Columnisten

De bedorven nasmaak van gedogen

Foto van 'Elfie Tromp'

5 DEC 2017

Stel je voor: je hebt een goedlopende hamburgertent. Vroeg, laat, het is altijd druk in je zaak. Je hebt vriendelijk personeel, een nette keuken. Je zorgt voor schone tafels en goede stoelen en altijd koele frisdrank om de dorst van de klanten mee weg te spoelen. Het probleem: je mag maar een halve kilo vlees in je keuken hebben, anders voldoet het niet aan de normen van de Keuringsdienst van Waarde. Iets met grotere bederfkans als het te lang in de koelkast ligt.

Als die halve kilo op is, moet je weer naar de groothandel. Maar je bent ook een ondernemer, die netjes belasting betaalt, die omzet en banen creëert. Om precies te zijn: negentig banen. Je bedient op topdagen vijfduizend klanten. En je wil de klant tevreden houden, want wachtende mensen zijn ontevreden mensen. Je besluit een kilo per keer in te slaan en dat netjes, luchtdicht te verpakken tot het verkocht wordt. En die hamburgers van je vliegen eruit. Je zorgt dat je anderhalf kilo, dan twee, vier, negentig, ja, oké, honderdzestig achter klaar hebt liggen. Hamburgers zijn nu eenmaal gewild. Je bent slechts een van de twee hamburgertenten met een vergunning in de wijde omtrek, dus je populariteit is te begrijpen. Lokale politie weet ervan, van je goedlopende hamburgertent, en ze gedogen het. Het OM is het daar ook mee eens. Jarenlang. Want wat geven hamburgereters nu voor overlast? Toch, de hele buurt ruikt nu naar hamburger, iedereen krijgt er trek van. En dan word je opgepakt.

Dat is ongeveer wat de eigenaar van coffeeshop Checkpoint in Terneuzen overkwam in 2008. Een langslepende rechtszaak begon bij de lokale rechtbank, die de eigenaar tot zestien weken cel veroordeelde. Daarna volgde het Haags gerechtshof die dat vonnis vernietigde. Op naar de Hoge Raad die daarop terugkwam. Door naar het Amsterdams gerechtshof om uiteindelijk bij het gerechtshof in Den Bosch terecht te komen. Volgt u het nog? De eigenaar is nu vrijgesproken. Negentien jaar na dato. Zolang de wetgever de achterdeurproblematiek in de cannabisverkoop niet aanpast, stelt het laatste vonnis, worden dit soort zaken met de willekeur van de rechter al dan niet veroordeeld. Negentien jaar leeft de wetgeving in deze rare kronkel als het aankomt op softdrugsverkoop. Hoe moeilijk is het om de keten legaal en transparant te maken? Inmiddels heeft iedereen zijn buik vol van die hamburgers. Dat gedoogbeleid heeft een rare nasmaak gekregen, ik zou het zelfs bedorven noemen.

BEKIJK OOK


Views

1k+

Likeability of 5

Ik moet het een keer zeggen

Foto van 'Lars van der Werf'

VANDAAG, 07:00

Ik dacht bij mezelf: vandaag ga ik het zeggen. Ook al wist ik niet hoe ik het zou moeten gaan zeggen. Of wanneer ik het zeggen moest. Het moest toch een keer gezegd worden. Hoe dan ook. En wat ze dan antwoorden zou, dat maakt dan verder ook niet uit. Want het moest er een keer uit.

Maar ik zei het niet. Ik kon het niet. Het zat wel ergens in m’n tong, maar ik kreeg het niet uit die tong. M’n tong deed het niet. Want hoe zeg je eigenlijk dat je van iemand houdt en niemand anders op de wereld liever ziet? Hoe zeg je dat? Nou, precies zoals ik het net geschreven heb natuurlijk, maar dat is zo moeilijk, want het zomaar zeggen zoals het is, dat kan natuurlijk niet. Waarom niet? Nou, dat kan gewoon niet. Iedereen weet dat.

Maar ik heb het dus niet eens gezegd. Dus eigenlijk weet ik ook helemaal niet wat ze geantwoord zou hebben. Misschien als ik het wel gezegd had, had ze op haar beurt misschien wel gezegd dat ze precies hetzelfde voelt. Dat ze ook niets anders zou willen dan met mij voor altijd.


like
user_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avatar

Views

400+

Herfstvakantie Museadeuren open voor de kids
Likeability of 3

Herfstvakantie! Museadeuren open voor de kids

In samenwerking met de Museumvereniging

19 OKT 2018

Zo’n 170 musea met meer dan 400 activiteiten en een thema dat aansluit bij de Kinderboekenweek: vriendschap. Dat is de Museumkidsweek – die tot en met 28 oktober stiekem twee weken duurt – in één zin. De museumdeuren staan tijdens de herfstvakantie dus wagenwijd open voor de kinderen, want zij zijn de museumambassadeurs van de toekomst! Voor wie nog uitjes voor die vakantie wil bedenken: de musea in ons land zijn voor gezinnen met kids op een leuke manier te ontdekken. Metro licht enkele activiteiten uit en een compleet overzicht van musea en ‘wat te doen’ vind je op Museumkidsweek.nl.

