Columnisten

Likeability of6

‘Ik kan de woorden healthy en vegan niet meer horen'

Suzette Hermsen/ Foto: Femmy Weijs

Foto van 'Suzette Hermsen'

20 APR 2018

Je kunt tegenwoordig geen krant, website, blog, of restaurantdeur meer openslaan of de woorden healthy, vegan, glutenvrij en zonder suiker vliegen je om de oren. Nu is dat al een tijdje zo, en word ik daar ook al een tijdje best wel moe van, maar inmiddels zijn we zelfs zo ver heen dat we niets meer kunnen eten zonder de volgende dag meteen euh, ja.. toch wel bijna dood te gaan.

Brood, pasta en suiker zaten allemaal al langere tijd in het verdomhoekje, maar inmiddels is het behoorlijk proppen geblazen geworden daar in dat hoekje. We kunnen namelijk ook beter geen vlees meer eten (want naast milieu ook kanker), avocado (want dikmaker), verse jus (want suiker-overload), en banaan of mango? Kun je doen… Als je het prima vindt om dik te worden.

Konijnenfokkerij

Op werk zie ik dit alles keurig toegepast worden. Getrakteerde taarten zijn louter nog om naar te kijken, en tijdens de lunch verandert de werkvloer voor even in een konijnenfokkerij inclusief de bijbehorende knaaggeluiden. Even een tussendoortje om drie uur? Natuurlijk, maar dan wel in de vorm van een paprika. In het weekend mag er gelukkig wel ‘gecheat’ worden, en gaat er over de spinazie-salade een lepel slasaus. Smullen!

In mijn vriendinnengroep zie ik de health-koorts ook al om zich heen grijpen. Toen we vorige week samen aten, en ik bij wijze van stil protest lasagne had geserveerd, was het eerste wat er werd gezegd: ‘Nouja, vooruit, het is vrijdag he’. Vervolgens kreeg ik van iemand het compliment dat ze in lange tijd niet zo lekker had gegeten en ik dacht: ja meid, welkom in de wereld van kaas en pasta.

Tien minuten later werd mijn ‘favoriete’ gespreksonderwerp aangesneden: wat moet je allemaal vooral niét meer eten. Eén van mijn gezonde maaltijden – zalm, met zeekraal, avocado, griekse yoghurt en quinoa (for gods sake) – werd geanalyseerd. Conclusie: allemaal natuurlijke vetten, maarja, ook natuurlijke vetten zijn vetten.

Cholesterol

Vervolgens ging het over dingen die slecht zijn voor je cholesterol. Ja mensen, om het daar over te hebben hoef je tegenwoordig de zeventig dus niet meer te hebben aangetikt. Eieren: heel slecht voor het cholesterolgehalte in je bloed, net als zeevruchten als gamba’s en oesters. Een rol koekjes passeerde ook. De groep knikte instemmend: dan kun je net zo goed meteen in je graf gaan liggen.

’s Avonds in bed lag ik na te denken wat ik dan in hemelsnaam nog wel kon eten zónder meteen zelf in een rode paprika te veranderen, toen ik een appje van mijn vader kreeg. Hij zat met een stel vrienden in Zeeland en stuurde een foto van hoe ze die middag op het terras hadden gezeten. Het bijschrift: ‘Kijk jongens, zo zitten jullie er over een paar jaar dus bij…’ Ik dacht: ja, maar dan met spa rood in plaats van biertjes en raw-vegan-pizza in plaats van bitterballen. En voor de eerst in mijn leven was ik jaloers op een groepje kale 65+ers.

Suzette Hermsen (30) is chef reizen bij LINDAnieuws en schreef met twee collega’s het boek ‘Zeik Niet Zo’. Haar motto: ‘Lach zo hard mogelijk om andermans grappen, dan lijkt het nog best alsof je humor hebt.’


likelovelol
user_120e19bcfcd483b5ff45b4a7e863041e93a245f2_avataruser_2ea2656effc4a7b0f5578c38ee3fa93cba49d470_avataruser_1848d254762da94e479f923510d213b74cb26f02_avatar

+2


Influencen in een veld met bloemen

Foto van 'Iris van Lunenburg'

16 APR 2019

„The flowers are sooooo pretty”, zegt een influencer in een video op Instagram.„In my next Insta story I’m going to show you where exactly the flower fields are.”

