Goeie borsten

17 juli 2017 om 07:12 door Lars van der Werf
Goeie borsten

In een mager maar prettig maandagochtendzonnetje zit ik op een terras waar ik vaker zit omdat er zoveel mensen voorbij wandelen om naar te kijken. Een enorme bouwvakker komt aanklossen van de ene kant. Zonder shirt. Een borstkas met de omvang van een piano. Van de andere kant af flaneert Steef. Tenger, in een Hawaiihemd en met lachende ogen. ‘Goeie borsten, man! Je lijkt op m’n vriendin!’, jubelt Steef tegen de bouwvakker. De bouwvakker glimlacht en duwt z’n mannenborsten even tegen elkaar aan. Steef begint te gieren van plezier en gooit zijn arm in de lucht op de manier waarop je een uitgelaten rondje geeft in de kroeg. Ik weet niet of ‘ie Steef heet trouwens. Maar ik vind Steef een Steef. In mijn hoofd heet hij zo. Hij heeft iets Steef-achtigs. Net zoals Adriaan van Bassie iets Adriaanerigs heeft van nature. Steef is geen Adriaan. Adriaan is geen Steef. In ieder geval ken ik Steef al jaren. Van voorbijgaan. Hij gaat vaak ergens voorbij in de stad. Waar hij heen gaat weet niemand, waar hij vandaan komt evenmin. Hij is er gewoon. En hij maakt de mensen vrolijk. Steef zit vol twijfelachtige complimenten. Zoals dat de bouwvakker de tieten heeft van z’n vriendin. We zouden meer mensen zoals Steef moeten hebben. Hofnarren. Mensen die er gewoon zijn en zo nu en dan de clown uithangen. Dat houdt de samenleving gesmeerd. De olie in de machine. Ik heb geen idee of Steef het doorheeft, maar zonder mensen zoals hij zakt de maatschappij binnen een mum van tijd in als een gewonde frontsoldaat. Wees een Steef, zou ik willen zeggen. Laat een stoere bouwvakker van twee meter tien in lengte en breedte gewoon soms eens weten dat hij mooie borsten heeft.

 

Wil je op de hoogte blijven van de belangrijkste en leukste nieuwtjes?
Like ons dan even op Facebook. Dat is zo gepiept!