1 Een high tech Romein spelen

Rare jongens, die Romeinen, klinkt het vaak in de strips van Asterix & Obelix. Nou, zo raar waren die jongens niet. In de tentoonstelling High Tech Romeinen kunnen de kleintjes zelf ontdekken welke slimme technieken de Romeinen allemaal bedachten. De expo bevat nog veel meer knappe techniek van vroeger tijden en door voorwerpen te zoeken, stickers te plakken en letters te verzamelen kan – hoe spannend – een code worden gekraakt. Wie de Techniekspeurtocht tot een goed einde brengt, krijgt een technisch cadeautje.


sad
user_c0691129cef63d2bc620261552fd65907cc215dd_avatar

Views

4k+

Likeability of 5

Out of office

Foto van 'Iris van Lunenburg'

16 NOV 2018

Het beste advies komt vaak uit onverwachte hoek. Van PvdA-kamerlid Gijs van Dijk bijvoorbeeld. ‘Nederlanders moeten het recht krijgen om onbereikbaar te zijn, zegt hij in de krant. ‘Sluipenderwijs is er een cultuur ontstaan dat we permanent beschikbaar moeten zijn. Voor je het weet staan we allemaal continu ‘aan.’

Zó waar.

Nu heeft hij het over buiten werktijd bereikbaar zijn via mail, telefoon of (groeps)appjes en de stress die daarbij komt kijken. Maar hoe langer ik erover nadenk, hoe meer gebeurtenissen, berichten en nieuws ik kan opnoemen waarna ik wel een Van Dijk-je had willen doen. Even lekker niet thuis geven. Mijn kop in het zand steken. Doen alsof ik het niet gelezen heb. Ignorance is bliss, zeggen ze wel eens. Nou, laat maar komen die bliss. Zéker na deze week.


likedislike
user_497e479388be75227981b3c18148da6804c035f4_avataruser_bca08ffc29015a9274c09bdf2e9fe13f2937cdc9_avatar

Views

800+

Ook pizza’s en mayo kunnen diervriendelijker zijn
Likeability of 5

Ook pizza’s en mayo kunnen diervriendelijker zijn

In samenwerking met de Dierenbescherming

22 OKT 2018

Wie z’n boodschappenmandje vult met pizza’s, hondenvoer, soep en mayonaise waarin eieren zijn verwerkt, zal niet meteen overtuigd van de daken schreeuwen dat hij of zij zo lekker diervriendelijker aan het winkelen is. Maar… dat kan wel degelijk het geval zijn!

Supermarkten bieden namelijk steeds meer producten aan die het Beter Leven keurmerk van de Dierenbescherming dragen. Zo hebben mensen die graag diervriendelijker shoppen, meer keuze dan ooit. Om dat nog duidelijker te maken, houdt de Dierenbescherming deze week (22 tot en met 28 oktober) een Beter Leven week.

Ook pizza’s en mayo kunnen diervriendelijker zijn

like
user_b30560760a6da3bd458506e184e5951806c29233_avatar

Views

6k+

Likeability of 6

We Are Here is niet het probleem

Foto van 'Elfie Tromp'

15 NOV 2018

Deze maand schreef ik over de ziekenhuizen die failliet zijn gegaan en op stel en sprong leeggeruimd werden. Dit is wat marktwerking zonder moraliteit teweegbrengt. De directeur, managers en raden van beheer die het zover hebben laten komen, zullen vast een nachtje hebben liggen woelen onder hun donzen dekbedden, maar de doodzieken dragen uiteindelijk de last. Walgelijk. Sommige aspecten van de samenleving zijn te belangrijk om mee te speculeren of te zien als geldkoe. Gezondheidszorg staat daarbij voorop.

In dezelfde periode had We Are Here een nieuw pand in het centrum van Amsterdam gekraakt. Ze vroegen online om basisproducten; handdoeken, toiletpapier, dat werk. We Are Here bestaat veelal uit uitgeprocedeerde asielzoekers. Ze kunnen niet terug naar hun land door tal van redenen. Ze zijn vaak het slachtoffer van bureaucratische spelletjes waar jij en ik zo’n hekel aan hebben.