Naast haar Instagram-pagina, runt ze een ’fashion, travel and lifestyle blog’. En ondanks het Engels, is ze gewoon Nederlands. Maar goed, die meer dan 17.000 Instagram-volgers moeten haar natuurlijk wel kunnen verstaan tijdens het influencen.

Ze postte eerst als teaser een foto van vorig jaar - paars bloemenveld, paarse jumpsuit, paars tasje en semi-nonchalant wegkijkend zoals alleen de echte Instagram-grootheden dat kunnen. Een dag later volgt er eentje in een veld met roze bloemen, haar kleding weer volledig ton-sur-ton met de omgeving. 988 likes heeft de foto tot nu toe opgeleverd. Inclusief eentje van mij. Want laten we eerlijk zijn, die ’flowers’ zijn wel echt ’soooo pretty’.


Likeability of6

Gearresteerd in Turkije

Foto van 'Ebru Umar'

16 APR 2019

Nee niet ik – das war einmal. Maar een moeder met kind uit Rotterdam krijgt al meer dan tien dagen een all-inclusive verblijf in de faciliteiten van de Turkse overheid. Moeders is 31, haar kindje is vijf maanden oud.

Of ik iets voor die mensen kan betekenen, lees ik in de mail die mijn inbox bereikt.

Tja. Wat denk je zelf? Het is bijna drie jaar geleden dat ik van mijn Turkse bed werd gelicht. Omdat een stel NSB-Turken in Nederland meenden dat dat wel een goede zaak zou zijn. Ik ben inmiddels terug (dank Nederland!) maar de NSB-praktijk ‘op laten pakken in Turkije’ bestaat nog steeds. Sterker nog, vorige week schudde onze minister van Buitenlandse Zaken Stef Blok gezellig handjes met zijn Turkse collega Mevlüt Cavusoglu. Een Turk die ons in zijn hoedanigheid als minister voor fascisten en nazi-overblijfselen uitmaakte. En daar zijn geen excuses voor aangeboden. Die Rotterdamse moeder van 31 zat ook vorige week al vast met haar baby, toen Stef gezellig met die Turk aan de borrel zat. Je kunt nog beter een carrière als pooier ambiëren dan als politicus.


likelove
user_40edc386c137dfed679f5187d40ba92bf816653f_avataruser_9631e754bcc9f3defdda797358c2f1bb7766b87a_avataruser_e64097575a67e6db375329b67a2b855db45c2516_avatar

+1


Likeability of6

Zomerkoninkjes

Foto van 'Lars van der Werf'

15 APR 2019

In de Albert Heijn zag ik een plastic bakje met daarin zes aardbeien. Vrij curieus al op zichzelf, zo weinig. Toen ik de prijs ervan zag, kon ik niet anders dan onbedaarlijk lachen. Iets meer dan 3 euro.

Wij hadden vroeger thuis in de tuin een aardbeienplant waar je in de zomer minstens zes aardbeien per dag af kon snoepen. Met een storm aan het eind van de zomer waaide de pot om en was het leven van de plant en de overgebleven aardbeien gedaan. Het einde van een goudmijn, blijkt nu.

Zomerkoninkjes heten ze ook wel, geloof ik. Aardbeien. Alles met een op de verpakking geadverteerde aardbeiensmaak, smaakt nooit naar de aardbeien van de plant in de tuin vroeger. Allerlei dingen in de wereld kloppen niet, bedenk ik me, als ik mijn winkelwagen voortduw. Met de dreigende plasticsoep in mijn achterhoofd en de foto’s die ik steeds vaker voorbij zie komen van de voor onze plasticziekte zo machtige zeevogels die in een zakje zijn gestikt, vraag ik me af hoe het zo ver is gekomen.


likelove
user_b7f656bba9aa7ded0b97fa542d24091ae0590d86_avataruser_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avataruser_faf9d3eccccc284fb84a94c6278eaaaf2a29e036_avatar

+1


Thomas
Likeability of5

Thomas

Ebru Umar.

Foto van 'Ebru Umar'

9 APR 2019

Tijdens mijn landarrest in Turkije hield één CD me op de been: NIEUW van Paul de Munnik. Naast uiteraard het gehele oeuvre van Acda en de Munnik. Afwisselend regenden zonnestralen en de belofte aan een nieuw begin van De Munnik door de autospeakers. En naast het feit dat ik absoluut-300%-noodzakelijk-zijn-ze-nou-helemaal-gek-geworden terug moest komen voor de Libelle Zomerweek, wilde ik natuurlijk ook Paul de Munnik live zien spelen.

