Columnisten

Likeability of 6

Rivaliteit

Foto van 'Lars van der Werf'

9 OKT 2017

De burgemeester van Amsterdam stierf en in Rotterdam leefde ik mee. Ik ben geboren en getogen in Rotterdam, de stad van mijn vader, maar mijn moeders kant van de familie komt uit het Amsterdamse. Een kind van de Randstad, zullen we maar zeggen.

Opa van moeders kant was voor Ajax en ik heel erg voor Feyenoord. Geen enkel probleem. Opa zei wel eens dat hij pijn in z’n ogen kreeg van het Feyenoordlogo, maar dat was met een glimlach. Dat was nog voordat er Rotterdammers waren die de hoofdstad steevast ‘020’ noemen in plaats van gewoon Amsterdam. Mijn Rotterdamse opa en mijn Amsterdamse opa konden het vroeger uitstekend met elkaar vinden. Dat was vriendschappelijk. Ze kwamen bij elkaar op bezoek, aten graag harinkies en lachten om elkaars grappen.

Die steeds extremer wordende rivaliteit tussen de twee grootste steden van ons land snap ik niet zo goed. Misschien wel door m’n opa’s. Dat hele gedoe met dat Feyenoord- en Ajaxsupporters elkaar het licht in de ogen niet gunnen is simpelweg achterlijk. Het is maar een spelletje. En dat er alleen van 010 en 020 gesproken wordt is ook debiel. Overdreven allemaal. Laten we wel wezen, het is potjandorie met de snelle trein nog geen 45 minuten van elkaar vandaan. Op hele heldere dagen kunnen wij hier bij wijze van spreken de grachten zien glinsteren vanaf de Euromast en andersom zien ze dan onze glazen flatgebouwen blinken vanaf die Westertoren van ze.

In de afscheidsbrief van burgemeester Van der Laan sprak hij de hoop uit dat de hoofdstad zo lief zal blijven als dat ze is. Nu bij zijn sterven is het misschien een goed moment die rivaliteit tussen Amsterdam en Rotterdam een beetje te gaan afzwakken. Gewoon wat gezelliger. Gewoon bij elkaar in het stadion zitten zonder gezeik als Feyenoord tegen Ajax speelt. En gewoon af en toe eens bij elkaar op bezoek en dan een harinkie eten en lachen om elkaars grappen.


love
user_20afbd9672dd2a1fff6fe2030416b6d9dad19453_avataruser_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avatar

Views

100+

Het zinloze zeggen van 'sorry'

Foto van 'Elfie Tromp'

19 JUL 2018

„Het heeft geen zin om sorry te zeggen”, zegt mijn vriendje. „Het maakt het niet automatisch beter.”

Daar sta ik dan, met mijn schuldgevoel en grote mond. Hoe goed een relatie ook is, soms strijk je elkaar tegen de haren in, spelen je onhebbelijkheden op en kwets je elkaar. Je excuses maken lijkt dan makkelijk gedaan. Het is een cadeautje van klank. Ik geef het, hij accepteert het en we kunnen door met de dag. Een mooi ritueel om de spanning uit de lucht te halen.

Maar wat betekent sorry als dit soort confrontaties onvermijdelijk zijn? Als je weet dat je met enige regelmaat dezelfde fout maakt en elkaar irriteert of kwetst omdat je nu eenmaal andere karakters hebt?


Views

2k+

Likeability of 6

Mama

Foto van 'Ebru Umar'

17 JUL 2018

En toen was de dokter opeens zelf patiënt. De ontkenningsfase duurde twee jaar – artsen zijn de meest betweterige ziekenhuisbezoekers. Niet omdat ze hun collega’s wantrouwen maar omdat ze weten wat er mis kan gaan. Die andere kant van de tafel, waarbij ze naar de arts moeten luisteren die vertelt wat er gaat gebeuren tijdens een behandeling, is per definitie de verkeerde kant.

Enig idee hoe gevaarlijk een narcose is?

Wat er allemaal mis kan gaan?


like
user_48e35435a07dbfbeb5eef2280126bbaba92f7b39_avataruser_da344f1ca31b849160d52127d8bb3be2ef252c57_avatar

Views

2k+

Column Ebru Umar: Handhaving
Likeability of 7

Handhaving

Ebru Umar

Foto van 'Ebru Umar'

10 JUL 2018

Handhaving moet wel het moeilijkste woord van de Nederlandse taal zijn. Handhaving van de orde, handhaving van regels en wetten, handhaving van gebruiken, waarden en normen: in Nederland gaat alles met de Franse slag. Een serieus #hoedan is aan de orde maar niemand die zich er iets van aantrekt. Gedogen is de essentie, handhaven op sterven na dood.

En zo kunnen in onze ‘gave land’ vreemdelingen zeventien jaar in Nederland wonen terwijl ze al zestien jaar weten dat ze hier niet mogen verblijven. Ze kunnen in die zeventien jaar het land in- en uitreizen, ze kunnen een bedrijf starten, ze kunnen een huis huren, ze kunnen kinderen krijgen, ze kunnen naar het ziekenhuis, ze kunnen een auto bezitten, ze kunnen de kinderen naar school sturen. Ze kunnen hier gewoon leven, zoals iedere andere Nederlander.

Terwijl ze hier niet mogen zijn. Van de instanties.


likelovedislike
user_184b8dda1698166daccf57456f0977aa9a91407c_avataruser_e8092583a7221901a581b01b2391bd3b51864ef2_avataruser_8cf4c93bbec83098321ff84e4c94b9d4815749e9_avatar

+8


Views

4k+

Ik kreeg een burn-out door mijn gezin

Wat als gezin de oorzaak is van je burn-out? Sabine vertelt (Foto: Yaoqi LAI | Unsplash)

Foto van 'Nienke Thurlings'

1 OKT 2017

Wat als we met z’n allen beslissen vandaag, nu, eens wat minder te moeten, en meer gaan ont-moeten. Dat is precies wat we samen met burn-outexpert Nienke Thurlings gaan doen. Op zondag, zodat je beslagen ten ijs komt voor de drukke werkweek.

#1 De situatie

,,Hij ziet gewoon echt niet hoeveel ik doe. En zelf begrijp ik eigenlijk ook niet hoe ik zoveel stress kan hebben. Ik heb immers geen baan." Aan het woord is Sabine*. Ze heeft drie kinderen en omdat haar man fulltime werkt, doet zij alles in huis en voor het gezin. Ze is bovendien ook betrokken bij de ouderraad en helpt regelmatig mee met het organiseren van leuke dingen op school. Dat wordt ook wel een beetje van haar verwacht, 'omdat ze geen baan heeft naast het gezin'.


Views

2k+