Columnisten

Likeability of6

Vrouwen in topfuncties

Foto van 'Ebru Umar'

12 MRT 2019

De feminist in mij moet iets kwijt: ik ben het gejammer over het tekort aan vrouwen in topfuncties zat. Ik ben überhaupt het gejammer over het gebrek aan full time verdienende vrouwen zat.

Het lukt bedrijven niet om 30 procent vrouwen in topfuncties aan te trekken. Maar als vrouwen niet willen, moeten we er dan wel energie insteken? Is het niet zonde van alle tijd en energie en dus van het geld? Als zo weinig vrouwen bereid zijn om te doen wat mannen wél doen, namelijk full time werken en vooral full time verdienen, is het dan niet beter om niet meer in de opleiding van vrouwen te investeren? Want hoogopgeleide moeder zijn, tja, dat willen mannen ook wel. Alleen, wie moet dan het brood betalen dat op de plank moet komen? Of dat huis kopen, waar in gewoond moet worden?

De feminist in mij is eindelijk zo ver om te zien waar het op staat: het tekort aan vrouwen in topfuncties is geen maatschappelijk, sociaal of cultureel probleem. Het is alleen maar jammer. In eerste instantie voor vrouwen zelf, in tweede instantie voor de beeldvorming en tot slot voor alle vrouwen die wél willen meedoen aan het grotemensenbestaan. Maar als vrouwen gelukkig worden door niet te werken, als mannen gelukkig worden door de schoenen van hun vrouwen te betalen, dan rest ons andere vrouwen die wél alle rekeningen zelf oppakken, maar één ding: diep buigen. Leven en laten leven. Nou, dan werk je toch lekker niet?

Als vrouwen het leuk vinden om op kinderen te passen en te koken, en als ze dat kunnen betalen: ga je gang. Ik beloof niet dat ik je op alle fronten serieus neem, maar heus: ga je gang. Graag zonder te mekkeren dat het leven zo duur is – want dat is het namelijk wel. Vanaf het eerste kind dat geboren werd, heb ik me afgevraagd hoe mensen dat betalen: niet werken en wel baren, maar het antwoord lag onder andere in de omvang van de kledingkasten, de gemaakte reizen en de gereden auto’s. Ieder z’n eigen keuzes, ieder z’n eigen prioriteiten.

Inmiddels geloof ik ook niet meer dat mannen vrouwen hinderen in hun carrière. En er ‘dus’ quota nodig zijn. Ja, mannen kiezen collega’s die op ze lijken (mannen), maar vrouwen kijken wel uit om andere vrouwen te helpen en hun Queen Bee-functie op te geven. Nog nooit heeft een vrouw bijgedragen aan mijn carrière, gehinderd daarentegen wel (hoi Shula!). Elke stap die ik mocht en kon zetten, heb ik niet alleen dankzij mijn eigen ambitie maar vooral door de steun van mannen kunnen doen.

De feminist in mij weet: werken is leuk. Het geeft voldoening om je talenten in te zetten, gewaardeerd te worden en iets te betekenen voor anderen. En als we vrouwen die daar geen behoefte aan hebben, mee moeten helpen, zijn we verkeerd bezig. Vrouwen zat die wél willen. Trouwens, topfunctie over? Bel me. Gewoon doen.


likelovedislike
user_a4b81ce0df73f7e4ca2def21f4541064734c13f6_avataruser_d51072482ec575010642f34a6b28b4d863eb1de5_avataruser_c9149ad6c34b8f0dac12c29496c52ffca92bbc72_avatar

+10


'Vrouw'

Foto van 'Iris van Lunenburg'

22 MRT 2019

Ironischer kan bijna niet: de Internationale Dag van het Geluk ging tijdens de verkiezingsnacht over in de Internationale Dag van Racisme en Discriminatie. Pardon. Tégen racisme en discriminatie. Freudiaans foutje.

En dat terwijl het nog wel zo leuk begon deze week.

Nederland staat in de top-5 gelukkigste landen ter wereld. We hebben Zwitserland links (of rechts) ingehaald. Dat blijkt uit het Happiness Report van de Verenigde Naties. Natuurlijk, je kan je afvragen of gevoel überhaupt in cijfers te vatten is, maar in deze zware tijden kan je maar beter elk lichtpuntje meepakken. Zeker omdat we worden doodgegooid met de Boze Burger - geen vertrouwen in de politiek, woest op ‘de grachtengordelelite’ en immer ontevreden over immigratie en klimaat.