Thomas ook, maar ja Thomas. Die moest zo nodig acteren. En regisseren. Een boek schrijven. En een musical-award winnen. Leuk voor hem, absoluut. Verdiend ook. Maar ja. En ik dan? Nou vooruit: de rest van Nederland dan? Thomas Live…. PLEASE? Afgelopen week was het dan eindelijk zover. Eindelijk.

Gevolgen niet vervlogen


like
user_5db446a102671e998f03d489f0d363ca8dce515f_avatar

Likeability of6

Het leven van de buren

Foto van 'Lars van der Werf'

8 APR 2019

Mijn achterburen weten niet dat ik hun leven zie. Ik zit twee hoog, zij begane grond en mensen kijken van nature niet omhoog, want er waren voor er vliegtuigen bestonden nooit vogels gevaarlijk genoeg om er op te letten.

Het is een groot gezin. In fel wit TL-licht op een marmeren vloer speelt het leven zich af rondom de enorme televisie. De kinderen spelen er buiten schooltijd spelletjes op. ’s Avonds laat flikkert er een onduidelijke zender een drukke buitenlandse soap de kamer in, waar de naar ik aanneem vader en opa bijna onbewogen sigaretten rokend naar kijken, terwijl moeder de eeuwige stroom was opvouwt of ophangt.

Het leven van mensen zoals jij en ik, gezien van een afstand, is fascinerend. Mijn opa zat vroeger, toen hij nog leefde, dagenlang voor het raam te kijken hoe de overburen in een galerijflat een leven aan het leiden waren. Over eentje in het bijzonder kon hij zich buitengewoon opwinden. Jan Krediet, noemde hij hem. Jan Krediet had altijd een nieuwe auto en droeg regelmatig een nieuw elektrisch apparaat zijn flatje binnen. Dat kon hij nooit allemaal van het werk dat hij niet had betalen, dacht mijn opa te weten. Dat was allemaal op de pof. Geleend geld. Jan Krediet was een zompige man in een trainingspak, met ook nog eens steeds een andere vrouw. Dat laatste deugde natuurlijk ook niet, dat vond mijn opa hoeren. Opa had waarschijnlijk nog gelijk ook. We lachten er allemaal hartelijk om. Jan Krediet. En opa had wat te zien.


likelove
user_b7f656bba9aa7ded0b97fa542d24091ae0590d86_avataruser_00d5e94013ca6b60af486ac7c9ac63f64e6cadfb_avataruser_78bfcc5a59ae5a2598fb1a2ac92a68819538a387_avatar

+2


Likeability of6

One size fits alleen mannen

Foto van 'Iris van Lunenburg'

5 APR 2019

Als ik ergens link van word, zijn het wel van die zogenaamde grapjes als ‘vrouwen kunnen niet autorijden’. Maar wat blijkt? Er zit een kern van waarheid in.

De Britse schrijver Caroline Criado Perez onderzoekt in haar nieuwe boek Onzichtbare vrouwen data over en ontwerpen voor vrouwen. Of beter gezegd: het gebrek hieraan. Met studies, verhalen en nieuwe onderzoeken toont ze aan dat vrouwen op allerlei vlakken - van media tot medisch - worden uitgesloten. De meeste gegevens gaan namelijk uit van mannen als ze mensen bedoelen. Het boek komt eind mei uit in Nederland, maar in De Volkskrant lees ik deze week al een interview met de schrijver. Bij elk voorbeeld stijgt mijn verbazing. En frustratie. Zo blijkt de temperatuur in een kantoor standaard vijf graden te koud voor vrouwen. En de smartphone te groot voor de gemiddelde vrouwenhand én de gemiddelde vrouwenbroekzak. Maar het wordt nog erger: vrouwen hebben 47 procent meer kans op zwaar letsel bij een auto-ongeluk, lees ik in de krant, omdat het ontwerp van een auto is ingesteld op mannen (die onder andere langere benen hebben) achter het stuur. Nooit over nagedacht! Het aantal wc-hokjes, de kantoortemperatuur, stemherkenning, reversmicrofoons, kogelvrije vesten (!), de signalen van een hartaanval (!!) en zelfs de standaardafmeting van een zak cement (!!!). Allemaal gebaseerd op mannelijke data. Kortom: One size fits all is dus eigenlijk gewoon one size fits alleen mannen. Zucht.

