Likeability of 7

Dank je wel, Nederlanders

Foto van 'Ebru Umar'

Ebru Umar

21 NOV 2017

Hi Sarah Izat,

Nou gefeliciteerd dan maar hè? Met je hoofddoek? Bij de politie? En je winst? Dat jullie islamietjes Nederland aan het overnemen zijn? En dit weer een mijlpaal is?

Meer Metro? Download de Metro-app

Een hart onder de riem voor alle godsdienstgekkies die hier hun islam willen uitleven, maar een verhuizing naar een islamitisch land teveel moeite vinden. Nederland islamiseren is makkelijker dan onderschikt wijfje zijn in Saoedi-Arabië of soortgelijke bananenrepubliek.

Daar heb je gelijk in, wij geven iedereen recht in Nederland, gelijke rechten. Of je nou man of vrouw ben, homo of hetero, atheïst, moslim, christen, jood of whatever: iedereen dezelfde rechten. De plichten zijn vloeibaar maar de rechten: onaantastbaar. Wees maar trots op jezelf.

Zou ik ook zijn hoor, als ik mijn agenda tot islamisering zou kunnen doordrijven. Ware het niet dat mijn agenda open en helder is: Nederland islamvrij gaat ‘m niet meer worden dankzij CDA, PvdA, VVD, SP, CU, SGP, D66, GL, en welke Haagse afkorting dan ook, maar voor de-islamiseren zal ik tot aan mijn dood strijden.

Want zoals jij het recht claimt om met je hoofddoek mee te doen aan het openbare leven, claim ik het recht om niet met jouw hoofddoek geconfronteerd te worden in het openbare leven. Als ik aangifte doe van mijn door een Mocro-achtige gejatte iPhone, doe ik dat graag bij een hoofddoekloze mevrouw - de meneer is al hoofddoekloos, jullie moslims discrimineren vrijuit - in plaats van bij een vrouw die denkt dat ze pas mag meedoen aan de samenleving als ze een poetslap op d’r hoofd heeft.

Weet je wat het is Sarah? Jij wint dit bigtime. Je wéét het.

Wij vinden dat óók jouw soort, mensen met een hersen- afwijking want anders kun je toch niet geloven dat je alleen met een hoofddoek mag meedoen aan het openbare leven, gelijke kansen verdient. Nou ja, laat ik mezelf weglaten uit deze “wij”. Ik vind dat helemaal niet. Ik vind dat als jij een kopvod op wilt hebben, je ook maar moet houden aan die andere eisen die jouw islam aan je stelt: thuiszitten, niet naar school, trouwen, onderdanig zijn, kinderen baren en al die dingen die jouw vrouw zijn definiëren volgens jouw islam. Het kan namelijk niet zo zijn, Sarah, dat je wel je hoofddoek op moet van je islam, maar voor de rest mannen gewoon een hand geeft. Dat is het cafetaria-model van de islam waar jouw soort zo trots op is maar waar het maar ‘ns mee afgelopen moet zijn. Jij je hoofddoek, wij de banen. Jij je hoofddoek, wij de opleidingen. Jij je hoofddoek, wij de openbare orde. Jij je hoofddoek, wij de vrijheid.

Maar jij wint dit Sarah. Ik haat jou en jouw soort met alles wat ik in mij heb. Maar ik weet: wij doen dit zelf. Dank je wel, mannen en vrouwen in Den Haag. Dank je wel, mannen en vrouwen op het stadhuis. Dank je wel, Nederlanders. Gefeliciteerd Sarah.


love
user_bceec19e61d48db3662efb0394aa8d33180fb466_avataruser_c98d1c7b7ca244cd47c048155a0ddd4d4072dfc3_avataruser_ea54b30544394f14d8c1bd9b380c7cf0ff182d02_avatar

+9


Log in om een reactie te plaatsen

Views

1k+

Code Oranje: Masters of LXRY

Foto van 'Ebru Umar'

Ebru Umar

GISTEREN

Het is een talent, ZZP’er zijn. Je hebt er een schizofrene persoonlijkheid voor nodig. Eenzaamheid is een gegeven, zelfredzaamheid een voorwaarde. Het is balanceren op de rand tussen introverte loony en outgoing enthousiasteling. Gevrijwaard van collega’s bij het koffiezetapparaat en de hel die bedrijfskantine heet, overgeleverd aan de drive om ’s ochtends zonder enige aansporing op te staan, onder de douche te stappen en iets leukers dan een trainingsbroek aan te doen.

Tenzij je er zelf op uitgaat, is er toch niemand die je ziet.

Likeability of 6

Tess Wester

Foto van 'Lars van der Werf'

Lars van der Werf

11 DEC 2017

Er zijn tal van nepperds en nono’s waar we allemaal naar moeten kijken in deze tijden van media overvloed. De ene lamstraal met een gefabriceerd imago en een Instagramaccount volgt moeiteloos de ander op. En daarom is het Nederlands handbaldamesteam zo’n ongelofelijke verademing. Echte mensen. Gedreven sportvrouwen die alles opgeven voor dat mooie, pijlsnelle zaalspelletje met de plakkerige bal in die benauwde gymzaaltjes. Ik geniet enorm van ze.