Meermaals las ik mismoedig dat we beter voor onze uitgeprocedeerden zorgen dan voor onze zieken, maar dit zijn twee totaal verschillende problemen. Je kunt gezondheidszorg en ideëel liefdadigheidswerk niet met elkaar vergelijken - of je het nu eens bent met de achterliggende gedachte ervan of niet. Sterker nog, mochten de mensen van We Are Here werken, dan zouden ze waar-schijnlijk met plezier onze zieken verzorgen. Maar ja, geen werkvergunning, dus er zit niks anders op dan om wc-papier te vragen, hoe vernederend dat ook moge zijn.


like
user_40edc386c137dfed679f5187d40ba92bf816653f_avataruser_5db446a102671e998f03d489f0d363ca8dce515f_avatar

Views

1k+

Likeability of 7

Vrede: opkomend nationalisme

Foto van 'Ebru Umar'

13 NOV 2018

Even denk je dat het een grap is: een vader die de 49-jarige belager van zijn veertienjarige dochter neerbeukt en daar vierenhalf jaar celstraf voor krijgt. Als je als ouder (m/v) je kind niet meer mag beschermen omdat de politie het niet doet, wie moet het dan doen?

Na het opgegeven vertrouwen in politici, zijn nu de rechters aan de beurt. Het valt niet uit te leggen dat Volkert vrij rondloopt en zo’n vader celstraf krijgt. Het valt niet uit te leggen dat Jenny Douwes en co 240 uur taakstraf krijgen en We are here-criminelen een verblijfsvergunning. Het valt niet uit te leggen – althans, niet aan mensen met ook maar een greintje rechtvaardigheidsgevoel in hun lichaam.

Het internet stond dit weekend bol van strafmaatvergelijkingen maar analyses zijn precies dat: analyses. Het onderbuikgevoel van de massa, het volk dat goed genoeg is om belasting te betalen waar politici, politie en justitie van betaald worden, is irrelevant. Er wordt smalend over gedaan en je hoort het politici al zeggen “Ik had het ook graag anders gezien maar wij bemoeien ons niet met de rechtspraak”. En terecht. Het neemt niet weg dat de ontevredenheid over “D66-rechters” groeit en zal escaleren tot er een woord voor zal ontstaan gelijk aan ‘populisme’. Dan zal een politicus het linken aan ‘opkomend nationalisme’, gewoon, omdat het lekker framet. De massa reducerend tot xenofobe recalcitranten dan wel racisten die het beslissen moeten overlaten aan anderen.


likelove
user_b366eb49cf903b54998b5cf7b7b570545bc74d21_avataruser_95bd7401108e5faad2534c268c8071232cac3c9a_avataruser_e8092583a7221901a581b01b2391bd3b51864ef2_avatar

+9


Views

5k+

Arme mensen hatende smiley

Foto van 'Iris van Lunenburg'

9 NOV 2018

„Een smiley als logo vind ik een beetje wrang voor mensen met geldproblemen. Serieus. Als je geld hebt, is zo’n automaat een feestje. Zit je in de schulden, dan word je er telkens door uitgelachen.”

Ik doe zó mijn best. Mijn best om niet elke dag te beginnen met een eye roll en te eindigen met een face palm. Maar vandaag is het weer niet gelukt. En dat allemaal dankzij mijn ochtendkrant, waarin ik de ingestuurde brief van een kinderboekenschrijver uit Haarlem las.

Wat is er aan de hand? Vanaf 2019 krijgen de meeste geldautomaten een nieuwe uiterlijk én een nieuwe naam. Omdat ‘geldautomaat’ voor sommigen blijkbaar een te moeilijk woord is, kan je over een paar maanden pinnen bij een heuse Geldmaat. En deze geldmaat is geel. Heel geel. Niet zoals het prachtige Aspen Gold, dat het nieuwe Millenial Pink is. Denk eerder aan Pino Geel, wat nog altijd vooral lelijk is. Het ding heeft afgeronde zijkanten, waardoor het lijkt alsof ie rechtstreeks uit de Bart Smit komt. En om die infantiele lijn nog wat door te zetten, zijn de twee a’s in geldmaat een smiley. Een smiley, waarin sommigen dus het uitlachen van mensen met schulden denken te herkennen.