Hoe kan het dat zelfs in 2019 het bestaan van bijna de helft van de wereldpopulatie (vrouwen dus) systematisch wordt genegeerd? Wat denken mensen dat wij de hele dag doen? Een beetje mooi zitten wezen en witte wijn sippen?


like
user_72674f9aa37b1ade0c8257363a2213addabd7350_avataruser_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avatar

Likeability of6

Zelfreflectie

Foto van 'Ebru Umar'

2 APR 2019

Het moet wel een beetje een raar gezicht zijn: die lang blonde Hollandse vrouw en dat donkere kleintje ernaast. Maar het is niet iets waar ik me bewust van ben – behalve als ik de lange passen niet meer bij kan houden. En de passen die Tanya Hoogwerf, gemeenteraadslid voor Leefbaar Rotterdam, zet, zijn best groot. Zeker als je eigenlijk te moe bent om een rondje plas te lopen.

Als de zon het toelaat, lopen Tanya en ik rondjes Kralingse plas die steevast eindigen in een glas wijn (Tanya) en Aperol (oranje hé, dus voor mij) met happen erbij in restaurant De Tuin; waarmee we de calorieën die we er net hadden afgelopen te niet doen. Afgelopen weekend was de aftrap naar wat heel ambitieus een herleving moet zijn van de vrijwel wekelijkse rondjes. Waarbij ik op alle fronten spelbreker was: te koud, te moe, maar vooruit, laten we toch maar een stukje lopen. „Dan drinken we halverwege bij Woodzz”, stelde Tanya voor. „Red je dat?”

Het zijn gedachten die belemmeren en als je niet toegeeft aan het concept ‘vermoeidheid’, kun je natuurlijk meer dan je had ingeschat. De gesprekken tijdens ons rondje zijn een vorm van reflectie: Tanya en ik snappen allebei niets van mannen. Haar date heeft haar twee keer afgebeld en het wachten is op de derde keer – hey, been there, done that. Dit soort gesprekken moet je niet voeren met mensen die al twintig jaar getrouwd zijn. Hun ‘ervaring’ is een leugen. Ik heb geen date, alleen een man die er niet is – behalve op de meest rare momenten. Ook Tanya kan dat niet verklaren. En zo modderen we voort, letterlijk en figuurlijk totdat we het overvolle terras van Woodzz oplopen. Er móet hier gegeten en gedronken worden, want zoals altijd heb ik niets gegeten en ook niets te eten in huis. Aangezien het terras vol zit, zit er niets anders op dan aan te schuiven bij een man die in zijn eentje is. Ja natuurlijk vindt hij dat oké. Maar hij heeft wel een ‘beest’ bij zich. Onder de tafel. Met mijn gedachten elders, zoek ik het ‘beest’. Het blijkt een hond te zijn. Ah. Oké. Whatever.


lollikelove
user_e8092583a7221901a581b01b2391bd3b51864ef2_avataruser_78bfcc5a59ae5a2598fb1a2ac92a68819538a387_avataruser_40edc386c137dfed679f5187d40ba92bf816653f_avatar

+1


Likeability of6

De lentedagen in je kop

Foto van 'Lars van der Werf'

1 APR 2019

Dag 1

Ze kocht bloemen en schikte de lente in een vaas op tafel. Buiten zag ik bloesem in de bomen aan het water. Als haar haar voor haar ogen hing blies ze het opzij, wat niet echt hielp. De zonneschijn van de vroege lente scheen er langs, waardoor het glanzender was dan anders. Ze zette koffie. Ze grapte over dat ik een raar apparaat bezat, wat ik wel vond meevallen. Ze bracht me een beker, dampend vol en ik keek hoe ze thuis was in mijn huis. Volmaakt geluk.

