Likeability of 2

Ik moet overal om janken

Foto van 'Lianne Marije Sanders'

2 FEB 2018

Ik ben een emotioneel wrak. Altijd al geweest. Psychisch helemaal door elkaar gefrommeld. Geeft niks, moet je alleen even weten. Ik zei laatst nog tegen m’n vriend: ‘Maar ik heb je ook nooit gezegd dat het leuk ging worden.’ Was-ie het mee eens.

Dit overdrijf ik natuurlijk een beetje, maar emotioneel ben ik wel. Ik moet namelijk te pas en te onpas huilen. Wanneer ik een beetje uitgeslapen ben en weinig zorgen heb, kan ik de hele wereld aan. Doe me zieke kinderen of een hartverscheurende reclame van Puppies in Nood en ik sta m’n mannetje. Geen traan die dit lichaam verlaat. Maar heb ik stress, slaap ik niet zo lekker en maak ik me druk om van alles, dan gaan de sluizen open. De hele dag.

Zo liep deze zomer eens naar m’n vriend die zo’n anderhalve kilometer bij me vandaan woont. Ik had stress om dat godvergeten boek dat ik uitbracht en niet zo lekker geslapen in de warmte. Maar we zouden in de zon gaan zitten met een biertje en je zou zeggen: dan valt er weinig te janken. Hij appte: ‘Ben je al onderweg?’ Ik stuurde: ‘Ja, maar ik loop, dus het duurt wat langer.’ Hij: ‘Waarom loop je? Fietsen is toch sneller?’ Ik: ‘Ja, maar ik vind lopen fijn. Hoezo? Wil je ergens heen waar ik m’n fiets voor nodig heb?’ Hij: ‘Nee, denk het niet. Maar het is warm en dan was je er sneller geweest.’ Ik: ‘Oh ja. Moet ik teruglopen om m’n fiets te pakken en alsnog te fietsen?’ Hij: ‘Wat jij wil.’ Ik: janken.

Ik voelde paniek, onrust, vertwijfeling, afkeuring, ALLES. Dus ik jankte. Nu lach ik daar gelukkig hard om.

Lees verder na deze advertentieAdd Arrow

Wanneer ik een tijd veel stress heb gehad, liggen mijn tranen de hele dag aan de oppervlakte. Er hoeft maar dít te gebeuren of de waterkraan gaat open. Het voordeel is wel, dat het ontzettend oplucht. Ik las laatst een onderzoek dat huilen helemaal niet helpt. Weet niet welke ijskonijnen ze daarvoor geïnterviewd hebben, maar aan mijn deur is niet geklopt. Als ik huil, voel ik me even intens verdrietig en daarna intens gelukkig. Ook kan ik veel beter uit m’n woorden komen als ik m’n tranen de vrije loop laat. Nou ja, daarna dan, tijdens is het meer een: ‘ma ma ma ma ma maar ik vind dit gewoo oo oo oo oo oon heel moeee oee oee oeeiliiiiiiijk’. Waarna m’n gesprekspartners elkaar aankijken met een blik van ‘ja, wij nu ook.’

Als ik een moeilijk gesprek moet aangaan met iemand, kun je er donder op zeggen dat ik moet huilen. Daardoor durven mensen niet altijd hard tegen me te zijn. ‘Kijk uit! Lianne gaat weer breken. Nog heel even, ja, ja, jaaaaa daar gaat ze. En kom maar door met dat glaasje water!’ En dat terwijl ik zo’n teringhekel heb aan mensen die, als je moet huilen, met een glas water komen aanzetten. Dat calorieloze vocht biedt mij namelijk niets van troost.

Niks doet een mens zo goed als een biertje op het terras, de zon op je gezicht en een potje keihard huilen. Niet per se tegelijkertijd, maar ik kan je de volgorde wel aanraden. Ik voel me als herboren nadat ik even lekker heb gejankt. Gaat het daarna toch nog leuk worden.

