Likeability of 6

Huseyin Sayilgan: landverrader

Foto van 'Ebru Umar'

Ebru Umar

5 AUG 2017

Vadsig is ‘ie. Je zou het welvaartsvet kunnen noemen maar waarschijnlijk is het gewoon te veel olijfolie. Te vet Turks eten. Slecht Nederlands spreekt hij; even zijn naam googlen en je kunt ‘m in diverse programma’s horen praten. Nederlands schrijven doet hij nog slechter. Dat is slechts een kwestie van de Metro-Facebookpagina erbij pakken en bij de comments onder mijn laatste vlog kijken

Geobsedeerd is hij. Met Turk-zijn en Ebru’bashen. Met NSB’er spelen. Met zijn gelijk halen. Het is duidelijk dat deze man geen betaalde baan bij een Nederlands bedrijf heeft. Hij zal wel “ondernemer” zijn. Zoiets als een journalist, een ZZP’er. Maar dan anders, ondernemer – op chique.

De man laat mij koud.

Standaard gastarbeidersproduct dat het niet gered heeft in de Nederlandse maatschappij en niet verder is gekomen dan ‘zijn eigen mensen’ helpen om ook niet verder te komen. Zo’n geval dat integratie verwart met landverraden en ondertussen vasthoudt aan zijn Nederlandse paspoort als ware het de Koh-i-noor diamant uit de Britste kroon.

Zo’n loser dus.

De enige reden waarom ik hier woorden aan hem vuilmaak, een column aan hem wijd (volgens mij zelfs de tweede) is omdat Nederland de NSB’ers onder ons moet kennen. Ooit waren NSB’ers Nederlanders die andere Nederlanders uitleverden aan de Duitsers. Moderne NSB’ers zijn Turken met een Nederlands paspoort die trouw zweren aan Turkije en blind hun leider in Turkije volgen. Als de leider in Turkije zegt dat er Nederlanders met Turkse roots aangegeven dienen te worden in Turkije, dan doet zo’n NSB’er dat.

Huseyin Sayilgan is zo’n NSB’er. Samen met zijn vriendjes Mehmet Salih Kaya, Ertuğrul Kurt en Kahraman Kurt heeft hij aangifte tegen mij gedaan wegens deze column.

Deze schreef ik na een nacht in ballingschap – er zouden nog vele nachten volgen eer ik op het vliegtuig terug naar Nederland mocht. En in plaats van dat Huseyin inziet dat vrijheid van meningsuiting een verworven recht is dat voor iedereen geldt in Nederland, verwacht hij een lintje omdat hij mij heeft aangegeven bij de Turkse autoriteiten. Daarnaast vindt hij van alles van me, het is echt aandoenlijk hoe hij tekeer gaat op de Metro-Facebookpagina. Integratie is een groot goed, Nederturkjes. Vrijheid ook: het is dezelfde vrijheid waarmee jullie soort mag fulmineren op internetpagina’s en waar je voor in Turkije opgepakt zou worden.

Ik haat en veracht mensen als Huseyin Sayilgan, maar vooralsnog voel ik de behoefte niet om daar een advocaat op te zetten. Nou ja, soms wel eerlijk gezegd. Als ik me verveel, wil ik wel eens overwegen Richard Korver te bellen. Ik weet dat zijn handen jeuken, maar die man verdient ook wel eens vakantie en bovendien heeft hij zijn handen vol aan andere criminelen; ik sluit niet uit andere Nederturken. Ach, en een column schrijven is ook een prima remedie tegen verveling.

En toch vraag ik me af: iemand aangeven bij een vreemde mogendheid, drieduizendkilometer verderop omdat een dictator dat eist, hoe is dat geen landverraad? Welk artikel is dat eigenlijk?


lovelol
user_ca752984217b5c41131d326493ff0c33d0b10a6c_avataruser_156e442935b34b522d291659dcdcad1e777d16eb_avataruser_ea54b30544394f14d8c1bd9b380c7cf0ff182d02_avatar

+2


Log in om een reactie te plaatsen

Views

600+

Code Oranje: Masters of LXRY

Foto van 'Ebru Umar'

Ebru Umar

VANDAAG, 07:00

Het is een talent, ZZP’er zijn. Je hebt er een schizofrene persoonlijkheid voor nodig. Eenzaamheid is een gegeven, zelfredzaamheid een voorwaarde. Het is balanceren op de rand tussen introverte loony en outgoing enthousiasteling. Gevrijwaard van collega’s bij het koffiezetapparaat en de hel die bedrijfskantine heet, overgeleverd aan de drive om ’s ochtends zonder enige aansporing op te staan, onder de douche te stappen en iets leukers dan een trainingsbroek aan te doen.

Tenzij je er zelf op uitgaat, is er toch niemand die je ziet.

Likeability of 6

Tess Wester

Foto van 'Lars van der Werf'

Lars van der Werf

GISTEREN

Er zijn tal van nepperds en nono’s waar we allemaal naar moeten kijken in deze tijden van media overvloed. De ene lamstraal met een gefabriceerd imago en een Instagramaccount volgt moeiteloos de ander op. En daarom is het Nederlands handbaldamesteam zo’n ongelofelijke verademing. Echte mensen. Gedreven sportvrouwen die alles opgeven voor dat mooie, pijlsnelle zaalspelletje met de plakkerige bal in die benauwde gymzaaltjes. Ik geniet enorm van ze.