Dag 2


likelove
user_00d5e94013ca6b60af486ac7c9ac63f64e6cadfb_avataruser_faf9d3eccccc284fb84a94c6278eaaaf2a29e036_avataruser_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avatar

Vespahaar en fijnstofmaskers

Foto van 'Iris van Lunenburg'

29 MRT 2019

Het was achterop een gouden Vespa, terwijl we al rijdend door Amsterdam aan het discussiëren waren over waar je nou het beste in Zuid kan wonen (in De Pijp zoals ik, of toch liever bij het Vondelpark zoals mijn vriendinnetje), toen ik ineens boven mezelf uitsteeg, naar beneden keek, onszelf zag voorttuffen - hoge hakken, korte jurkjes, haren in de wind - en ik dacht: ’Jeetje, kan dit cliché nog erger? Beetje gênant wel.’

Maar wat blijkt? Het kan nóg erger, zo las ik in de Volkskrant.

Het moment dat je wist dat zou komen, is namelijk bijna daar: Binnen de ring van Amsterdam mogen scooters en snorfietsen binnenkort niet meer op het fietspad en moeten ze naar de rijbaan. Volgens onderzoek van de GGD vorig jaar in onder andere Amsterdam, stoten stilstaande brommers evenveel ultrafijnstof per seconde uit als rijdende brommers. Tel daar dat opgefokte getoeter en de bijna-aanrijdingen tijdens het langsscheuren bij op en ik kan niet wáchten tot het zover is.


Likeability of7

Verzet

Foto van 'Ebru Umar'

26 MRT 2019

Of ik wilde meewerken aan het boek Palet van Verzet. Een boek over het verzet van vrouwen in en na de Tweede Wereldoorlog. Het zouden portretten worden van vijf nog levende verzetsvrouwen: Selma Velleman (betrokken bij Westerweelgroep), Joke Folmer (helper van piloten en Joden), Mia Lelivelt (verbergt samen met vader Martin piloten en ontvluchte krijgsgevangenen), Betty Polak (echtgenoot Philip de Leeuw is hoofd van een knokploeg in Bilthoven); de vijfde, Freddie Oversteegen (gewapend verzet, samen met zus Truus en Hannie Schaft) is net overleden. Met daarnaast portretten van vrouwen die zich anno nu op hun wijze verzetten tegen ongelijke behandeling en onrecht.

Wow.

Dat ik daar tussen mag staan.


likelove
user_e8092583a7221901a581b01b2391bd3b51864ef2_avataruser_7968fefe47048ec4159518cc666baefb20b68350_avataruser_ac79dddc5d094b92d1f464de1cdfa4d4e99f32bb_avatar

+14


Likeability of5

Het gaat hier allemaal z’n gangetje

Foto van 'Lars van der Werf'

25 MRT 2019

Ik bel mijn moeder elke dag. Mijn vader luistert dan mee en geeft op de achtergrond commentaar. Het zijn meestal geen lange telefoontjes. Een minuut of tien. ’Het gaat hier allemaal zijn gangetje’, zegt mijn moeder dan. Dat vind ik heerlijk om te horen. Het moet vooral nog heel lang allemaal zijn gangetje gaan, als je het mij vraagt.

Die dagelijkse belletjes doen me altijd goed. Hoewel het vaak nergens over gaat. Gewoon over de dingetjes die gebeuren. Roddels over de buren of over de familie, hoe het gaat met hun ouwe poes Moppie, wat ze die dag gedaan hebben in de tuin of hoe laat ze boodschappen hebben gedaan, hoe druk het wel niet was in de stad en dat het toch wel erg mooi weer is voor de tijd van het jaar. De dingetjes. ’Je vader zit lekker te lezen en ik heb net thee gezet, vanmiddag komt je broer met de meiden, dus dat is gezellig. Hoe is het bij jou daar?’

Soms gaat het over politiek. Over de grotere dingen in het leven. Of over de grotere ontwikkelingen, de keuzes die we moeten maken, wat de beste strategie is, hoe ik iets aan moet pakken. En dan ben ik het niet altijd eens met m’n moeder. Dan duurt het belletje in plaats van tien minuten twintig minuten.


lovedislike
user_2e586ca936f89a8d657098500409a0d74315ceea_avataruser_fd138963c12672c537ccba3b2eb984f4178f1a68_avataruser_faf9d3eccccc284fb84a94c6278eaaaf2a29e036_avatar

+1


Likeability of5

'Vrouw'

Foto van 'Iris van Lunenburg'

22 MRT 2019

Ironischer kan bijna niet: de Internationale Dag van het Geluk ging tijdens de verkiezingsnacht over in de Internationale Dag van Racisme en Discriminatie. Pardon. Tégen racisme en discriminatie. Freudiaans foutje.

