Likeability of 6

GeenStijl pesten is typisch wijvengedrag

Foto van 'Ebru Umar'

Ebru Umar

6 JUN 2017

Als 100 mediavrouwen iets vinden, wil dat nog niet zeggen dat ze gelijk hebben. Als ministers Schultz en Bussemaker die 100 mediavrouwen steunen, moet je je helemaal wapenen. Om vervolgens te concluderen dat de emancipatie van vrouwen mislukt is.

Want als 100 mediavrouwen toegejuicht door twee ministers, adverteerders van GeenStijl oproepen de site te boycotten, is dat broodroof met als doel beroepsverbod. Laf en achterbaks bovendien. Dat je je daarbij beroept op je vrouw-zijn, is wijvengedrag. Als je vindt dat GeenStijl seksistisch en vrouwonvriendelijk is, sla je met gelijke munt terug: begin een site die beter is. Bovendien meisjes, wat leren ze jullie tegenwoordig op de school voor journalistiek? Of op jullie redacties? Sinds wanneer gaan adverteerders over de inhoud? Sinds wanneer willen jullie dat adverteerders over de inhoud gaan? En hoe kan het dat jullie het normaal vinden, om zonder enige tegenspraak alle ruimte te krijgen van de Nederlandse publieke omroep om trots op alle zenders te verkondigen dat een journalistiek platform als GeenStijl kapot moet? Hoe is dat niet angstaanjagend? Hoe is dat niet-bevoordeelde journalistiek? Hoe is dat objectief? Of geven jullie toe dat vrijheid van meningsuiting alleen bedoeld is als je de juiste mening hebt? Als je deugt? Nou, gefeliciteerd met jullie keurmerk van de Nederlandse Publieke Omroep dan – met kusjes van Shula zeker?

Niemand die deze 100 mediavrouwen hun mening misgunt, dat ze daarin echter zonder enige schroom gefaciliteerd worden door NRC, Volkskrant en de NPO is angstaanjagend. Deze 100 mediavrouwen leggen met instemming van VK, NRC en NPO, anderen hun mening, hun gelijk en hun moreel kompas op. Een groot aantal van deze 100 mediavrouwen heeft macht: zij bepalen wie in Nederland zijn schrijvende vak mag uitoefenen en wie niet. Het zijn vrouwen die ook mij en vele anderen, weren uit de media. Omdat zij deugen.

Deze 100 mediavrouwen verkondigen niet alleen breeduit in de pers dat een journalistiek medium kapot mag, ze sporen adverteerders van GeenStijl ook op zich terug te trekken. Ja, als je eigen advertentie-inkomsten dalen, moet je iets doen. Deze 100-mediavrouwen staan aan de verkeerde kant van vrijheid van meningsuiting. Het is een brevet van onvermogen, verre van geslaagde emancipatie.

Deze 100 mediavrouwen én de ministers Schultz en Bussemaker, zouden zich druk kunnen maken over kindbruidjes, vrouwenbesnijdenis, vrouwenmishandeling, vrouwenonderdrukking, vrouwenhandel – om ‘ns een dwarsstraat te noemen. In plaats daarvan maken deze 100 mediavrouwen én twee ministers zich sterk om een website met miljoenen lezers, financieel kapot te maken. Wees er maar trots op. Twee ministers hijsen 100 jankwijven op het schild. Het is frustrerend, niet emancipatoir en zeker geen feminisme. Het is misplaatste vrouwelijke loyaliteit. Want als je vindt dat reacties op de vraag ‘zou u haar doen’ seksistisch en vrouwonvriendelijk zijn, en daarom broodroof legitimeert moet je geld verdienen misschien maar aan mannen overlaten en gaan koken. Zo niet: grow a pair.


love
user_c4012f60a3a577f7806ae48d8881003236ddb2d9_avataruser_2250d9f98af8631eae20aa4914bc6aa4581f7f39_avataruser_40f2189b758d1d5d4da21b21e14ad404f1d96af6_avatar

+1


Log in om een reactie te plaatsen

Views

27

Likeability of 6

Tess Wester

Foto van 'Lars van der Werf'

Lars van der Werf

VANDAAG, 08:31

Er zijn tal van nepperds en nono’s waar we allemaal naar moeten kijken in deze tijden van media overvloed. De ene lamstraal met een gefabriceerd imago en een Instagramaccount volgt moeiteloos de ander op. En daarom is het Nederlands handbaldamesteam zo’n ongelofelijke verademing. Echte mensen. Gedreven sportvrouwen die alles opgeven voor dat mooie, pijlsnelle zaalspelletje met de plakkerige bal in die benauwde gymzaaltjes. Ik geniet enorm van ze.

As we speak, voor wie dat nog niet weet, spelen de dames voor de wereldtitel in Duitsland. Hoewel de druk vreselijk hoog is, verloopt het toernooi goed en zijn ze favorieten voor de hoofdprijs. En dat doet mij ontzettend veel deugd. Ik zet er dingen voor opzij om ze te zien beuken in die wedstrijden van ze. Ik word er enorm vrolijk van als ze winnen. Stikzenuwachtig als ze nog moeten. En ik leef met ze mee als het door weet ik veel wat even niet gaat met die ballen.

Waar kláág ik over

Foto van 'Iris van Lunenburg'

Iris van Lunenburg

8 DEC 2017

„Kijk eens uit! Are you blind?!”