Lianne Marije Sanders (29) is freelance journalist, schreef met twee collega’s het boek ‘Zeik niet zo’ en verwondert zich op Twitter over het dagelijkse leven en haar eigen onhandigheid.


saddislike
user_04af0f5807548e07ebb4030760fb48c375d3473f_avataruser_06e74ffe26e9856438df2a63280c9eadf58ab299_avatar

Views

700+

Lees verder na deze advertentieAdd Arrow
Likeability of 7

Islamitisch stemvee met IS-paspoorten

Foto van 'Ebru Umar'

VANDAAG, 07:00

Wonderbaarlijk klein gebleven, het nieuws dat SP, PvdA en GroenLinks in Rotterdam gaan samenwerken met het filiaal van de Moslimbroederschap NIDA. Alsof het geen nieuws is dat SP, PvdA en GroenLinks nu zó brutaal zijn de islamisering van Nederland zonder enige schroom na te streven. MSM mogen erin trappen, kunnen de betekenis en uitvoering ervan bagatelliseren, maar dat de Rotterdammer een duidelijke keuze heeft tussen islamisering of leefbaar, lijkt me evident. Maar islamisering is natuurlijk geen issue, hou ‘es op zeg met dat gedemoniseer! Dat kunnen anderen op het Mediapark stukken beter.

Vandaar dat ook het nieuws dat er dertig asielzoekers met een IS-paspoort rondlopen in Nederland niet is opgepakt. De stakende Transavia-piloten hebben prioriteit, want jeetje zeg, je zou maar niet op vakantie kunnen omdat de piloten betere arbeidsvoorwaarden willen. Korte termijn kortzichtigheid versus lange termijn haren uit je kop trekken. Nou ja, niets nieuws onder de zon, we zijn er goed in. Maar toch hé? Dertig asielzoekers met een IS-paspoort in Nederland. Als dat bekend is, dan zou je denken dat die mensen linea recta opgepakt en op een boot gezet worden, richting de kust waar ze zijn opgestapt?

Nee. Niet in Nederland.

In Nederland constateren we feiten, analyseren we ze om vervolgens tot de conclusie te komen dat het feiten zijn waar we mee moeten leven. Niets aan de hand, loop maar door. Het zijn er namelijk ‘maar’ rond de dertig die een paspoort hebben dat ‘vermoedelijk’ wordt gebruikt door IS of andere terreurgroepen. En een vermoeden is geen feit, hè? Eerst de misdaad plegen please, dan kunnen we maatregelen treffen.

Want de verklaringen van de ‘asielzoekers’ zijn ‘plausibel’. Gekregen van familie, verstrekt door de autoriteiten. Jullie ooit een paspoort van familie gekregen? Of van een autoriteit in een oorlogsgebied waar niemand weet wie de autoriteit is? Dat soortgelijke paspoorten zijn gevonden bij degenen die de aanslagen in Parijs pleegden, is uiteraard een vervelende bijkomstigheid. Voorkomen is beter dan genezen zou je denken, maar in ontwikkelde samenlevingen als de onze, hoeven de goeden niet te lijden onder de kwaden. Dat onder die goeden vooral 17 miljoen Nederlanders zitten, boeit niemand. „De autoriteiten hebben te weinig in handen om deze mensen op te pakken”, heet het. Als je dan ook nog ‘ns leest dat deze mensen al verblijfsvergunningen hebben gekregen en er ‘geen grond’ is om die in te trekken, vraag je je werkelijk af om wie het nou gaat in Nederland. Om onze bescherming? Of van hen die zijn ‘gevlucht’ maar van wie we dat niet zeker weten? Tot slot de laatste fuck up: ook het bezitten van een gestolen paspoort heeft geen gevolgen; 63 procent van de asielzoekers komt immers Nederland binnen zonder geldig identiteitsbewijs.