En dat terwijl het nog wel zo leuk begon deze week.

Nederland staat in de top-5 gelukkigste landen ter wereld. We hebben Zwitserland links (of rechts) ingehaald. Dat blijkt uit het Happiness Report van de Verenigde Naties. Natuurlijk, je kan je afvragen of gevoel überhaupt in cijfers te vatten is, maar in deze zware tijden kan je maar beter elk lichtpuntje meepakken. Zeker omdat we worden doodgegooid met de Boze Burger - geen vertrouwen in de politiek, woest op ‘de grachtengordelelite’ en immer ontevreden over immigratie en klimaat.


likedislike
user_72674f9aa37b1ade0c8257363a2213addabd7350_avataruser_ac6de62202ca57f9aa5ecb3fc570e1faf1a49791_avatar

Likeability of7

Islamitische moordenaars

Foto van 'Ebru Umar'

19 MRT 2019

Het motief terrorisme gaf de opsporingsdiensten meer bevoegdheden, maar het is niet uitgesloten dat de Turkse Gökmen Tanis drie doden op zijn geweten heeft omdat hij geheel volgens de nieuw Nederlandse traditie eerwraak wilde plegen.

Nederland telt jaarlijks ruim vijfhonderd eerwraakslachtoffers. Een mooi woord voor slachtoffers van de islam. Om specifiek te zijn: vrouwelijke slachtoffers van de islam. Vijfhonderd vrouwen in Nederland worden jaarlijks mishandeld, ontvoerd of vermoord door een man in hun directe omgeving; echtgenoot, broer, vader, zwager en godbetert zoon.

Mishandeling en moord door mannen, islamitische mannen, die menen dat zij het recht hebben om de vrijheid van een vrouw te beknotten tot de dood erop volgt. Mannen, islamitische mannen, die menen dat een vrouw hun bezit en eigendom is. Mannen, islamitische mannen, die genoegdoening halen uit het mishandelen, ontvoeren of vermoorden van anderen, in het bijzonder vrouwen.


likelovedislike
user_c2ec12e93235621d0271ac8df69ed26728ec3b34_avataruser_4c7904d49aae7eb7a10550d97c6fc585d9d124db_avataruser_116789355a58bf5cd198aa474ab702e4368f376c_avatar

+83


Likeability of6

De tulpen onder de grond

Foto van 'Lars van der Werf'

18 MRT 2019

Hij zag in haar ogen de kinderen die ze samen nog moesten krijgen. In haar armen wist hij zich veilig. Een zoen van haar was als een bliksemschicht door zijn lijf. Een blik die hij niet thuis kon brengen, haar mysterie, daar ging hij waarschijnlijk uiteindelijk aan dood, maar dat was het dan waard geweest.

Ze was één van de weinige mensen die hij ooit had ontmoet die middenin de winter de tulpen al onder de grond zag zitten. Hij wist niet meer wat hij zonder haar moest of waar hij iets vergelijkbaars vinden zou, mocht hij haar kwijtraken. Er waren twee levens. Eentje vóór haar en het leven na haar.

Soms liep hij zonder haar langs de Maas. Dan zag hij de binnenvaartschepen langs tuffen, de watertaxi’s over de golven springen, keek hij hoe de Erasmusbrug mee veranderde van kleur met de grijze luchten die horen bij het einde van de winter. Alles deed denken aan haar. Hij dacht haar overal in te herkennen en het maakte alles mooier. De dagen zonder haar lang, de dagen met haar te kort.


likelove
user_1b997793e73cb4fbec32a29c46bb5834c836be50_avataruser_7968fefe47048ec4159518cc666baefb20b68350_avataruser_00d5e94013ca6b60af486ac7c9ac63f64e6cadfb_avatar

+2


Likeability of3

Assepoester en haar feministische girl gang

Foto van 'Iris van Lunenburg'

15 MRT 2019

Tegen The New York Times vertelt ze deze week dat het bedenken van alternatieve verhalen voor sprookjesprinsessen belangrijk is, om zo te onderzoeken hoe klassieke normen worden doorgegeven. Maar zelf geloof ik graag dat zangeres Britney Spears in de trein van LA naar New York mijn Metro-column - waarin ik pleit voor modernere sprookjes en eigentijdse prinsessen - las en dacht: You know what, die Iris Vanlunenburg from Holland heeft gelijk ook! Et voilà: de musical Once Upon a One More Time was geboren. Van Sometimes tot Born To Make You Happy, de nummers van Britney zijn de soundtrack van mijn jeugd, of nee, mijn hele leven - hashtag noshame. En dit nieuws bevestigt wat ik stiekem allang wist: Britney Spears en ik horen beste vriendinnen te zijn. Fijn.