Het is twaalf minuten fietsen van mijn appartement in Amsterdam Zuid naar Centraal Station. Volgens Google Maps. In het echt duurt het twee keer zo lang. Als ik geluk heb. De reden: toeristen. Zij verpesten meermaals mijn humeur op hun rode, gele of felgroene fietsen. En zo te zien ook op zwarte omafietsen. Fietsen als de locals. Fun! Maar na elke ergernis denk ik weer: ik moet me niet zo aanstellen, ik woon in Amsterdam, mijn fiets is nog niet gejat. Waar kláág ik over?

Vroeger was aanranding lekker brutaal

Foto van 'Elfie Tromp'

Elfie Tromp

7 DEC 2017

Het is 18 februari 1990 en cabaretduo Waardenberg en De Jong is te gast bij tv-coryfee Sonja Barend. Ze doen een sketchje, worden geïnterviewd en pakken aan het eind van de show Sonja op haar bek. Wilfried de Jong eerst (met tong) en Martin Waardenberg (schuchterder, op de wang) erachter aan. Het betekent hun definitieve doorbraak bij het grote publiek.

„Je zoende écht”, zegt Sonja wat verbouwereerd.

De bedorven nasmaak van gedogen

Foto van 'Elfie Tromp'

Elfie Tromp

5 DEC 2017

Stel je voor: je hebt een goedlopende hamburgertent. Vroeg, laat, het is altijd druk in je zaak. Je hebt vriendelijk personeel, een nette keuken. Je zorgt voor schone tafels en goede stoelen en altijd koele frisdrank om de dorst van de klanten mee weg te spoelen. Het probleem: je mag maar een halve kilo vlees in je keuken hebben, anders voldoet het niet aan de normen van de Keuringsdienst van Waarde. Iets met grotere bederfkans als het te lang in de koelkast ligt.

Als die halve kilo op is, moet je weer naar de groothandel. Maar je bent ook een ondernemer, die netjes belasting betaalt, die omzet en banen creëert. Om precies te zijn: negentig banen. Je bedient op topdagen vijfduizend klanten. En je wil de klant tevreden houden, want wachtende mensen zijn ontevreden mensen. Je besluit een kilo per keer in te slaan en dat netjes, luchtdicht te verpakken tot het verkocht wordt. En die hamburgers van je vliegen eruit. Je zorgt dat je anderhalf kilo, dan twee, vier, negentig, ja, oké, honderdzestig achter klaar hebt liggen. Hamburgers zijn nu eenmaal gewild. Je bent slechts een van de twee hamburgertenten met een vergunning in de wijde omtrek, dus je populariteit is te begrijpen. Lokale politie weet ervan, van je goedlopende hamburgertent, en ze gedogen het. Het OM is het daar ook mee eens. Jarenlang. Want wat geven hamburgereters nu voor overlast? Toch, de hele buurt ruikt nu naar hamburger, iedereen krijgt er trek van. En dan word je opgepakt.

Dit vraagt de Sint zich elk jaar af

Foto van 'Ebru Umar'

Ebru Umar

5 DEC 2017

Elk jaar weer vraagt Sint zich af
Of hij nou ook eens een keer met pensioen mag.
Niet dat de kinderen hem vervelen;
Nee, het zijn de volwassenen die hij wel kan kelen.
En als je naar het Nederlandse trackrecord van 2017 kijkt,
is er maar weinig dat hem nog verblijdt.

Hét event waren de verkiezingen in maart
De uitslag ervan kreeg een 208 dagen durende staart.
Vooraf was de verkiezingsstrijd een gelopen race:
Geert zou ’m winnen, Sint en Pieten maakten zich op voor dat feest.
Natuurlijk moesten de Turken de boel weer verpesten
Ze stuurden een vrouw met hoofddoek om Mark Ruttes fermheid te testen.
Aboutaleb stuurde haar weg;
Rutte werd beloond, Asscher had pech.

Likeability of 5

In andermans hoofd bestaan

Foto van 'Lars van der Werf'

Lars van der Werf

4 DEC 2017

Hoeveel gezichten en namen zou een mens kunnen onthouden? Ik ontmoet heel veel mensen. Meer mensen dan de gemiddelde mens. Dat komt omdat ik boekjes schrijf en mensen die graag gesigneerd willen hebben. Inmiddels heb ik in een jaar of drie zo’n negentig boekhandels door heel het land van binnen gezien. Boekhandels heb je, ben ik achter gekomen, overal. En mensen ook. Veel mensen met allemaal een uniek gezicht en een naam.

Het is niet perse zo dat ik de leukste mensen ook automatisch onthoud. Het is, heb ik gemerkt, behoorlijk willekeurig wie je onthoudt. Zo denk ik soms nog aan Annie in Leeuwarden, die paarse sokken aan had. En vandaag dacht ik zomaar ineens aan ene Bart die in Assen vroeg om een boekje te signeren voor zijn moeder. Allebei zeker meer dan een jaar geleden.

Een sprookje

Foto van 'Iris van Lunenburg'

Iris van Lunenburg

2 DEC 2017

“Ik ben geloof ik nog blijer voor jou dan voor henzelf ;)”, stuurde een vriend mij maandag. Logisch.

Maandag gebeurde waar ik al langer op hoopte: Prins Harry en de bloedmooie actrice en VN Vrouwen-ambassadeur Meghan Markle gaan trouwen. De twee hadden een blind date, vierden Meghan's 36ste verjaardag in Afrika, kampeerden onder de sterren en nu, achttien maanden later, zijn ze verloofd. In hun eerste, officiële interview vertellen ze - dolverliefd en superschattig- waar het aanzoek was (tijdens het roosteren van een kippetje) en hoe De Ring eruit ziet (een diamant uit Botswana en twee van prinses Diana). Prachtig! En ja, “hij ging op één knie”, zegt Meghan glunderend. Ahhh. Een sprookje wordt realiteit.