Likeability of7

Islamitische moordenaars

Foto van 'Ebru Umar'

19 MRT 2019

Het motief terrorisme gaf de opsporingsdiensten meer bevoegdheden, maar het is niet uitgesloten dat de Turkse Gökmen Tanis drie doden op zijn geweten heeft omdat hij geheel volgens de nieuw Nederlandse traditie eerwraak wilde plegen.

Nederland telt jaarlijks ruim vijfhonderd eerwraakslachtoffers. Een mooi woord voor slachtoffers van de islam. Om specifiek te zijn: vrouwelijke slachtoffers van de islam. Vijfhonderd vrouwen in Nederland worden jaarlijks mishandeld, ontvoerd of vermoord door een man in hun directe omgeving; echtgenoot, broer, vader, zwager en godbetert zoon.

Mishandeling en moord door mannen, islamitische mannen, die menen dat zij het recht hebben om de vrijheid van een vrouw te beknotten tot de dood erop volgt. Mannen, islamitische mannen, die menen dat een vrouw hun bezit en eigendom is. Mannen, islamitische mannen, die genoegdoening halen uit het mishandelen, ontvoeren of vermoorden van anderen, in het bijzonder vrouwen.


likedislikelove
user_61be1b8ba56fd80f7075a819d409be45bb9036c4_avataruser_78bfcc5a59ae5a2598fb1a2ac92a68819538a387_avataruser_00d5e94013ca6b60af486ac7c9ac63f64e6cadfb_avatar

+78


Likeability of6

De tulpen onder de grond

Foto van 'Lars van der Werf'

18 MRT 2019

Hij zag in haar ogen de kinderen die ze samen nog moesten krijgen. In haar armen wist hij zich veilig. Een zoen van haar was als een bliksemschicht door zijn lijf. Een blik die hij niet thuis kon brengen, haar mysterie, daar ging hij waarschijnlijk uiteindelijk aan dood, maar dat was het dan waard geweest.

Ze was één van de weinige mensen die hij ooit had ontmoet die middenin de winter de tulpen al onder de grond zag zitten. Hij wist niet meer wat hij zonder haar moest of waar hij iets vergelijkbaars vinden zou, mocht hij haar kwijtraken. Er waren twee levens. Eentje vóór haar en het leven na haar.

Soms liep hij zonder haar langs de Maas. Dan zag hij de binnenvaartschepen langs tuffen, de watertaxi’s over de golven springen, keek hij hoe de Erasmusbrug mee veranderde van kleur met de grijze luchten die horen bij het einde van de winter. Alles deed denken aan haar. Hij dacht haar overal in te herkennen en het maakte alles mooier. De dagen zonder haar lang, de dagen met haar te kort.


likelove
user_1b997793e73cb4fbec32a29c46bb5834c836be50_avataruser_7968fefe47048ec4159518cc666baefb20b68350_avataruser_00d5e94013ca6b60af486ac7c9ac63f64e6cadfb_avatar

+2


Likeability of3

Assepoester en haar feministische girl gang

Foto van 'Iris van Lunenburg'

15 MRT 2019

Tegen The New York Times vertelt ze deze week dat het bedenken van alternatieve verhalen voor sprookjesprinsessen belangrijk is, om zo te onderzoeken hoe klassieke normen worden doorgegeven. Maar zelf geloof ik graag dat zangeres Britney Spears in de trein van LA naar New York mijn Metro-column - waarin ik pleit voor modernere sprookjes en eigentijdse prinsessen - las en dacht: You know what, die Iris Vanlunenburg from Holland heeft gelijk ook! Et voilà: de musical Once Upon a One More Time was geboren. Van Sometimes tot Born To Make You Happy, de nummers van Britney zijn de soundtrack van mijn jeugd, of nee, mijn hele leven - hashtag noshame. En dit nieuws bevestigt wat ik stiekem allang wist: Britney Spears en ik horen beste vriendinnen te zijn. Fijn.