As we speak, voor wie dat nog niet weet, spelen de dames voor de wereldtitel in Duitsland. Hoewel de druk vreselijk hoog is, verloopt het toernooi goed en zijn ze favorieten voor de hoofdprijs. En dat doet mij ontzettend veel deugd. Ik zet er dingen voor opzij om ze te zien beuken in die wedstrijden van ze. Ik word er enorm vrolijk van als ze winnen. Stikzenuwachtig als ze nog moeten. En ik leef met ze mee als het door weet ik veel wat even niet gaat met die ballen.

Waar kláág ik over

Foto van 'Iris van Lunenburg'

Iris van Lunenburg

8 DEC 2017

„Kijk eens uit! Are you blind?!”

Het is twaalf minuten fietsen van mijn appartement in Amsterdam Zuid naar Centraal Station. Volgens Google Maps. In het echt duurt het twee keer zo lang. Als ik geluk heb. De reden: toeristen. Zij verpesten meermaals mijn humeur op hun rode, gele of felgroene fietsen. En zo te zien ook op zwarte omafietsen. Fietsen als de locals. Fun! Maar na elke ergernis denk ik weer: ik moet me niet zo aanstellen, ik woon in Amsterdam, mijn fiets is nog niet gejat. Waar kláág ik over?

Vroeger was aanranding lekker brutaal

Foto van 'Elfie Tromp'

Elfie Tromp

7 DEC 2017

Het is 18 februari 1990 en cabaretduo Waardenberg en De Jong is te gast bij tv-coryfee Sonja Barend. Ze doen een sketchje, worden geïnterviewd en pakken aan het eind van de show Sonja op haar bek. Wilfried de Jong eerst (met tong) en Martin Waardenberg (schuchterder, op de wang) erachter aan. Het betekent hun definitieve doorbraak bij het grote publiek.

„Je zoende écht”, zegt Sonja wat verbouwereerd.

De bedorven nasmaak van gedogen

Foto van 'Elfie Tromp'

Elfie Tromp

5 DEC 2017

Stel je voor: je hebt een goedlopende hamburgertent. Vroeg, laat, het is altijd druk in je zaak. Je hebt vriendelijk personeel, een nette keuken. Je zorgt voor schone tafels en goede stoelen en altijd koele frisdrank om de dorst van de klanten mee weg te spoelen. Het probleem: je mag maar een halve kilo vlees in je keuken hebben, anders voldoet het niet aan de normen van de Keuringsdienst van Waarde. Iets met grotere bederfkans als het te lang in de koelkast ligt.

Als die halve kilo op is, moet je weer naar de groothandel. Maar je bent ook een ondernemer, die netjes belasting betaalt, die omzet en banen creëert. Om precies te zijn: negentig banen. Je bedient op topdagen vijfduizend klanten. En je wil de klant tevreden houden, want wachtende mensen zijn ontevreden mensen. Je besluit een kilo per keer in te slaan en dat netjes, luchtdicht te verpakken tot het verkocht wordt. En die hamburgers van je vliegen eruit. Je zorgt dat je anderhalf kilo, dan twee, vier, negentig, ja, oké, honderdzestig achter klaar hebt liggen. Hamburgers zijn nu eenmaal gewild. Je bent slechts een van de twee hamburgertenten met een vergunning in de wijde omtrek, dus je populariteit is te begrijpen. Lokale politie weet ervan, van je goedlopende hamburgertent, en ze gedogen het. Het OM is het daar ook mee eens. Jarenlang. Want wat geven hamburgereters nu voor overlast? Toch, de hele buurt ruikt nu naar hamburger, iedereen krijgt er trek van. En dan word je opgepakt.

Dit vraagt de Sint zich elk jaar af

Foto van 'Ebru Umar'

Ebru Umar

5 DEC 2017

Elk jaar weer vraagt Sint zich af
Of hij nou ook eens een keer met pensioen mag.
Niet dat de kinderen hem vervelen;
Nee, het zijn de volwassenen die hij wel kan kelen.
En als je naar het Nederlandse trackrecord van 2017 kijkt,
is er maar weinig dat hem nog verblijdt.

Hét event waren de verkiezingen in maart
De uitslag ervan kreeg een 208 dagen durende staart.
Vooraf was de verkiezingsstrijd een gelopen race:
Geert zou ’m winnen, Sint en Pieten maakten zich op voor dat feest.
Natuurlijk moesten de Turken de boel weer verpesten
Ze stuurden een vrouw met hoofddoek om Mark Ruttes fermheid te testen.
Aboutaleb stuurde haar weg;
Rutte werd beloond, Asscher had pech.

Likeability of 5

In andermans hoofd bestaan

Foto van 'Lars van der Werf'

Lars van der Werf

4 DEC 2017

Hoeveel gezichten en namen zou een mens kunnen onthouden? Ik ontmoet heel veel mensen. Meer mensen dan de gemiddelde mens. Dat komt omdat ik boekjes schrijf en mensen die graag gesigneerd willen hebben. Inmiddels heb ik in een jaar of drie zo’n negentig boekhandels door heel het land van binnen gezien. Boekhandels heb je, ben ik achter gekomen, overal. En mensen ook. Veel mensen met allemaal een uniek gezicht en een naam.

Het is niet perse zo dat ik de leukste mensen ook automatisch onthoud. Het is, heb ik gemerkt, behoorlijk willekeurig wie je onthoudt. Zo denk ik soms nog aan Annie in Leeuwarden, die paarse sokken aan had. En vandaag dacht ik zomaar ineens aan ene Bart die in Assen vroeg om een boekje te signeren voor zijn moeder. Allebei zeker meer dan een jaar geleden.