Views

1k+

Likeability of 5

Kinderpardon móet anders

Foto van 'Elfie Tromp'

8 NOV 2018

Daar sta je dan, in je driedelig pak tegenover een 9-jarig jongetje. Jouw werk heeft direct invloed op zijn leven. Jij mag letterlijk over zijn toekomst beslissen. Je kunt zeggen van VVD-fractieleider Klaas Dijkhoff wat je wil, maar hij ging de kleine Nemr niet uit de weg. Het was de gouden greep van presentator Tim Hofman om Nemr mee te nemen naar het hol van de leeuw, politiek Den Haag om zélf vraag en uitleg te geven aan een jongetje dat huis en haard moet verlaten, want zo zijn nu eenmaal de regels. Hier geboren, je in Holland hebben geworteld, maar tóch uitgezet worden, het staat zo’n 400 kinderen momenteel te gebeuren.

Hofmans documentaire oogst veel lof; zo heeft hij meer dan 200.000 handtekeningen gekregen om aandacht te vragen voor het kinderpardon. Het móet anders. Ook ik tekende. Want je kunt er niet omheen. Of je nu vindt dat die kinderen hier horen of niet, zoals de regels nu zijn, zijn ze onmenselijk. Natuurlijk zijn er de vragen die volgen; wat doe je met de kinderen die er net buiten vallen? Wat doe je over een paar jaar, als we weer een trits kindjes hebben die vrezen voor hun toekomst? En bij het bekijken van de documentaire bekruipen je ook andere, ongemakkelijkere vragen, zoals; waarom neem je kinderen als je gevlucht bent en in een asielprocedure zit? Waarom wil je niet terugkeren om je land na de oorlog weer helpen op te bouwen? Hoe vaak mogen uitgeprocedeerden eigenlijk de IND aanvechten en vice versa?

Critici betichten Hofman van emotionele chantage. Zo’n schattig jongetje wordt in hun ogen misbruikt voor kijkcijfers. Maar ik vind dat dit nog lang niet genoeg gebeurt. De Tweede Kamer zou veel meer van het pluche moeten komen en deel van de wereld worden waar ze zo strikt over beslissen. Niet op werkbezoekjes in schoongeveegde situaties met lauwe kopjes koffie, maar zoals het is. Ga maar in een volgepakte varkensstal van de bio-industrie vergaderen en probeer zonder te walgen het woord ‘efficiëntie’ te gebruiken. Maak je beslissingen over de marktwerking in de zorg maar op de eerste hulp van een failliet ziekenhuis, waar ambulances worden weggestuurd.


like
user_00d5e94013ca6b60af486ac7c9ac63f64e6cadfb_avatar

Views

1k

Likeability of 6

Pooier, ja dus?

Foto van 'Ebru Umar'

6 NOV 2018

De BMW 6-serie rijdt voorbij de Kiss&Ride-plekken naast Rotterdam CS, maakt een voorzichtige draai en stopt vrijwel recht tegenover mij. Waar ik de stoelverwarming aan heb, leunt de man opzichtig met zijn arm uit het raam. De kou heeft blijkbaar geen vat op zijn onwaarschijnlijke massa welvaartsvet. Zijn gouden horloge komt goed tot zijn recht. Vanachter mijn geblindeerde ramen zie ik hoe het type Turkse dorpsvrouw richting de auto waggelt. Hoofddoek, lange rok, zwaar overgewicht. De chauffeur zelf kijkt ongenaakbaar en woest uit het raam. Ondanks mijn geblindeerde ramen, wend ik mijn hoofd af. Creep.

In de thriller Eeuwig Donker van de Rotterdamse auteur Tjeerd Langstraat worden vrouwenhandelaren beschreven; álles aan deze man doet mij denken aan die types. Het contrast van de auto met de dorpsvrouw is groot. Het kan z’n moeder zijn, maar net zo goed z’n vrouw. Hoe zou zo’n man de kost verdienen? Hoe komt hij aan die auto (instapmodel 70k en dat wil niemand) en dat gouden horloge? Op Fred van Leer na, ook een Rotterdammer trouwens, ken ik niemand met een gouden Rolex. Van hem weet ik ook wat het moet kosten: 42k. #Hoedan, serieus #hoedan?