Maar terug naar de musical. Ik ben nu al jaloers dat ik het plot niet zelf heb bedacht: Assepoester heeft een existentiële crisis en zit met haar girl gang bestaande uit Sneeuwwitje, Rapunzel en Doornroosje, in een boekenclub, waarin ze alleen maar ouderwetse sprookjes van Grimm mogen lezen. Wanneer de goede fee hun eindelijk een nieuwe boek geeft, is dat de feministische klassieker The Feminine Mystique van schrijver Betty Friedan en wat er toen gebeurde zal je verbazen. Nee, maar echt. „Deze vrouwen waren hermetisch afgesloten van de buitenwereld en door dit boek duiken ze dieper in de moderne ideeën van de tweede en derde feministische golf.” Om het af te maken is de verteller van dit eigentijdse sprookje een soort Alt-right bro, die het er niet mee eens is dat het patriarchale systeem voor zijn ogen afbrokkelt. Klinkt plausibel. Je kan veel zeggen van het land waar Donald Trump het hoogste ambt bekleedt, maar dat zelfs America’s sweetheart de noodzaak voelt om een feministische musical te maken, is natuurlijk gewoon heerlijk.

Eindelijk mee met de vaart der volkeren!


dislike
user_b813bdc1492e6438db65972a8444f71a0ece22af_avatar

Likeability of6

Ga naar zee

Foto van 'Lars van der Werf'

11 MRT 2019

We gingen naar zee. Sinds goede vriend Mark een kind heeft (de kleine Livia van vijf maanden, een schattig popje met een wereldse glimlach), gaat ergens heen gaan minder gemakkelijk dan vroeger. Vroeger zeiden we ‘we gaan weg’, we pakten onze jas, sleutels en soms een tas en vijf minuten later waren we ook echt weg. Nu moet Mark eerst uitgebreide, precieze voorbereidingen treffen. Een tas die ingepakt is als een militaire uitrusting, een Maxi-Cosi, een kinderwagen, luiers, dekentjes, speeldingetjes met belletjes, de hele rambam.

Maar we gingen dus naar zee. Het waaide hard, écht hard. Grijze, bombastische wolken trokken als een kudde olifanten over ons heen. De golven denderden daverend het strand op. Met ongelofelijke kracht klapte het kolkende zeewater tegen de pier van Hoek van Holland aan. Bejaarden in gelijkende windjacks stonden er foto’s van te maken. Mannen, vooral mannen, in wetsuits renden met surfplank en al richting zee om daar vervolgens af te gaan als een gieter, door steeds klungelig van hun surfplank te vallen. Meeuwen duikelden in de wind achter elkaar aan. Het was een drukte van belang.

Nadat we goed uit onze verschoning waren gewaaid en baby Livia volgens Mark honger had en daarom boven de wind uit gilde, bezochten we een strandtent. We spraken over alles en niks. Het gesprek kabbelde als een kalme zee, terwijl we buiten de golven nog altijd hoog het strand op zagen rollen. Als een alchemist, met verschillende potjes, flessen en dingetjes, maakte Mark het flesje klaar. De kleine Livia zat te lachen toen ze de fles eenmaal leeg had, waardoor de hele middag het waard was geweest. Ik at een uitsmijter, Mark taart. We deden niets bijzonders.


lovelike
user_e4accd2dc1c9865938eee3b80ec8acf4a0545c24_avataruser_23665c46f345854880a029366c85d62cacd9e173_avataruser_faf9d3eccccc284fb84a94c6278eaaaf2a29e036_avatar

+1


Likeability of5

#doesnietzokansloos

Foto van 'Iris van Lunenburg'

8 MRT 2019

Soms weet ik niet wat ik erger vind: dat iedereen stemrecht heeft of dat iedereen de beschikking heeft over 280 tekens op Twitter. Vooruit, het eerste is democratietechnisch best aardig, maar het tweede… Daar komt vooralsnog louter bagger van.

Goed dus, dat SIRE (Stichting Ideële Reclame) deze week is begonnen met een nieuwe campagne tegen hufterigheid. #Doeslief is de naam. Slim om die aan te passen aan het intellect van de meeste online schreeuwers. Zo’n apostrof is ook lastig. Om over het juiste spatiegebruik nog maar te zwijgen. Met de campagne wil SIRE van Nederland weer een ‘lieve plek’ maken - ook online. Beetje naïef, lijkt me. Maar goed, ik ben de cynischte niet, dus toch maar even dat doesliefpakket downloaden dan. Daar zitten gifjes in, die je naar mensen kan sturen als ze onaardig zijn. Die gifjes veranderen van een lachende emoji naar een verdrietige of geschokte. Ook zijn er speciale tips hoe op een beleefde manier op te treden tegen onbeschoft gedrag.

En die komen net op tijd.


like
user_00d5e94013ca6b60af486ac7c9ac63f64e6cadfb_avatar

Likeability of7

Heilstaat Holland

Foto van 'Ebru Umar'

5 MRT 2019

Het witte scherm staart me aan. Dreigend is het niet, het is gewoon wit. Mijn vingers willen wel, maar hebben geen idee waar te beginnen.