As we speak, voor wie dat nog niet weet, spelen de dames voor de wereldtitel in Duitsland. Hoewel de druk vreselijk hoog is, verloopt het toernooi goed en zijn ze favorieten voor de hoofdprijs. En dat doet mij ontzettend veel deugd. Ik zet er dingen voor opzij om ze te zien beuken in die wedstrijden van ze. Ik word er enorm vrolijk van als ze winnen. Stikzenuwachtig als ze nog moeten. En ik leef met ze mee als het door weet ik veel wat even niet gaat met die ballen.

Waar kláág ik over

Foto van 'Iris van Lunenburg'

Iris van Lunenburg

8 DEC 2017

„Kijk eens uit! Are you blind?!”

Het is twaalf minuten fietsen van mijn appartement in Amsterdam Zuid naar Centraal Station. Volgens Google Maps. In het echt duurt het twee keer zo lang. Als ik geluk heb. De reden: toeristen. Zij verpesten meermaals mijn humeur op hun rode, gele of felgroene fietsen. En zo te zien ook op zwarte omafietsen. Fietsen als de locals. Fun! Maar na elke ergernis denk ik weer: ik moet me niet zo aanstellen, ik woon in Amsterdam, mijn fiets is nog niet gejat. Waar kláág ik over?

Vroeger was aanranding lekker brutaal

Foto van 'Elfie Tromp'

Elfie Tromp

7 DEC 2017

Het is 18 februari 1990 en cabaretduo Waardenberg en De Jong is te gast bij tv-coryfee Sonja Barend. Ze doen een sketchje, worden geïnterviewd en pakken aan het eind van de show Sonja op haar bek. Wilfried de Jong eerst (met tong) en Martin Waardenberg (schuchterder, op de wang) erachter aan. Het betekent hun definitieve doorbraak bij het grote publiek.

„Je zoende écht”, zegt Sonja wat verbouwereerd.

De bedorven nasmaak van gedogen

Foto van 'Elfie Tromp'

Elfie Tromp

5 DEC 2017

Stel je voor: je hebt een goedlopende hamburgertent. Vroeg, laat, het is altijd druk in je zaak. Je hebt vriendelijk personeel, een nette keuken. Je zorgt voor schone tafels en goede stoelen en altijd koele frisdrank om de dorst van de klanten mee weg te spoelen. Het probleem: je mag maar een halve kilo vlees in je keuken hebben, anders voldoet het niet aan de normen van de Keuringsdienst van Waarde. Iets met grotere bederfkans als het te lang in de koelkast ligt.

Als die halve kilo op is, moet je weer naar de groothandel. Maar je bent ook een ondernemer, die netjes belasting betaalt, die omzet en banen creëert. Om precies te zijn: negentig banen. Je bedient op topdagen vijfduizend klanten. En je wil de klant tevreden houden, want wachtende mensen zijn ontevreden mensen. Je besluit een kilo per keer in te slaan en dat netjes, luchtdicht te verpakken tot het verkocht wordt. En die hamburgers van je vliegen eruit. Je zorgt dat je anderhalf kilo, dan twee, vier, negentig, ja, oké, honderdzestig achter klaar hebt liggen. Hamburgers zijn nu eenmaal gewild. Je bent slechts een van de twee hamburgertenten met een vergunning in de wijde omtrek, dus je populariteit is te begrijpen. Lokale politie weet ervan, van je goedlopende hamburgertent, en ze gedogen het. Het OM is het daar ook mee eens. Jarenlang. Want wat geven hamburgereters nu voor overlast? Toch, de hele buurt ruikt nu naar hamburger, iedereen krijgt er trek van. En dan word je opgepakt.

Dit vraagt de Sint zich elk jaar af

Foto van 'Ebru Umar'

Ebru Umar

5 DEC 2017

Elk jaar weer vraagt Sint zich af
Of hij nou ook eens een keer met pensioen mag.
Niet dat de kinderen hem vervelen;
Nee, het zijn de volwassenen die hij wel kan kelen.
En als je naar het Nederlandse trackrecord van 2017 kijkt,
is er maar weinig dat hem nog verblijdt.

Hét event waren de verkiezingen in maart
De uitslag ervan kreeg een 208 dagen durende staart.
Vooraf was de verkiezingsstrijd een gelopen race:
Geert zou ’m winnen, Sint en Pieten maakten zich op voor dat feest.
Natuurlijk moesten de Turken de boel weer verpesten
Ze stuurden een vrouw met hoofddoek om Mark Ruttes fermheid te testen.
Aboutaleb stuurde haar weg;
Rutte werd beloond, Asscher had pech.

Likeability of 5

In andermans hoofd bestaan

Foto van 'Lars van der Werf'

Lars van der Werf

4 DEC 2017

Hoeveel gezichten en namen zou een mens kunnen onthouden? Ik ontmoet heel veel mensen. Meer mensen dan de gemiddelde mens. Dat komt omdat ik boekjes schrijf en mensen die graag gesigneerd willen hebben. Inmiddels heb ik in een jaar of drie zo’n negentig boekhandels door heel het land van binnen gezien. Boekhandels heb je, ben ik achter gekomen, overal. En mensen ook. Veel mensen met allemaal een uniek gezicht en een naam.

Het is niet perse zo dat ik de leukste mensen ook automatisch onthoud. Het is, heb ik gemerkt, behoorlijk willekeurig wie je onthoudt. Zo denk ik soms nog aan Annie in Leeuwarden, die paarse sokken aan had. En vandaag dacht ik zomaar ineens aan ene Bart die in Assen vroeg om een boekje te signeren voor zijn moeder. Allebei zeker meer dan een jaar geleden.