Als ik op Twitter hardop vraag wat voor beroep je moet hebben om zo’n auto te rijden en dito horloge te dragen, blijkt dat Nederland nogal wat moralistjes huist. Zo’n Turk kan best eerlijk zijn brood verdienen hoor! En z’n auto en horloge ook! Ongetwijfeld. Ik vraag me alleen af waarmee. Of ik me dat ook van een Nederlander zou afvragen?! Ehm. Ik ken redelijk wat vermogende Nederlanders en weet met welke legale business zij hun Duitsers en Range Rovers verdienen. Dus ja. Jaloers ben ik, wordt geroepen. Je kunt je ook niets meer afvragen tegenwoordig, want dat is precies wat ik doe: welk vak had ik moeten kiezen om dergelijk speelgoed te kunnen kopen? En de dooddoener natuurlijk: ’vervang Turk door jood en je weet hoe fout je tweet is.’ Oh ja joh? Ik zie het probleem niet.


likeloldislike
user_838d887a8d9ec6ec2246f5b4b423b54e82c63d12_avataruser_c2ec12e93235621d0271ac8df69ed26728ec3b34_avataruser_48e35435a07dbfbeb5eef2280126bbaba92f7b39_avatar

+9


Views

8k+

Likeability of 6

De lange golf

Foto van 'Lars van der Werf'

6 NOV 2018

De wereld was heel klein van de zomer. Een paar straten groot. Terwijl de stad zo uitgestrekt en levendig is, kan een hele geschiedenis zich in enkele straten afspelen. Dat verbaasd me nog altijd. Een paar honderd vierkante meter. Enkele voetbalvelden groot. Stoepen, lantaarnpalen, gevels en trambanen. Stoplichten, straatnaambordjes en een singel. De zon er boven, de bomen in de wind en het gras dor van de droogte.

Het is op wereldschaal net niks. Een hoekje stad, een stipje Nederland. Maar alles is er gebeurd. We zaten op de bankjes aan de zijkant van het café op al die warme avonden en we keken naar de sterren. Met grote-stappen-snel-thuis leerden we elkaar kennen. Veel tegelijk. Alsof we steeds maar één zomeravond de tijd hadden om de fundamenten voor de rest van onze vriendschap te leggen. De duistere kanten, ons verdriet, ons grootste geluk, we gooiden het over elkaar heen als emmers fris water, elkaar aansporend vooral terug te gooien. We maakten grappen, we lachten ons kapot. Harder dan iedereen om ons heen. Het bulderde. Niets leek ook te gek, we dronken wijn en bier zonder grenzen, tot laat en ook in andere cafés. Als we omhoog keken, wezen we Mars aan en spraken van de maan. Momenten van besef hoe klein we eigenlijk zijn. Wij hier, op ‘The Pale Blue Dot’. We dachten sterrenbeelden te herkennen waar het in de stad eigenlijk te licht voor is. Vissen, boogschutter, waterman, stier en wat al niet meer. De lichtjes verbinden tot figuren, zoals onze hele verre voorouders bij kampvuren al deden met stokken wijzend naar de hemel. De elementaire dingen in het leven blijven wat dat betreft altijd zo ontzettend hetzelfde. Ik hoor het Jimmy Durante zingen. You must remember this, a kiss is still a kiss, a sigh is just a sigh, the fundamental things apply, as time goes by.


love
user_faf9d3eccccc284fb84a94c6278eaaaf2a29e036_avataruser_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avatar

Views

1k+

Winter(vagina) is coming

Foto van 'Iris van Lunenburg'

2 NOV 2018

Terwijl de Europese Commissie nog in conclaaf was over wat te doen met de wintertijd, blijkt er een veel prangender kwestie te zijn geweest, namelijk: wat doen we met de wintervagina?

Pardon? Ja echt! Deze zomer al hield het Amerikaanse tijdschrift Teen Vogue een pleidooi voor de zomervagina. Al klonk het meer als een waarschuwing. Zij zou een heuse ‘Vaginal Panick Attack’ kunnen krijgen door het warme weer. Dus wat moesten die lieve - en vooral jonge - lezeressen doen? Smeren, smeren, smeren. Met zonnebrandcreme, vaseline én met anti-insectenspray, ‘om zo vaginale insectenbeten te voorkomen terwijl je slaapt’. Juist ja. Eén Britse oud-vroedvrouw negeerde de daaropvolgende ophef, wachtte een jaargetijde en trekt nu ten strijde tegen de wintervagina. Volgens haar kan je héle lichaamshuid droger worden door kou buiten en verwarming binnen - dus ook je vagina. Haar oplossing? Drink appelsap, eet meloen en ga, alsjeblieft, nóóit in een bubbelbad zitten. Klinkt plausibel, hoor. Of, nou ja, eigenlijk niet. Totaal niet. Toch zie ik artikelen voorbijkomen met teksten als ‘schrale bedoening down there’ en ‘thank god there’s glijmiddel’. Ha-ha.

