James Worthy
James Worthy Columnisten 9 jun 2017 / 09:04 uur

Stracciatella

Op televisie zie ik Max Moszkowicz zijn vader interviewen. De zoon stelt een vraag en de vader worstelt even met zijn geweten. De vraag van zijn zoon is namelijk een vraag waar de vader zelf in feite ook nooit het antwoord op had willen weten. Dat wat de vader ooit onder het tapijt had geveegd, moet zijn zoon nu stof tot nadenken geven. De zoon wil weten waarom hij zo op zijn vader is gaan lijken. De demonen van zijn vader zijn ook zijn demonen geworden. Het lijkt alsof het brein van de zoon een meestervervalser is die automatisch alle puinhopen van de vader nabootst. Max wil weten waarom. Dus maakt hij een portret van zijn vader, want als je een portret van je vader schildert, schilder je een zelfportret. En sindsdien probeer ik hetzelfde te doen, want hoe goed kent een zoon zijn vader eigenlijk?

Zo weet ik bijvoorbeeld niet wat de favoriete ijssmaak van mijn vader is. En ik ken hem al zesendertig jaar. Als hij morgen aan mij vraagt of ik ijs voor hem wil halen, moet ik eerst aan hem vragen wat zijn favoriete ijssmaak is. Ik vind dat gek. Een vader-zoon relatie is sowieso een kolossaal mysterie. Ik weet dat mijn moeder een tijdje met een bekende voetballer heeft geflikflooid en ik weet dat ze vriendjes heeft gehad voordat ze een relatie met mijn vader kreeg, maar van mijn vader weet ik niets. Het is alsof hij zijn hele jeugd in een coma heeft gelegen of zo. Wie was zijn eerste vriendinnetje? Rook ze naar vanille en ben ik daarom ook zo gek op vrouwen die naar vanille ruiken?

Laatst was ik op de begrafenis van de vader van een goede vriend. En die goede vriend begon zijn toespraak met de volgende woorden: “Lieve pa, je was de belangrijkste persoon in mijn leven die ik nooit heb leren kennen.” We worden door ze beschermd, ze leren ons overleven, ze leren ons vechten en ze leren ons boeren, maar in feite zijn vaders de mannen die we nooit echt leren kennen. Vaders zijn gesloten boeken en zoons veinzen analfabetisme.

Vandaag ga ik aan mijn vader vragen wat zijn favoriete ijssmaak is. En wanneer hij voor het eerst in zijn leven echt bang was. Want als ik mezelf wil begrijpen, moet ik hem begrijpen. Als ik mezelf wil kunnen lezen, moet ik eerst naar zijn verhaal luisteren. Als ik mezelf recht in de spiegel aan wil kijken, hoef ik eigenlijk alleen maar naar hem te kijken.

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Stracciatella
Sluiten