Maar terug naar de musical. Ik ben nu al jaloers dat ik het plot niet zelf heb bedacht: Assepoester heeft een existentiële crisis en zit met haar girl gang bestaande uit Sneeuwwitje, Rapunzel en Doornroosje, in een boekenclub, waarin ze alleen maar ouderwetse sprookjes van Grimm mogen lezen. Wanneer de goede fee hun eindelijk een nieuwe boek geeft, is dat de feministische klassieker The Feminine Mystique van schrijver Betty Friedan en wat er toen gebeurde zal je verbazen. Nee, maar echt. „Deze vrouwen waren hermetisch afgesloten van de buitenwereld en door dit boek duiken ze dieper in de moderne ideeën van de tweede en derde feministische golf.” Om het af te maken is de verteller van dit eigentijdse sprookje een soort Alt-right bro, die het er niet mee eens is dat het patriarchale systeem voor zijn ogen afbrokkelt. Klinkt plausibel. Je kan veel zeggen van het land waar Donald Trump het hoogste ambt bekleedt, maar dat zelfs America’s sweetheart de noodzaak voelt om een feministische musical te maken, is natuurlijk gewoon heerlijk.

Eindelijk mee met de vaart der volkeren!


dislike
user_b813bdc1492e6438db65972a8444f71a0ece22af_avatar

Likeability of6

Vrouwen in topfuncties

Foto van 'Ebru Umar'

12 MRT 2019

De feminist in mij moet iets kwijt: ik ben het gejammer over het tekort aan vrouwen in topfuncties zat. Ik ben überhaupt het gejammer over het gebrek aan full time verdienende vrouwen zat.

Het lukt bedrijven niet om 30 procent vrouwen in topfuncties aan te trekken. Maar als vrouwen niet willen, moeten we er dan wel energie insteken? Is het niet zonde van alle tijd en energie en dus van het geld? Als zo weinig vrouwen bereid zijn om te doen wat mannen wél doen, namelijk full time werken en vooral full time verdienen, is het dan niet beter om niet meer in de opleiding van vrouwen te investeren? Want hoogopgeleide moeder zijn, tja, dat willen mannen ook wel. Alleen, wie moet dan het brood betalen dat op de plank moet komen? Of dat huis kopen, waar in gewoond moet worden?

De feminist in mij is eindelijk zo ver om te zien waar het op staat: het tekort aan vrouwen in topfuncties is geen maatschappelijk, sociaal of cultureel probleem. Het is alleen maar jammer. In eerste instantie voor vrouwen zelf, in tweede instantie voor de beeldvorming en tot slot voor alle vrouwen die wél willen meedoen aan het grotemensenbestaan. Maar als vrouwen gelukkig worden door niet te werken, als mannen gelukkig worden door de schoenen van hun vrouwen te betalen, dan rest ons andere vrouwen die wél alle rekeningen zelf oppakken, maar één ding: diep buigen. Leven en laten leven. Nou, dan werk je toch lekker niet?


likelovedislike
user_a4b81ce0df73f7e4ca2def21f4541064734c13f6_avataruser_d51072482ec575010642f34a6b28b4d863eb1de5_avataruser_c9149ad6c34b8f0dac12c29496c52ffca92bbc72_avatar

+10


Likeability of6

Ga naar zee

Foto van 'Lars van der Werf'

11 MRT 2019

We gingen naar zee. Sinds goede vriend Mark een kind heeft (de kleine Livia van vijf maanden, een schattig popje met een wereldse glimlach), gaat ergens heen gaan minder gemakkelijk dan vroeger. Vroeger zeiden we ‘we gaan weg’, we pakten onze jas, sleutels en soms een tas en vijf minuten later waren we ook echt weg. Nu moet Mark eerst uitgebreide, precieze voorbereidingen treffen. Een tas die ingepakt is als een militaire uitrusting, een Maxi-Cosi, een kinderwagen, luiers, dekentjes, speeldingetjes met belletjes, de hele rambam.