Nee, het is logisch dat de Rotterdamse SP, GroenLinks en PvdA samengaan met Nida, de ‘partij’ die baat heeft bij meer meer meer geïmporteerd stemvee.


likelove
user_41b17190233406f5083ed120aba3cac58142a17b_avataruser_ea54b30544394f14d8c1bd9b380c7cf0ff182d02_avataruser_bca08ffc29015a9274c09bdf2e9fe13f2937cdc9_avatar

+6


Views

400+

Likeability of 5

Griep

Lars van der Werf

Foto van 'Lars van der Werf'

GISTEREN

Slechts een griepje. Desondanks, voor iemand die nooit ziek is, zoals ik, is zo'n griep een hele opgave. Lichaam en griep verhouden zich hetzelfde tot elkaar als politiek en terrorisme. Iedereen waarschuwt je er ruim en breed voor, dat het je wel eens zou kunnen gaan overkomen. Maar je slaat alle waarschuwingen in de wind. Dat overkomt jou toch niet. En dan plotseling zit je rustig in de trein en is de vijand onder je neus bij je binnengekropen en is ze van binnenuit bezig je te saboteren. De eerste aanslag is in je longen, je hoest je gek. Eten lijkt vergiftigd, je houdt niets binnen. Er is binnen no-time een hevige Irak-oorlog gaande zonder dat je weet tegen wie. Je zet thuis lapmiddelen in. Je kruipt in bed, sluit je af van de buitenwereld, laat niets meer binnen. Je slikt tal van pillen die als populistische politici allemaal beterschap beloven, maar die geen van alle brengen. De buitenwacht zegt dat je het moet uitzieken. Uitroken. Je moet wachten tot de vijand op de knietjes zit en dan toeslaan met vruchtensap, hoestpastilles, een schoon bed en bloemen op tafel.

Een lichaam ziek van de griep, daar heb je niks aan. Je tilt het mee als een pasgeboren baby die tot niets anders in staat is dan huilen, poepen, pissen en ongecontroleerd bewegen. Je meest kostbare bezit. Je lichaam. Pas als het even niet doet waar het normaal geen enkele moeite mee heeft, wordt pijnlijk duidelijk hoe machteloos je bent zonder. Het huis van de ziel in puin. Je woont in de homp vlees die aan alle kanten lekt, hoest, rilt en in gevecht is met de onzichtbare vijand.

Je overschat de vijand. Het lichaam lijkt alles zonder alle door jou goedbedoelde lapmiddelen zelf ook wel onder controle te krijgen. Het heeft tijd nodig die je niet hebt. Bange uren waarin je ijlend rilt en hypochondrisch denkt dat je dood gaat horen erbij. Net als met terrorisme ben je bang voor het bang zijn zelf. Maar je kan het wel aan, blijkt. En dan na een dag of zes sta je weer op van je bed. Het lichaam werkt weer. De herinnering aan de bange uren slijt rap. Alsof er niets is gebeurd.


love
user_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avatar

Views

500+

Lees verder na deze advertentieAdd Arrow
Likeability of 5

Waar is die visie op de woningmarkt?

Foto van 'Iris van Lunenburg'

16 FEB 2018

„Ik denk dat het allemaal reuze meevalt. Echt overdreven al die paniek over de woningmarkt. Zo vermoeiend!”

Ik drink met mijn date vins naturels in een wijnbar in Oud-Zuid en we hebben het over huizen. Of ’pandjes’, zoals hij het noemt. Natuurlijk is het vermoeiend. En dan heb ik het niet eens over mijn date, die als advocaat op de ZuidAs zich wel wat meer mag inleven in de basisschoolleraren in onze stad, die geen normaal huis meer kunnen kopen. Of de vele begin-dertigers in de Randstad, Gelderland of Brabant, die volgens onderzoek van de NOS klem zitten en vanwege hun salaris niet goedkoop kunnen huren; maar ook niets kunnen kopen. Nee, het is vermoeiend om het steeds weer over huizen, appartementen en studio’s te hebben, omdat een duidelijke visie op het huizenprobleem niet echt in zicht lijkt. Althans, niet in Amsterdam.

