James Worthy
James Worthy Columnisten 9 jun 2017 / 09:04 uur

Airbags van beton

Aan een boom hangt een poster waar een vermiste kat op afgebeeld staat. De kat heet Otto. Ik kijk naar de foto en zie inderdaad dat Otto een witachtige kat is, maar voor de rest is de foto vreselijk onduidelijk. Het lijkt erop alsof de maker van deze poster Otto helemaal niet terug wil vinden. De maker is vast een man. Een vader. Ik zie hem al zitten in de huiskamer.

“Moet ik echt een poster voor Otto maken? Dat beest ligt ergens in de goot op een bedje van zijn eigen ingewanden.”

“Doe het gewoon. Doe het voor de kinderen,” zegt zijn vrouw Brenda, die een thuiskapster zonder vaste werkplek is.

“Voor de kinderen? Weet je wel hoe duur A4 printpapier is?”

“Doe niet zo gierig.”

“Dat beest is dood. Geloof mij nou maar, ik heb ooit stage gelopen bij de dierenambulance.”

“Ik geloof je niet.”

“Dat begrijp ik. Het was ook een leugen. En toch moet je naar me luisteren, Brenda. Otto is dood. Hij is overreden door een stadsbus. Otto is helemaal plat. Een harige placemat, dat is Otto nu.”

“Voor de kinderen. Kom op, Richard. Doe het voor Shakira en Anastacia.”

Onduidelijkheid, je ziet het steeds vaker. Niet alleen op kattenposters, maar ook op televisie.

“De politie is op zoek naar getuigen van de auto-inbraak in Kerkrade en naar mensen die deze mannen misschien herkennen.” En dan zie je een filmpje waarin twee volledig onherkenbare capuchons met een schroevendraaier in een Opel Corsa zitten te poeren. En toch ga je twijfelen. Volgens mij ken ik die gasten. Wacht eens even, wie ken ik allemaal die totaal geen gezicht heeft?

Het is werkelijk te gek voor woorden. Mannen worden kapot getrapt en vrouwen worden verkracht op twintig meter afstand van bewakingscamera’s. Maar de camera’s zien niets. Ze lijken te beslaan als ze iemand op heterdaad betrappen. Ze maken schimmen van criminelen. Ze maken mistdaad van misdaad.

Het is 2016. Mijn stofzuiger is een robot en de moderne technologie staat voor niets, desondanks hangen er in dit land honderdduizenden vooroorlogse webcams die ons onterecht een veilig gevoel geven. Als je in de nacht door een donkere straat loopt en je ziet een bewakingscamera, tja, dat heeft natuurlijk een geruststellend effect, maar het feit dat jij die camera ziet, wil nog niet zeggen dat de camera jou ziet. Die dingen zijn niets meer dan blinde waakhonden. Airbags van beton. Het enige wat die bewakingscamera’s in feite bewaken, is de identiteit van de dader.

“Ja maar, weet je wel hoe duur goede bewakingscamera’s zijn?”

“Nee, maar doe het voor de kinderen. Doe het voor Shakira en Anastacia.”

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Airbags van beton
Sluiten