Likeability of 5

Obama: hoe integer is hij echt?

Foto van 'Irene van den Berg'

Irene van den Berg

9 JUN 2017

Het laat me maar niet los: Obama casht 4 ton voor een lezing van één uur. Het staat in schril contrast met mijn dagelijkse praktijk als zelfstandige, waarbij ik soms over iedere euro moet bakkeleien. Maar nog belangrijker: Obama was een beetje mijn held, die streed tegen armoede en inkomensongelijkheid. Ik kan bijna niet geloven dat hij op de integriteitsschaal even ‘hoog’ scoort als VVD-voorzitter Henry Keizer. Dus blijf ik in mijn hoofd maar scenario’s afdraaien hoe het zo ver heeft kunnen komen.

Misschien ging het zo:

Barack: ‘Die zakkenvullers van Wall Street hebben me gevraagd voor een toespraak.’

Michelle: ‘Je hebt ze zeker direct afgewimpeld.’

B: ‘Nog beter: ik heb ze zo’n exorbitant hoog bedrag gevraagd dat zelfs die graaiers even met hun ogen knipperen.’

M: ‘Nice! Hoeveel heb je dan gevraagd?’

B: ‘4 ton voor één uur werken.’

M: ‘Hahaha, dat meen je niet.’

B: ‘Jawel, ik wilde zeker weten dat ze nee zouden zeggen. Anders heb ik natuurlijk een probleem.’

Of anders zo:

B: ‘Investeringsbank Cantor Fitzgerald heeft me gevraagd voor een speech.’

M: ‘En, ga je het doen?’

B: ‘Ja, het is op een gezondheidscongres, dus dat leek me wel aardig. Ze betalen 400 dollar voor een uurtje praten. Prima, toch?’

M: ‘Mwah, vergeet niet dat je ook nog voorbereidingstijd hebt. Worden die uren ook betaald? Laat me die mail eens lezen.’

M: ‘Barack, kijk eens goed. Er staat geen 400 dollar maar 400K dollar.’

B: ‘Nee, dat moet een fout zijn. Ze gaan echt niet 4 ton betalen voor één uur werken. Daar moet de gemiddelde Amerikaan zeven jaar voor zwoegen.’

Maar hopelijk ging het niet zo:

B: ‘Mijn vrindjes bij Cantor willen me voor een praatje.’

M: Mooi! Dat wordt weer een nieuwe Porsche Cayenne.’

B: ‘Wel meer dan één. Ze hebben 400K geboden.’

M: Niet verkeerd, dat is toch het dubbele van wat Hillary en Bill toucheren als zij een praatje houden. Dan kopen we een leuk bootje. Ik wil trouwens ook wel wat zeggen; ik moet toch ook wel goed zijn voor een tonnetje per uur. Waar gaat het over?

B: Iets met een gezondheidscongres, or whatever.

Ik hoop zo dat het volgens scenario 1 of 2 is gegaan, maar vrees het ergste. 400.000 dollars verdienen voor een spreekbeurt van één uur is gewoon obsceen veel, zelfs als je ooit de president van Amerika bent geweest. Omgerekend is het meer dan 100 dollar per seconde. En Obama krijgt hetzelfde bedrag voor een bijeenkomst met tv-adverteerders. En dan verdienen de Obamaatjes ook nog 65 miljoen omdat ze hun memoires op papier zetten. Zoals Barack himself in 2010 over de stinkend rijke bankiers op Wall Street zei: ‘Op een zeker moment heb je genoeg geld verdiend.' Voor Obama zelf ligt ‘genoeg’ blijkbaar ver boven de 65 miljoen.

Financieel journalist Irene van den Berg (38) woont en werkt in Rotterdam. Ze is getrouwd en heeft een dochtertje. Wekelijks schrijft ze een column over haar eigen financiën.


love
user_c4012f60a3a577f7806ae48d8881003236ddb2d9_avatar

Log in om een reactie te plaatsen

Views

16

Likeability of 6

Tess Wester

Foto van 'Lars van der Werf'

Lars van der Werf

VANDAAG, 08:31

Er zijn tal van nepperds en nono’s waar we allemaal naar moeten kijken in deze tijden van media overvloed. De ene lamstraal met een gefabriceerd imago en een Instagramaccount volgt moeiteloos de ander op. En daarom is het Nederlands handbaldamesteam zo’n ongelofelijke verademing. Echte mensen. Gedreven sportvrouwen die alles opgeven voor dat mooie, pijlsnelle zaalspelletje met de plakkerige bal in die benauwde gymzaaltjes. Ik geniet enorm van ze.

As we speak, voor wie dat nog niet weet, spelen de dames voor de wereldtitel in Duitsland. Hoewel de druk vreselijk hoog is, verloopt het toernooi goed en zijn ze favorieten voor de hoofdprijs. En dat doet mij ontzettend veel deugd. Ik zet er dingen voor opzij om ze te zien beuken in die wedstrijden van ze. Ik word er enorm vrolijk van als ze winnen. Stikzenuwachtig als ze nog moeten. En ik leef met ze mee als het door weet ik veel wat even niet gaat met die ballen.

Waar kláág ik over

Foto van 'Iris van Lunenburg'

Iris van Lunenburg

8 DEC 2017

„Kijk eens uit! Are you blind?!”

Het is twaalf minuten fietsen van mijn appartement in Amsterdam Zuid naar Centraal Station. Volgens Google Maps. In het echt duurt het twee keer zo lang. Als ik geluk heb. De reden: toeristen. Zij verpesten meermaals mijn humeur op hun rode, gele of felgroene fietsen. En zo te zien ook op zwarte omafietsen. Fietsen als de locals. Fun! Maar na elke ergernis denk ik weer: ik moet me niet zo aanstellen, ik woon in Amsterdam, mijn fiets is nog niet gejat. Waar kláág ik over?

