Elfie Tromp
Elfie Tromp Columnisten 18 feb 2015 / 06:30 uur

We had a dream. And a spoon.

Dit weekend overleed Michelle Ferrero. Ook al ken je hem niet, je kent zijn werk. Hij is de man van onze jeugd. We hebben er allemaal weleens watertandend naar gestaard: het snoepschapje bij de kassa, gevuld met Kinder Surprise, Mon Chéri, Ferrero Rocher, Tic Tac. Allemaal bedacht door Michelle Ferrero. Maar hij is verankerd in onze vroegste jeugdherinneringen door zijn vaders Nutella.

De ontdekking van Nutella leest als een Disney-verhaal. Door de oorlog was er cacaoschaarste. Chocolatier Pietro Ferrero mikte een handvol hazelnoten, een zak suiker, een snufje cacao en veel vet bij elkaar en voilà: het familiebedrijf was gered en het kinderontbijt van de komende decennia was gevonden.

Ik kwam vroeger mijn bed niet uit als er geen boterham met Nutella klaarstond. Havermout was in mijn jeugd nog niet het ontbijt van supersterren maar van treurige Zonnatura-kinderen in wollen truien. Daar wilde ik geen deel van zijn. En Nutella was gezond, volgens de reclame. Er zat melk in en hazelnoten. Daar werd je sterk van, dus smeerde ik het er extra dik op. En zoals ik groeide, eerst in de lengte en daarna in de breedte, zo groeide ook het kapitaal van Michelle, die stierf als de rijkste man van Italië.

Het babyvet bleef met de jaren hardnekkig op mijn wangen en middel zitten. Welvaartsspek noemde mijn eerste vriendje het, dat pas verdween toen ik afkickte van mijn smeerbare verslaving. Ook ik sta nu ’s ochtends in een pan met havervlokken te roeren. Achterin mijn keukenkastje staat nog wel altijd zo’n pot met witte deksel. Geduldig wachtend tot ik een zwak moment heb. Ik ben niet de enige die nog weleens verlangt naar haar eerste, foute jeugdliefde.

Zo is 5 februari uitgeroepen tot Wereld Nutella Dag. ‘We had a dream. And a spoon’ is de slogan van de organisatie. Op de website staan meer dan 700 recepten van fans. Nutella op je pizza, Nutella in je cocktail, Nutella in je sushi. Er gaat een wereld voor me open. Ik schaam me in het licht van het Ferrero-evangelie. Waarom ben ik van het pad van zoet genot gedwaald? Waarom heb ik me laten verleiden door de noten-en-zadentrend? Deze ochtend eer ik de man die van mijn ontbijt een hoogtepunt maakte. Die generaties mollige kinderen en diabetici vormde. Ik pak een lepel en zet de pot op tafel.

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
We had a dream. And a spoon.
Sluiten