James Worthy
James Worthy Columnisten 9 jun 2017 / 09:04 uur

Kruisbestuiving

Sommige Nederlanders voelen zich Nederlands op Koningsdag of als een Hollandse darter tegen een Schotse analfabeet moet darten. Andere Nederlanders voelen zich Nederlands als ze de begintune van GTST horen of als ze Rintje Ritsma in de supermarkt tegenkomen, maar ik voel me eigenlijk het meest Nederlands als ik hoor of lees dat de multiculturele samenleving mislukt is. Dan voel ik die oranje vlammen oplaaien en loop ik met een rood-wit-blauwe vlag over mijn hoofd naar de boksring om te vechten voor het Nederland waar nog maar weinig mensen in lijken te geloven.

En misschien ben ik naïef, te goedgelovig, ja, misschien ben ik dat 8-jarige jongetje dat in Sinterklaas blijft geloven ondanks het feit dat Sinterklaas net in de tuin, op de slippers van papa, met mama stond te tongen. Misschien ben ik wel Jackie Kennedy die, ondanks het feit dat de volledige schedelinhoud van haar man op haar jas zit, in een rooskleurige toekomst blijft geloven. Maar ik kan niet anders, ik moet blijven geloven. Waarom? Het mooiste aan mijn vrouw vind ik haar billen, en het mooiste aan Nederland vind ik de multiculturele samenleving. En misschien is ’ie ook wel mislukt of gaat ’ie ooit mislukken, maar dan is het wel de allermooiste mislukking ooit. Onze allermooiste mislukking ooit, want hij is toch echt van ons allemaal.

„Het valt gewoon een beetje tegen. Ik had er meer van verwacht.” Mensen praten over de multiculturele samenleving alsof ze het over de satéschotel in een plaatselijk eetcafé hebben. Ze praten er ook over alsof het een keuze is, alsof ze ergens in de schuur nog een knopje hebben en dat als ze op dat knopje drukken alle niet-roomblanke Nederlanders de volgende ochtend op een onbewoond eiland in de Indische Oceaan wakker worden. We hebben geen keuze, dit is geen multiplechoicesamenleving, nee, Nederland is een openvraagsamenleving. Dit is wat het is. Het is wat je zelf wilt dat het is. Nederland is een open vraag en wij zijn de kleurpotloden.

En iedereen die zegt dat de multiculturele samenleving nu al mislukt is, zegt in feite dat een taart die pas drie minuten in de oven staat, mislukt is. Ze gooien de handdoek niet in de ring, nee, ze gooien de handdoek op een bouwtekening van een sporthal die pas in 2044 af moet zijn.

Ik zal blijven bouwen en vechten. En misschien wel tegen beter weten in, maar ik kan niet anders. Het mooiste aan mijn vrouw vind ik haar billen, en het mooiste aan Nederland vind ik de multiculturele samenleving.

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Kruisbestuiving
Sluiten