Vroeger was aanranding lekker brutaal

Foto van 'Elfie Tromp'

Elfie Tromp

7 DEC 2017

Het is 18 februari 1990 en cabaretduo Waardenberg en De Jong is te gast bij tv-coryfee Sonja Barend. Ze doen een sketchje, worden geïnterviewd en pakken aan het eind van de show Sonja op haar bek. Wilfried de Jong eerst (met tong) en Martin Waardenberg (schuchterder, op de wang) erachter aan. Het betekent hun definitieve doorbraak bij het grote publiek.

„Je zoende écht”, zegt Sonja wat verbouwereerd.

De bedorven nasmaak van gedogen

Foto van 'Elfie Tromp'

Elfie Tromp

5 DEC 2017

Stel je voor: je hebt een goedlopende hamburgertent. Vroeg, laat, het is altijd druk in je zaak. Je hebt vriendelijk personeel, een nette keuken. Je zorgt voor schone tafels en goede stoelen en altijd koele frisdrank om de dorst van de klanten mee weg te spoelen. Het probleem: je mag maar een halve kilo vlees in je keuken hebben, anders voldoet het niet aan de normen van de Keuringsdienst van Waarde. Iets met grotere bederfkans als het te lang in de koelkast ligt.

Als die halve kilo op is, moet je weer naar de groothandel. Maar je bent ook een ondernemer, die netjes belasting betaalt, die omzet en banen creëert. Om precies te zijn: negentig banen. Je bedient op topdagen vijfduizend klanten. En je wil de klant tevreden houden, want wachtende mensen zijn ontevreden mensen. Je besluit een kilo per keer in te slaan en dat netjes, luchtdicht te verpakken tot het verkocht wordt. En die hamburgers van je vliegen eruit. Je zorgt dat je anderhalf kilo, dan twee, vier, negentig, ja, oké, honderdzestig achter klaar hebt liggen. Hamburgers zijn nu eenmaal gewild. Je bent slechts een van de twee hamburgertenten met een vergunning in de wijde omtrek, dus je populariteit is te begrijpen. Lokale politie weet ervan, van je goedlopende hamburgertent, en ze gedogen het. Het OM is het daar ook mee eens. Jarenlang. Want wat geven hamburgereters nu voor overlast? Toch, de hele buurt ruikt nu naar hamburger, iedereen krijgt er trek van. En dan word je opgepakt.

Dit vraagt de Sint zich elk jaar af

Foto van 'Ebru Umar'

Ebru Umar

5 DEC 2017

Elk jaar weer vraagt Sint zich af
Of hij nou ook eens een keer met pensioen mag.
Niet dat de kinderen hem vervelen;
Nee, het zijn de volwassenen die hij wel kan kelen.
En als je naar het Nederlandse trackrecord van 2017 kijkt,
is er maar weinig dat hem nog verblijdt.

Hét event waren de verkiezingen in maart
De uitslag ervan kreeg een 208 dagen durende staart.
Vooraf was de verkiezingsstrijd een gelopen race:
Geert zou ’m winnen, Sint en Pieten maakten zich op voor dat feest.
Natuurlijk moesten de Turken de boel weer verpesten
Ze stuurden een vrouw met hoofddoek om Mark Ruttes fermheid te testen.
Aboutaleb stuurde haar weg;
Rutte werd beloond, Asscher had pech.

Likeability of 5

In andermans hoofd bestaan

Foto van 'Lars van der Werf'

Lars van der Werf

4 DEC 2017

Hoeveel gezichten en namen zou een mens kunnen onthouden? Ik ontmoet heel veel mensen. Meer mensen dan de gemiddelde mens. Dat komt omdat ik boekjes schrijf en mensen die graag gesigneerd willen hebben. Inmiddels heb ik in een jaar of drie zo’n negentig boekhandels door heel het land van binnen gezien. Boekhandels heb je, ben ik achter gekomen, overal. En mensen ook. Veel mensen met allemaal een uniek gezicht en een naam.

Het is niet perse zo dat ik de leukste mensen ook automatisch onthoud. Het is, heb ik gemerkt, behoorlijk willekeurig wie je onthoudt. Zo denk ik soms nog aan Annie in Leeuwarden, die paarse sokken aan had. En vandaag dacht ik zomaar ineens aan ene Bart die in Assen vroeg om een boekje te signeren voor zijn moeder. Allebei zeker meer dan een jaar geleden.

Een sprookje

Foto van 'Iris van Lunenburg'

Iris van Lunenburg

2 DEC 2017

“Ik ben geloof ik nog blijer voor jou dan voor henzelf ;)”, stuurde een vriend mij maandag. Logisch.

Maandag gebeurde waar ik al langer op hoopte: Prins Harry en de bloedmooie actrice en VN Vrouwen-ambassadeur Meghan Markle gaan trouwen. De twee hadden een blind date, vierden Meghan's 36ste verjaardag in Afrika, kampeerden onder de sterren en nu, achttien maanden later, zijn ze verloofd. In hun eerste, officiële interview vertellen ze - dolverliefd en superschattig- waar het aanzoek was (tijdens het roosteren van een kippetje) en hoe De Ring eruit ziet (een diamant uit Botswana en twee van prinses Diana). Prachtig! En ja, “hij ging op één knie”, zegt Meghan glunderend. Ahhh. Een sprookje wordt realiteit.