Sinds 1 januari vorig jaar mogen Amsterdammers hun huis nog maar zestig dagen per jaar verhuren via sites als AirBnB. Volgend jaar wordt dat verlaagd naar dertig dagen. En de gemeente heeft deze woensdag weer een nieuwe maatregel tegen vakantieverhuur gepresenteerd: Na AirBnB zijn nu de vele B&B’s in de stad aan de beurt. Het aantal Bed & Breakfasts wordt per wijk ingeperkt tot een maximum en daarom komt er vanaf volgend jaar een vergunningsplicht voor nieuwe B&B’s. En dat allemaal om te voorkomen dat er steeds minder woningen beschikbaar zijn voor inwoners. Want waarom je huis verhuren aan een Amsterdammer als je ’m voor drie-keer-de-marktwaarde wegzet bij toeristen? Juist. Natuurlijk is het prima om lekker geld te verdienen en slim te ondernemen. Daarbij is méér overheidsbemoeienis voor niemand leuk. Maar de halve stad behandelen als AirBnB-toko is weinig chic.

Ook de Britse krant The Guardian maakt zich zorgen over de verhitte woningmarkt in Amsterdam. In een groot artikel vraagt zij zich af wat het ’AirBnB-effect’ met Amsterdam doet. Overlast, stijgende huizenprijzen en nog meer woningtekort lijken het gevolg. We moeten het niet overdrijven, maar echt vrolijk word je er nou ook weer niet van. Nu de dertig-dagen-regel voor vakantiehuur volgend jaar van start gaat, de groei van B&B’s aan banden wordt gelegd en er mogelijk een woonplicht voor nieuwbouwwoningen komt, is de vraag: wat kan Amsterdam nog doen om het tij te te keren? En belangrijker nog, wat betekent de huidige staat van de woningmarkt voor 21 maart? Over iets meer dan een maand gaan we naar de stembus voor de gemeenteraadsverkiezingen. Maar vooralsnog lijken landelijke thema’s en politici voorrang te krijgen op plaatselijke problemen. Terwijl een echt stevige, gedurfde visie op de woningmarkt wel eens doorslaggevend kan zijn.

„Op feestjes gaat het binnen vijf minuten over de hoge huizenprijzen”, zei PvdA Amsterdam-voorzitter Marjolein Moorman vorige maand tijdens een hoorzitting over beleggers op de Amsterdamse woningmarkt. En tegenwoordig dus ook op dates. Laten we hopen dat dat na 21 maart iets positiefs betekent.


like
user_20afbd9672dd2a1fff6fe2030416b6d9dad19453_avatar

Views

200+

Likeability of 5

Halbe was de Ludo van de VVD

Foto van 'Elfie Tromp'

15 FEB 2018

Alles zal hij aan hem missen, zei premier Mark Rutte toen hij reageerde op aftreden van minister van Buitenlandse Zaken Halbe Zijlstra. Zijn stugge vriendelijkheid, zijn kapsel, alles. Dit is dan de partijleider die afscheid van je neemt. Wat hij zo goed aan je vond: je haar en je slechte manieren. Ook al gun ik Halbe weinig, toch had ik even met hem te doen. Nu heb ik onze minister-president op weinig poëtische uitspraken kunnen betrappen, maar dit is toch wel erg karig. Zeker omdat Rutte bij zijn recente ministeraanstellingen toch verzekerde dat hij wel degelijk de beste voor de baan had gekozen. Daar kon geen vrouw aan tippen.

