James Worthy
James Worthy Columnisten 4 mrt 2016 / 09:40 uur

Alternatiefus

Het begon allemaal met een vraag. Een simpele vraag. “Wat wil je vanavond eten?” Simpeler gaat een vraag niet worden. Ik probeerde na te denken en gerechten in te beelden, maar ik zag niets. Ik zag geen pasta met witte saus en ik zag ook geen berg shoarmavlees in een lelijk opengesneden en net iets te wit pitabroodje. Mijn hoofd leek opeens allergisch te zijn voor zinnen die eindigden met een vraagteken.

“Ik weet echt niet wat ik wil eten.”

“Denk gewoon even na. Heb je trek in mijn kippensoep?”

“Ik weet het niet, schat, maar zou jij even willen googelen op kortstondig breinfalen?”

“Wat is het probleem?” vraagt de psycholoog, voordat hij op de puntloze kant van een ballpoint kauwt.

“Zo af en toe zoek ik op het internet naar foto’s van vroeger. Vooroorlogs vroeger, weet je wel? Een foto van een hoekige man op een stoomboot. Een foto van een oude vrouw die lachend haar stoepje schrobt. Een foto van twaalf kinderen in twee gammele stapelbedden. Ik kijk naar die afbeeldingen en dan verlang ik simpelweg naar die eenvoudige zwart-witwereld.”

“Heb je het gevoel dat je niet voor deze tijd gemaakt bent?”

“Ik denk dat niemand voor deze tijd is gemaakt.”

“Oké, ik luister.”

“Ik wil die hoekige man op die stoomboot zijn. De golven maken zijn keuzes, mijn keuzes komen in golven.”

“Dus vanwege het huidige keuzeoverschot wil je een matroos uit 1926 zijn?”

“Ja. In zijn tijd had je gewoon één soort van alles. En dat was genoeg. Brood was gewoon brood en een appel was een appel. Soms heb ik trek in chips en dan loop ik naar de supermarkt. In de supermarkt word ik dan geconfronteerd met driehonderd soorten chips. Ik had gewoon trek in chips, weet je wel, en nu voelt het alsof driehonderd verschillende zakken chips bij mij aan het solliciteren zijn. En welke zak ik ook kies, er zullen straks 299 bijzonder teleurgestelde zakken chips achterblijven. Begrijp je dat?”

“Niet helemaal. Voel je je schuldig in de richting van gebakken aardappelschijfjes?”

“Enigermate, ja. Als ik door een supermarkt loop, flirten alle producten met mij en die moet ik dan allemaal afwijzen. Dat kost kracht en tijd.”

“Over chips gesproken, James, weet jij al wat je vanavond gaat eten?”

“Wat ik eet is niet belangrijk, ik wil gewoon eten. Net als vroeger. Ik wil eten, omdat ik anders doodga. Ik wil niet eten, omdat eten lekker is. Ik wil gewoon eten zoals die hoekige man op die stoomboot.”

“Bruine bonen op oud brood?”

“Ja, of ik bestel een pizza of zo.”

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Alternatiefus
Sluiten