James Worthy
James Worthy Columnisten 9 jun 2017 / 08:38 uur

Een slecht geklede meteoriet

Een man met geblondeerd haar steekt voor de veertiende keer zijn duim op. Ik wil hem uit het vliegtuigje duwen, maar dit kan helaas niet, want hij is de piloot. Ook zit ik vast aan een man die net iets te hard tegen mijn achterhoofd blijft uitademen. Vanochtend stelde deze man zich aan mij voor als jumpmaster Hans. Met jumpmaster Hans spring ik straks uit het vliegtuigje dat eruitziet alsof het in elkaar is gezet door iemand die verzot is op vliegtuigongelukken. Alles wat niet hoort te rammelen rammelt, maar de piloot steekt net voor de vijftiende keer zijn duim omhoog, dus het zal wel goed komen.

De duim omhoog, vroeger betekende het iets heel anders, maar ons aller Facebook heeft van het internationale handgebaar voor goedkeuring en oprechte interesse iets ik-zuchtigs gemaakt. De duim omhoog was in het verleden een soort knuffel voor mensen die last van smetvrees hadden, maar tegenwoordig drukken mensen met behulp van een omhoog gestoken duim een narcistische stempel op alles.

Jumpmaster Hans schreeuwt in mijn oor dat we zo gaan springen. Hij vraagt of ik bang ben. Ik schud nee, terwijl mijn mond zich zoetjesaan met braaksel vult. De deur gaat open. Gezamenlijk schuiven we in de richting van een zelfgecreëerde afgrond. Ik kijk naar beneden en zie niet echt iets waar ik per se op zou willen landen.

Gedurende de val schreeuwt Hans allemaal onverstaanbare dingen. Eenmaal beneden vraag ik wat hij allemaal naar me schreeuwde.

“Ik vroeg of je je ooit zo levend had gevoeld? Daar in de lucht.”

“Dit was voor mij geen zoektocht naar een gevoel. Zolang ik adem, voel ik dat ik besta. Dit ging meer om het aangaan van angsten. Angsten overwinnen. Zolang ik leef zeggen mensen om mij heen dat ik mijn angsten moet overwinnen. Dat mijn angst mij belet om te leven.”

“Dat klopt ook.”

“Ik weet niet of dat klopt. We leren dat we ons moeten schamen voor onze angsten en dat we ze moeten verslaan. Dat je de angst moet aanvallen, maar ik heb dat nooit gewild. Angst hoeft niet altijd iets slechts te zijn. Neem de liefde als voorbeeld. De angst dat ik mijn vrouw kwijtraak, maakt mij een betere partner. De angst voor een vroege dood, laat mij gezonder leven. De angst dat ik een slechte vader ben, maakt mij een betere vader. De angst voor een vroege dood, laat mij harder werken. Ik wil mijn angsten helemaal niet overwinnen, ik wil watten in een luciferdoosje stoppen en op dit pluizige katoen wil ik al mijn angsten neerleggen. Ik ben niet bang voor angst, ik ben juist bang als ik geen angst voel.”

“Maar angst kan ervoor zorgen dat je geen indrukwekkend leven leeft.”

“Ik heb niets met indrukwekkend, ik laat mijn indruk liever slapen. En vroeger was ik anders hoor. Vroeger wilde ik dompteur in het circus worden. Ik wilde mijn hoofd in de bek van een leeuw steken. Dat leek me machtig. Meeslepend ook.”

“En ben je ooit dompteur geworden dan?”

“Ik ben bang van niet.”

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Een slecht geklede meteoriet
Sluiten