Toegegeven, Halbe Zijlstra is qua charme het menselijk equivalent van een zak krijtwit-drop die zich in zijn politieke loopbaan niet alleen als leugenaar, maar ook als menner en kunsthater heeft laten kennen. Toch heeft hij het maar mooi gedaan; de lompe populist van de VVD spelen. Dat is zoals slechterik Ludo in GTST spelen. Iedereen haat je, ook al is het maar een rol. Halbe was VVD’s armzalige antwoord op populistische spektakelmakers. Op Thierry Baudet in een scherfvest. Op Geerts ‘doe normaal, man’. Halbe was VVD’s onderbuikman, de enige strohalm van zwartepietliefhebbers om nog op VVD te stemmen en niet weg te glijden in het moeras van splinterpartijen. Halbe was belachelijk, maar belangrijk. En nu is Halbe weg.

Halbe deed mij nog het meest denken aan een middelmatig goochelaar. Bij goochelaars geldt altijd dat de zwaaiende hand de aandacht afleidt van de andere arm, die met de kaarten in de mouw. Bij Halbe had ik altijd hetzelfde idee. Hij zwaait, maar wat verbergt hij? Tja, wat kan je zeggen? De truc ging fout. Wat we zagen was een stuntelaar die zichzelf graag een beetje mooier voor wilde doen. Treurig. De show was prompt over.

Dit is trouwens niet de eerste keer dat Halbe loog. Op het toppunt van de vluchtelingencrisis, toen Syrië door de bombardementen leegliep als een opengesneden chocolade moelleux-taartje, zei hij dat ze hier niet moesten komen voor borstvergrotingen en gebitscorrecties. Later maakte hij zijn excuses, weggemoffeld op de slecht bekeken Periscope-app.

Ik vind het hoopvol dat Halbe vertrekt. Het laat zien dat we moe worden van menners en goochelaars. Maar zien Halbe’s kiezers ook in dat politiek anders moet worden bedreven? Dat is de meest positieve wensgedachte. Maar we weten dat er genoeg entertainers in de coulissen staan te popelen om het volk te vermaken.


lovedislike
user_9a3617cc8769f92382e0a2a3918bd4bbaadd9803_avataruser_68e7459261367b4ec9ce19c83eee16fe9b34efce_avatar

Views

200+

Likeability of 7

Camera videoHalbe Zijlstra is een leugenaar - ja én

Foto van 'Ebru Umar'

12 FEB 2018

Nee, het doet mij geen plezier dat Halbe Zijlstra is ontmaskerd als leugenaar.

Nee, het doet mij geen plezier dat Halbe Zijlstra VVD’er is – en dus lid van de partij waar de firma list en bedrog niets bij is.

Nee, het doet mij geen plezier dat dat PVV een spoeddebat aanvraagt over de integriteit van Halbe Zijlstra, onze minister van Buitenlandse Zaken.

Nee, het doet me geen plezier dat een fantast die gelooft in zijn eigen leugens minister van Buitenlandse Zaken is.

Nee, het doet mij geen plezier dat politici liegen. Dag in dag uit, jaar in jaar uit: liegen.

En het doet me al helemaal geen plezier dat de randdebielen die zich journalist bij de Publieke Omroep noemen, zich afvragen of we Halbe Zijlstra een leugen over een feit dat twaalf jaar geleden NIET heeft plaatsgevonden, mogen kwalijk nemen. Dat de NOS goedkeurend melding maakt van ‘scherpe kritiek maar ook waardering in de Kamer voor Zijlstra’s leugen’. Het doet mij geen plezier dat de lakeien van de Publieke Omroep vol verve inhoud geven aan het adagium: wiens brood men eet, diens woord men spreekt. Er zou zomaar nog eens 600 miljoen euro geschrapt worden – dat zou me trouwens plezier doen.

Het doet me geen plezier dat onwaarschijnlijk veel mensen bij de VVD van deze leugen geweten moeten hebben.

Het doet me geen plezier dat deze mensen in dienst van de VVD, van een leugen een feit hebben gemaakt – zogenaamd in het landsbelang.

Het doet me geen plezier dat de grootste uitdaging van de VVD het verkopen – ‘spinnen’ - van leugens is geworden.

Het doet me geen plezier dat ik genaaid word door Halbe Zijlstra, de VVD en politici in het algemeen.

