maar van de eerste vier was 2002 voor mij de meest memorabele. System of a Down speelde toen vlak ná ons, in de middag. Wat me vooral is bijgebleven van Pinkpop is dat er zo’n fijne sfeer is backstage. Iedereen hangt daar een beetje rond, praat wat en drinkt een drankje met elkaar. De eerste keer dat we headliner op Pinkpop waren, was ik wel wat teleurgesteld toen we na een te gek optreden om 23 uur achter kwamen en iedereen al naar huis was. Wij wilden juist nog even een feestje bouwen.

Dus je speelt liever overdag dan dat je headliner bent?
Haha nee, niet per se. Je optreden is natuurlijk veel groter wanneer je headliner bent. Maar ik mis wel dat je vroeg op de dag speelt en daarna zelf nog wat bandjes kunt kijken en een drankje met collega’s doet. Nu beleef je het festival toch anders, maar gelukkig hebben we veel goede herinneringen aan vroeger.

Is dat ook de reden dat jullie de laatste jaren nauwelijks op festivals hebben opgetreden?
Dat niet, we wilden vooral in stadions spelen. En in onze optiek kun je niet en festivals en stadions doen. Tijdens het opnameproces van Drones groeide steeds meer de wens om weer op festivals te spelen. Ook omdat een arena- of stadiontour veel stress met zich meebrengt vanwege de hele productie eromheen. Op festivals hoef je je alleen druk te maken over wat je gaat spelen. Al wordt dat met ieder nieuw album ook steeds lastiger. Tijdens de repetities maakten we een lijst van de nummers die we in onze ogen per se moeten spelen en dat zou gelijk leiden tot een optreden van twee tot drie uur. Dus sommige songs rouleren in de set. Maar dat is ergens ook wel weer fijn.

Brengt het spelen op een festival een andere spanning met zich mee, heb je het idee dat je het publiek nog voor je moet winnen?
Het voelt wel anders ja en doet ook terugdenken aan vroeger. Ook omdat we al zo’n vijf jaar geen festivals hebben gedaan. Ergens best vreemd, want we waren altijd een echte festivalband, deden er in 2000 volgens mij wel vijftig in één zomer. Maar ik denk dat veel mensen sowieso voor ons komen. We zijn toch de headliner. De fans staan helemaal vooraan, het is aan ons om ervoor te zorgen dat die hele groep achterop het veld ook een goede tijd heeft. Dat vind ik zo mooi aan festivals, er zijn altijd wel wat mensen die nog nooit van Muse gehoord hebben of ons zagen optreden.

Stel dat jij directeur van je eigen festival was, welke vijf acts zou je dan boeken?
Daar hoef ik niet lang over na te denken: Nirvana, The Beach Boys, The Beatles, Jimi Hendrix en The Rolling Stones.

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Pinkpopinterview: 5 vragen aan Muse
Sluiten