Natuurlijk, je kan een beetje ginnegappen om zo’n term. Als je echt wil. Maar in een maatschappij waar vrouwen constant wordt opgedragen wat ze met hun lichaam moeten doen, vraag ik me bij het lezen over de wintervagina vooral af: waarom blijven mannen toch altijd buiten schot als het over zogenaamd problematische lichaamsdelen gaat? Vooruit, er was even sprake van een zomerpenis, maar dan wel in positieve zin. Waar vrouwen de lul zijn (sorrynotsorry), zou het mannelijke geslachtsdeel door de hitte alleen maar bigger and better worden. Jaja. Maar wat zijn de gevaren van een winterpenis dan? Of een kerstsnikkel? En een oud- en nieuwlul? Vertel het me! Ik zou wel eens voor het tijdschriftenschap van de Albert Heijn willen staan en daar een blauwe (want mannelijke) cover willen zien met de tekst: ‘Tien tips om voor altijd glad te zijn. Down there.’ Of: ‘Met deze acht recepten blijft je hersfpiemel vitaal en lekker zoet’. Iew. Ik weet het. Maar hoe vaak ik nou wel niet heb gelezen dat je als vrouw wél aardbeien en, alsjeblieft, géén asperge moet eten voor een date… Al hoort bij dit soort tijdschriftteksten natuurlijk nog wat passief-agressief seksisme en een vleugje schuldgevoel. Iets als: ‘Hoe combineer je de verschrikkelijk zware zorg voor je winterpenis met de zorg voor je werk en je gezin’ lijkt me goed. En dan als ondertitel: ‘Dat kan pas als je het perfecte lentegeslachtsdeel hebt.’ Die je alleen krijgt door product a, b, en c te kopen, minder dan 50 kilo te wegen en vijf keer per week naar de sportschool te gaan. Oh, ga je maar vier keer? Jammer, joh. Dat perfecte leven kan je nu wel vergeten!


Views

4k+

Likeability of 5

Ziekenhuizen zijn letterlijk van levensbelang

Foto van 'Elfie Tromp'

1 NOV 2018

Ik moet steeds aan mijn moeder denken deze week. Hoe ze gekrompen leek, zo klein en doodziek in dat ziekenhuisbed, met gierende koorts na haar borstoperatie. De ontstoken wond, de pijn die ze bij elke beweging had. Hoe ze doodstil lag af te wachten. Tot het beter zou gaan of slechter. En dat er op dat moment, mijn moeder op haar kwetsbaarst, een manager van de directiekamer zou binnenstappen. Dat hij haar zou zeggen: „Morgen moet u hier weg zijn.”

Gelukkig is dit bij mijn moeder niet gebeurd. Ik denk aan al de patiënten die dit de afgelopen tijd wel is overkomen. Hoe kan een ziekenhuis failliet gaan? Een faillissement komt nooit uit de lucht vallen. Zeker bij het Slotervaart rommelde het al jaren. Achterstallig onderhoud, slecht management, een miljoenenschuld. Het klinkt als het vertrouwde riedeltje van een graaibedrijf dat zijn hand overspeelt.

Een beetje marktwerking en concurrentie kan een bedrijf scherper en efficiënter laten functioneren, maar al te vaak blijken zaken te complex en de managementlaag te gehaaid op het geld dat ze de sociale factor vergeten. Moet je dat risico lopen bij een ‘bedrijf’ als een ziekenhuis, dat letterlijk van levensbelang is?


like
user_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avatar

Views

1k+

Likeability of 7

Zieken zijn niet sexy

Foto van 'Ebru Umar'

30 OKT 2018

De onbeschoftheid van mensen die niets te verliezen hebben, verbaast me niet meer. Dat hun daden onbesproken blijven, wél. Ophef over het verwijderen van de witte letters I AMSTERDAM levert beter beeld op dan uitgeprocedeerde asielzoekers die alweer een pand kraken, weten de mediamensjes. Al staat dat gekraakte pand in het zelfbenoemde epicentrum van ons land, niet ver van het Amstelhotel en theater Carré.

Op de Facebookpagina van de Wij zijn hier-jongens -en meisjes bevestigen ze de kraak van het pand en staat er een wensenlijst. Er is behoefte aan thee, koffie, suiker, eten voor lunch en ontbijt en daarnaast een waterkoker, stofzuiger, matrassen, dekbedden en kussens.