Het doet me geen plezier dat Halbe Zijlstra, de VVD en politici in het algemeen denken dat dat behoort tot hun kernactiviteit: Nederlanders naaien.

Het doet me geen plezier dat meer dan de helft van Nederland de schouders ophaalt en het opgegeven lijkt te hebben; Ja Ebru, politici liegen en Halbe Zijlstra en de VVD dus ook.

Het doet me geen plezier dat we voor de gemeenteraadsverkiezingen met Halbe Zijlstra wéér een VVD-rel hebben.

Het doet me geen plezier dat wij, burgers, willens en wetens worden voorgelogen niet alleen door Halbe Zijlstra en de VVD maar door politici.

Het doet me geen plezier om keer op keer te concluderen dat liegen en bedriegen tot de kerncompetenties van politici horen, dus ook van Halbe Zijlstra en de VVD.

Het doet me geen plezier dat de VVD de leugen van Halbe Zijlstra wegspint met ‘Maar voor de VVD weegt het zwaarder wat destijds is gezegd dan de wijze waarop het naar buiten is gekomen.’

En het doet me al helemaal geen plezier om te weten hoe Halbe Zijlstra en de VVD deze leugen zullen weten te overleven: #PLASGLASWAS

Reteknap VVD.

Respect.


likelol
user_9970cf75abad4c4235c859671949ce3dd521c033_avataruser_7d031192fdb924b5d3ffd8c4bc12156042aed038_avataruser_7876791349e4cf646338233976dacba7996e5096_avatar

+5


Views

600+

Lees verder na deze advertentieAdd Arrow
Likeability of 5

Nondeju

Foto van 'Lars van der Werf'

12 FEB 2018

Na 3 meter in het gras stonden we vast. ‘Nondeju’, bracht de taxichauffeur verbaasd uit. We waren in een weiland te Oijen, of nou ja, net buiten Oijen. Diep in Brabant. Ik moest in Oijen wezen om op te treden op een bruiloft, een kasteeltje net buiten het dorp. Op de heenweg kon ik met een buurtbus, een soort veredelde bestelwagen, tussen allemaal boodschappenbejaarden, maar na afloop van de bruiloft reed die niet meer en dus moest ik met een taxi naar het station van Oss. Die taxi kwam. Met Hans de taxichauffeur die, naar later bleek, al bijna z’n hele leven taxichauffeur was. En toch, met al die ervaring, ‘hedde ik dit nog nooi meegemak’, zoals Hans meerdere malen in origineel Brabants beduusd bleef herhalen toen we eenmaal slippend vast in het gras stonden.

Twee dagen oud was de Mercedes die Hans het gras in had gereden. ‘Kheb ‘m net gisteren opgehaald joh’, zei hij, ‘bij d’n dealer’. Hans had geen zin gehad om de auto helemaal verderop op het betegelde stuk te keren en dacht wel even een bocht te kunnen maken in het gras. Geen gereedschap in de kofferbak, dat had Hans nog niet uit de oude wagen in de nieuwe gelegd, en geen plankjes of zoiets om de auto wat grip te geven in de natte modder. De zoon van Hans werd maar gebeld. Die kwam even later.

Van de vertrekkende bruiloftsgasten hoefden we niks te verwachten. Die hadden allemaal nette schoenen aan, zeiden ze verontschuldigend. Ik keek toe hoe Hans nondeju murmelend de gloednieuwe automatjes onder de vastzittende wielen probeerde te schuiven, die er na gasgeven met een rotgang zo onder door vlogen. Duwen hielp voor geen meter.

‘Hee, oetlul!’, riep de zoon lachend, die de hele familie had meegenomen om pa uit te komen lachen, uit het raampje van zijn eigen Mercedes. Een neef was mee en moeder de vrouw, allemaal om te zien wat Hans nou toch weer had gedaan. ‘Da moede gij nou nog jaren horen, pa’, wat pa nog maar eens beantwoordde met een hoofdschuddend ‘nondeju, dit hedde nog nooi meegemak’.

