Hadjar Benmiloud
Hadjar Benmiloud Columnisten 18 jan 2016 / 08:05 uur

Waarom ik een racist ben (en vrouwen haat)

Iemand moet de eerste zijn, en mijn spiegelbeeld gaat het voortouw niet nemen. So, sue me.

Ik ben een racist. Wanneer een zwarte man mij iets langer aankijkt, ga ik ervan uit dat ik snel oogcontact moet verbreken, omdat ‘ie me anders zal achtervolgen tot hij m’n nummer heeft. Wanneer een zwarte vrouw me aankijkt, duurt het iets langer voor ik een “rare” gedachte krijg. Zes seconden, om precies te zijn. Dan begin ik me af te vragen of onze kledingstijlen een verschil in sociale klasse benadrukken, en of ze me dat kwalijk neemt. Of dat ze er juist heel netjes uitziet, als een zwarte vrouw die meer heeft gestudeerd dan ik en zich extra hard probeert te bewijzen. Vervolgens betrap ik mezelf, als een krampachtige witte. Terwijl ik als drietalige allochtoon meer met allochtonen gemeen heb dan de “krampachtige witte” blijf ik me wanhopig graag met de laatste identificeren. Ik heb geleerd dat dat is hoe je comfortabel blijft.

Ik ben een seksist. Wanneer een witte vrouw mij iets langer aankijkt, ga ik ervan uit dat ik het oogcontact moet verbreken, omdat ze anders zal denken dat ik geïntimideerd ben door haar schoonheid. Want mannelijke schoonheid is totaal irrelevant op straat, wanneer je als vrouw probeert te overleven door middel van competitie met je soortgenoten. Vergelijken, negeren, elimineren. Tegenwoordig ben ik me daar als feminist bewust van, en geef ik vrouwen een glimlach en mannen niet. Omdat ik na empirisch onderzoek aan der lijve heb ondervonden dat mannen verkrachters zijn, en vrouwen niet. Dat is óók seksisme.

Ik ben een fascist. Ondanks alle denkfouten die ik overduidelijk maak geloof ik nog steeds dat ik beter weet dan de gemiddelde gehersenspoelde vrouw of zwarte man, wat vrijheid betekent. Dat ik geloof dat ik door mijn denkfouten gaandeweg te ontmaskeren, mezelf vrij maak en dat ook aan anderen kan opleggen. Dit noemen we patriarchisch denken en ik heb het geleerd van witte mannen. Ze weten alles beter, en zijn de baas in de wereld waar ik ook graag wonen wil.

Dus wie moet ik anders nemen als rolmodel? Beyoncé? Die vrouw die macht vergaart door zich te onderwerpen, de showpony zo begeerd wordt door andere witte mannen? Ik zou wel willen, maar mijn huidskleur werkt niet mee en ik ben een beetje jaloers op haar billen.

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Waarom ik een racist ben (en vrouwen haat)
Sluiten