Nog afgezien van mijn woede over het onteigenen van andermans bezit zonder dat de politie ingrijpt, heb ik geen woorden over voor de brutaliteit waarmee hulp vanzelfsprekend wordt geacht. En dat terwijl dit niet in mijn achtertuin gebeurt, het niet mijn pand is en ik me ook verre kan houden van de problematiek die veel Nederlanders wél treft. Ik héb een dak boven mijn hoofd, ik héb een matras, dekbed en kussens, stofzuiger en waterkoker. Ook kan ik voorzien in mijn lunch en ontbijt, al dan niet met thee en koffie. Maar er zijn legio Nederlanders die hier wél behoefte aan hebben, zonder dat ze het in hun hoofd halen om panden te kraken en via Facebook dapper te blaten wat ze hebben gedaan. Waarom laten Social Justice Warriors de gutmensch in zich vrij zodra er een PoC uit Somalië, Eritrea of Ethiopië zich meldt aan onze landsgrens? Waarom zetten die mensen zich niet in voor de Nederlandse armen, van wie de kindertjes met honger naar school gaan, geen verjaardagspartijtje kunnen vieren en bij wie de verwarming het niet doet? Of godbetert voor de zieken die dit weekend gedwongen werden hun ziekenhuisbed te verlaten? Buitenlandse klaplopers voorzien van onderdak en koffie en suiker, matrassen en dekbedden, in plaats van ze uit te zetten? In plaats van de barricaden op te gaan tegen de sluiting van ziekenhuizen?


likelovedislike
user_c10840f868b4adc0d61bce76322e1428605690f5_avataruser_5b3a94e9bb90b3e12411311161063b81141191c6_avataruser_aa90de0dd9848c233dd97a5ea7bb1186413ca43b_avatar

+13


Views

4k+

Likeability of 6

Wanhoop niet

Foto van 'Lars van der Werf'

29 OKT 2018

Ik draai de sleutel om en doe de deur open van het huis dat ik achter me ga laten. Ik ga er weg omdat ik het benauwd krijg van het huis. Elke keer als ik de deur opendoe, grijpt het me naar de strot. Een huis kan zoiets met je doen. Het kan je ongelofelijk gaan tegenstaan en van een thuis terug een huis worden.

Het zijn maar muren met een dak erop, maar die muren kunnen op een gegeven moment je grootste vijanden worden. Bij mij was het een opeenstapeling van gedoe. Het is een oud, gammel pand. Slecht onderhouden. Ik woonde er boven een pizzeria, wat resulteerde in dat ik nu een hekel aan de geur van pizza heb. Rammelende gaskachels probeerden me een winter lang warm te houden, maar ze faalden. Kortom, het was rampzalig.

Maar het is voorbij. Met die dichtgeknepen strot kijk ik in de woonkamer om me heen. M’n spullen in dozen. Ik ben er heus ook gelukkig geweest. Dat wel. Ik laat me er meestal niet onder krijgen door de omstandigheden. Maar ik was er lang niet zo gelukkig als wat je van een huis mag verwachten.


like
user_faf9d3eccccc284fb84a94c6278eaaaf2a29e036_avataruser_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avatar

Views

1k+

Likeability of 5

More is more

Foto van 'Iris van Lunenburg'

26 OKT 2018

Ik zie al helemaal voor me hoe het is gegaan.

’s Ochtends stond ze voor de spiegel en dacht: laat ik iets blauws aandoen. Een nieuwe jurk, van Jan Taminiau, want die maakt altijd prachtige dingen. Leuk. Maar er mist nog iets. Een doorzichtige, zwarte cape erbij, is dat te veel drama? Nee, joh. En door. Haar geföhnd, make-up on fleek. Hmm, wat nog meer? Sieraden! Parels! Diamanten! En dat is het moment dat ze hem uit de kluis haalt, afstoft en opzet. Heerlijk. Ze twijfelt even, maar gaat er gewoon voor. Doe ook maar die mooie, glimmende devant de corsage erbij, hoor. Laten we Iris geven wat ze graag wil.

Oke, dat laatste zal ze niet zo gedacht hebben, maar jeetje, wat was ze een plaatje in de White Drawing Room op Buckingham Palace. Sinds dinsdagavond iets voor negenen kan de populaire uitspraak You’re so extra definitief ingeruild worden voor You’re so Máxima. Want, laten we eerlijk zijn, er is maar één iemand die dit, op deze manier, in deze uitvoering, voor elkaar krijgt. Een voorbeeld voor ons allen.


like
user_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avatar

Views

1k+

Likeability of 5

De vieze fitgirl

Foto van 'Elfie Tromp'

25 OKT 2018

Ik weet hoe bloedirritant ik ben. Als je tegen mij begint over neerslachtige buien, over een negatief zelfbeeld, over trauma’s of vage pijnen in rug, armen of handen is mijn antwoord: „Sport jij wel genoeg?”

Ik weet dat de bank een zachtere troost is dan de hardheid van een kettlebell als het leven je beknelt, maar als je toch nergens zin in hebt, kun je net zo goed iets doen waar je écht geen zin in hebt. Dat is althans mijn mening.