Maar we gingen dus naar zee. Het waaide hard, écht hard. Grijze, bombastische wolken trokken als een kudde olifanten over ons heen. De golven denderden daverend het strand op. Met ongelofelijke kracht klapte het kolkende zeewater tegen de pier van Hoek van Holland aan. Bejaarden in gelijkende windjacks stonden er foto’s van te maken. Mannen, vooral mannen, in wetsuits renden met surfplank en al richting zee om daar vervolgens af te gaan als een gieter, door steeds klungelig van hun surfplank te vallen. Meeuwen duikelden in de wind achter elkaar aan. Het was een drukte van belang.

Nadat we goed uit onze verschoning waren gewaaid en baby Livia volgens Mark honger had en daarom boven de wind uit gilde, bezochten we een strandtent. We spraken over alles en niks. Het gesprek kabbelde als een kalme zee, terwijl we buiten de golven nog altijd hoog het strand op zagen rollen. Als een alchemist, met verschillende potjes, flessen en dingetjes, maakte Mark het flesje klaar. De kleine Livia zat te lachen toen ze de fles eenmaal leeg had, waardoor de hele middag het waard was geweest. Ik at een uitsmijter, Mark taart. We deden niets bijzonders.


lovelike
user_e4accd2dc1c9865938eee3b80ec8acf4a0545c24_avataruser_23665c46f345854880a029366c85d62cacd9e173_avataruser_faf9d3eccccc284fb84a94c6278eaaaf2a29e036_avatar

+1


Likeability of5

#doesnietzokansloos

Foto van 'Iris van Lunenburg'

8 MRT 2019

Soms weet ik niet wat ik erger vind: dat iedereen stemrecht heeft of dat iedereen de beschikking heeft over 280 tekens op Twitter. Vooruit, het eerste is democratietechnisch best aardig, maar het tweede… Daar komt vooralsnog louter bagger van.

Goed dus, dat SIRE (Stichting Ideële Reclame) deze week is begonnen met een nieuwe campagne tegen hufterigheid. #Doeslief is de naam. Slim om die aan te passen aan het intellect van de meeste online schreeuwers. Zo’n apostrof is ook lastig. Om over het juiste spatiegebruik nog maar te zwijgen. Met de campagne wil SIRE van Nederland weer een ‘lieve plek’ maken - ook online. Beetje naïef, lijkt me. Maar goed, ik ben de cynischte niet, dus toch maar even dat doesliefpakket downloaden dan. Daar zitten gifjes in, die je naar mensen kan sturen als ze onaardig zijn. Die gifjes veranderen van een lachende emoji naar een verdrietige of geschokte. Ook zijn er speciale tips hoe op een beleefde manier op te treden tegen onbeschoft gedrag.

En die komen net op tijd.


like
user_00d5e94013ca6b60af486ac7c9ac63f64e6cadfb_avatar

Likeability of7

Heilstaat Holland

Foto van 'Ebru Umar'

5 MRT 2019

Het witte scherm staart me aan. Dreigend is het niet, het is gewoon wit. Mijn vingers willen wel, maar hebben geen idee waar te beginnen.

De MinPres snapt dat Groningers boos zijn op de politiek, valt te lezen in Metro. De meegaandheid van de MinPres is groots. Het is ook een debattechniek: omarm je vijanden. Geef je tegenstanders gelijk. ’Ik zou ook kwaad zijn op de politiek’, beaamt hij. Kan iemand de man vertellen dat hij de politiek is? Dat hij, in de optiek van kiezers, toch op de juiste positie zit om te voorkomen dat Groningers boos zijn ‘op de politiek’?

Ook Groningers hebben stemrecht, dat ze op 20 maart zullen uitoefenen. Erger nog: ook Groningers zijn Nederlanders van wie de rest van Nederland wél vindt dat het tijd wordt om deze mensen te helpen, te compenseren en uit de ellende te halen. Dus waarom lost het hoofd van ‘de politiek’ dit Groningse drama niet op? Blijkbaar is de KLM uit de klauwen van Air France redden of de leugen van het klimaatakkoord hypen, net wat sexier.


likelove
user_eece1cb1c0c469200455714d381280fd235a3e5d_avataruser_3a09991bccfbab88b5e8f460dadcf758b268a137_avataruser_e8092583a7221901a581b01b2391bd3b51864ef2_avatar

+14