De sleepkabel bleek te kort. Dus ik met het hele Brabantse gezin, allemaal vonden ze het hilarisch, in de auto van zoonlief. Jan van de takelwagen werd gebeld. Die lachtte Hans ook uit. Of ik nog koffie kwam drinken bij ze op kantoor, vroegen ze. Jawel hoor, zei ik. Het ritje hoefde ik niet te betalen. In Brabant is het zelfs gezellig als je auto vastzit.


love
user_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avatar

Views

100+

Laten we aardiger doen (en elkaar niet uitschelden)
Likeability of 6

Laten we aardiger doen (en elkaar niet uitschelden)

Foto van 'Suzette Hermsen'

9 FEB 2018

Gisteren zeulde ik samen met mijn vriend een van mijn oude studentenmeubels over straat. Het was een kastje en ik had het ding op Marktplaats gezet omdat mr. Eega het ‘buitensporig lelijk’ vond. Zo lelijk zelfs, dat hij het niet eens kleding-over-gooiens-waardig vond. En dat wil wat zeggen, want de stoel in onze slaapkamer ligt doorgaans zo vol met zijn kledingstukken dat je bijna zou denken dat er bloedfanatiek aan kleding-jenga wordt gedaan.

Omdat de koper van het kastje ons huis niet kon vinden (niet gek aangezien onze voordeur door het uitgaanspubliek steevast wordt aangezien voor stortplek voor iedere vorm van uitwerpselen) bood ik aan het kastje even naar hem toe te brengen. Mijn kennis van de stadskaart bleek zoals altijd weer eens barslecht, waardoor geïrriteerde vriend en ik nog zeker een kilometer met het ding over straat moesten zeulen.

Na een minuut vloog de eerste opmerking ons om de oren: ‘Ga eens op de stoep lopen joh, provinciaaltjes’ en na nog een minuut de volgende: ‘He joh klootzakken, dit is de straat hoor.’ Ik was te verbaasd om iets terug te zeggen. Ik had ook wel door dat dit de straat was, maar we liepen niemand in de weg en bovendien was het met dit brede kastje overduidelijk onmogelijk om op de smalle stoep te gaan lopen.

Ik vroeg me af waarom het meteen zo onaardig moest. En dat vraag ik me eigenlijk regelmatig af. Ik vraag het me af als ik in de rij bij de Albert Heijn zie hoe een kassière wordt afgesnauwd omdat het allemaal niet snel genoeg gaat. Als er op straat agressief wordt getoeterd als een zenuwachtige autobestuurder twee keer achter elkaar afslaat. Als iemand een woedende werkmail krijgt omdat diegene een minuscuul foutje heeft gemaakt. Als mensen op internet extreem onaardige teksten onder een artikel achterlaten. Of als mensen op Twitter iemand helemaal de grond in boren in de hoop dat anderen erom zullen lachen.

Waarom is dat leuk? Waarom is dat normaal? Vinden we het niet allemaal gewoon fijn als mensen aardig tegen je doen? Dat mensen je in je waarde laten en je niet meteen verrot schelden als je al zwetend een derde, wederom beroerde inparkeerpoging doet. Hoeveel gezelliger zou het zijn als er op zo’n moment op je raam wordt geklopt en iemand zegt: ‘Iets eerder indraaien, maar verder ben je wel een winnaar’. En dan mogen ze me zelfs nog provinciaaltje noemen.

Suzette Hermsen (30) is chef reizen bij LINDAnieuws en schreef met twee collega’s het boek ‘Zeik Niet Zo’. Haar motto: ‘Lach zo hard mogelijk om andermans grappen, dan lijkt het nog best alsof je humor hebt.’


likelove
user_37ed81ff5c4e8929d7c4585de8c9bc9e69bbd4c9_avataruser_06e74ffe26e9856438df2a63280c9eadf58ab299_avatar

Views

200+