Al mijn sportmaatjes zijn afgehaakt. Ik heb inmiddels iemand moeten betalen om me gezelschap te houden in de gym. Dat is Mike, mijn personal trainer. Ik voel me heel erg Hollywood als ik dat zeg, maar in feite komt het erop neer dat hij naast me staat en zegt: „Meer. Verder. Harder. Tot je niet meer kan.” Dat doet hij heel erg goed. Een soort zoet gospel in mijn oren, moet ik toegeven.


lol
user_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avatar

Views

2k+

Likeability of 6

Migratie is geen mensenrecht

Foto van 'Ebru Umar'

23 OKT 2018

Of er iemand, echt iemand wérkelijk dacht dat de massale immigratie van mensen uit een totaal ander deel van de wereld met een totaal andere achtergrond, mensen met totaal andere ideeën en totaal andere omgangsvormen, ons ook maar iets zouden opleveren? Dat twitterde Thierry Baudet afgelopen weekend.

Die ‘iemand’ is natuurlijk snel gevonden, meestal van PvdA-huize. Maar ook andere regenten denken dat massale immigratie een groot goed is. Niet voor niets tekende VVD’er Mark Harbers namens Nederland het verdrag van Marrakesh, dat de migratie van half Afrika mogelijk maakt. Een handtekening is sneller gezet dan het ontwikkelen van visie en beleid op de toekomst. Van Nederland, voor Nederland. En Nederlanders.

En dat is precies het onderwerp waarover hoogleraar Paul Scheffer afgelopen weekend leegliep in alle kranten: het gebrek aan visie bij onze regering over de toekomst van Nederland en immigratie in het bijzonder. Over de gevolgen van zo’n handtekening onder een verdrag, de opvang van vluchtelingen en de import van migranten. Het omgaan met immigranten in Nederland. Je zou kunnen zeggen dat niemand in onze regering ooit bereid is geweest om na te denken over de gevolgen van de homeopathische verdunning van de Nederlandse bevolking. En dat het tijd wordt om nu eindelijk eens een keer wél na te denken.


likedislikelove
user_e8092583a7221901a581b01b2391bd3b51864ef2_avataruser_632dcf6ee792ac1abe4de9a6c8ac63e848d8e584_avataruser_5979f50e4346382c9fe959e6cf146689fd980fa1_avatar

+15


Views

8k+

Likeability of 5

Vroeger was heus niet alles beter

Foto van 'Lars van der Werf'

22 OKT 2018

Ik wandel in de buurt waar ik opgroeide langs de restanten van mijn vroege jeugd. Restanten, want voor wie niet weet dat het er was, is het er nooit geweest. Mijn honkbalclub, met het achterveld en het clubhuis zijn verdwenen onder een asielzoekerscentrum. Of we vaak wonnen weet ik niet, maar dat deed er ook niet toe. We waren trots op onze nieuwe tenues. Het is nu een terrein met een hoog hek eromheen, rijen witte portacabins staan er met daartussen picknicktafels waaraan gebogen mannen sigaretten roken.

Het veldje waarop we altijd sportdag hadden in de zomer. Waar meester Hans watergevechten met ons hield en we gierden van het lachen. Weg is het. Er staat een gloednieuwe, kolossale tramremise bovenop. Alsof het veldje er nooit was. M’n basisschool heeft een andere naam gekregen na een, waarschijnlijk heel efficiënte fusie en meester Hans is al lang met pensioen.

Het winkelcentrumpje had toen ik klein was een bakker, een kaasboer, een groenteboer en een Albert Heijn. Mijn broer werkte bij die laatste nog een tijdje bij de vleeswaren. Ik werkte er voor een hongerloontje als vakkenvuller. Er is geen kaasboer meer, geen bakker en ook geen groenteboer. De supermarkt is een goedkopere geworden. Verderop zat de kapster die me knipte vanaf dat ik haren had. Ze is al een tijdje dood. De kapsalon overgenomen. Alleen de dierenwinkel is nog hetzelfde. Met Willem. Bij hem kocht ik m’n Cavia (Leo) en ging ik altijd kijken naar de visjes in z’n aquaria. Willem is oud geworden, grijs, maar lacht nog hetzelfde, wat ik geruststellend vind.


likewow
user_faf9d3eccccc284fb84a94c6278eaaaf2a29e036_avataruser_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avatar

Views

1k+

Van no-go area naar no-Airbnb area

Foto van 'Iris van Lunenburg'

19 OKT 2018

Nieuwe schoenen.

Nog meer nieuwe schoenen.

Een huisje op Texel.


Views

1k+