De MinPres snapt dat Groningers boos zijn op de politiek, valt te lezen in Metro. De meegaandheid van de MinPres is groots. Het is ook een debattechniek: omarm je vijanden. Geef je tegenstanders gelijk. ’Ik zou ook kwaad zijn op de politiek’, beaamt hij. Kan iemand de man vertellen dat hij de politiek is? Dat hij, in de optiek van kiezers, toch op de juiste positie zit om te voorkomen dat Groningers boos zijn ‘op de politiek’?

Ook Groningers hebben stemrecht, dat ze op 20 maart zullen uitoefenen. Erger nog: ook Groningers zijn Nederlanders van wie de rest van Nederland wél vindt dat het tijd wordt om deze mensen te helpen, te compenseren en uit de ellende te halen. Dus waarom lost het hoofd van ‘de politiek’ dit Groningse drama niet op? Blijkbaar is de KLM uit de klauwen van Air France redden of de leugen van het klimaatakkoord hypen, net wat sexier.


likelove
user_eece1cb1c0c469200455714d381280fd235a3e5d_avataruser_3a09991bccfbab88b5e8f460dadcf758b268a137_avataruser_e8092583a7221901a581b01b2391bd3b51864ef2_avatar

+14


Likeability of6

De vandagen mooier dan de gisterens

Foto van 'Lars van der Werf'

4 MRT 2019

Echt hoor, het is niet altijd de wind in de rug als je leeft, als je ademt, loopt, eet, poept, pist en slaapt, zoals wij mensen doen. Maar dat weten jullie ook. Niemand zit het permanent mee.

Ik heb zelf ook zo m’n beroerde dagen. M’n slechte momenten. Soms duurt dat een week. Soms een hele maand. Soms een uur. Echt hoor, het kan soms behoorlijk klote zijn. Klote met een rietje, zoals dat in keurig Rotterdams dan heet.

Maar ik heb wel licht, weet ik zelfs als het donker is. Waar is het licht? Wat is licht? Mensen brengen licht. Ze zijn het licht. Ik haal het niet uit spulletjes. Ook niet uit een religie. Niet uit het weer of uit de natuur. Nee, de mensen. Dáár haal ik het uit. En ik ben zelf ook een mens natuurlijk. Dat licht in de duisternis kan ik zelf ook gemakkelijk zijn. Maar als ik het zelf even niet ben of het niet vinden kan, dan haal ik het uit de andere mensen. De mensen van wie ik houden kan als van mijn ouders. Mijn ouders inbegrepen.


love
user_faf9d3eccccc284fb84a94c6278eaaaf2a29e036_avataruser_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avatar

Likeability of5

Moderne prinsessen

Foto van 'Iris van Lunenburg'

1 MRT 2019

Als je er goed over nadenkt, is het inderdaad wel een beetje dubieus. Sneeuwwitje en Doornroosje worden, terwijl ze liggen te slapen, zonder enige vorm van goedkeuring, bepoteld door een of andere prins. En de jonge, mooie Belle wordt gevangen gehouden door een oud, lelijk beest, maar is uiteindelijk tóch verliefd op hem. Stockholmsyndroom much? Het komt allemaal wel erg afhankelijk over.

Dat vindt ook zakenvrouw Jos Dirkx. Ze oppert om die oude sprookjes een beetje te herzien, zo lees ik in de krant. Of nou ja, die maken er meteen ’Feministische strijdster wil prinsessensprookjes VERBIEDEN’ van.

Hmm. ’Als de hoofdrolspeelsters minder eendimensionaal worden neergezet, is er meer ruimte voor zoveel mogelijk verschillende en inclusieve verhalen’, zegt Dirkx. ‘In sommige oude sprookjes zitten geen rolmodellen met modernere waarden, waar kinderen tegenop kunnen kijken.’ Waarden als persoonlijk succes, zelfstandigheid en intelligentie in plaats van schoonheid, volgzaam en stil zijn. Klinkt plausibel.


like
user_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avatar

Likeability of7

Mona of de moordende moslim

Foto van 'Ebru Umar'

26 FEB 2019

Opeens zijn ze overal: Europese meisjes die afreisden naar ‘het kalifaat’ en nu terug willen omdat er geen hagelslag en pampers te koop zijn. En omdat het allemaal een beetje tegenvalt natuurlijk.

Ook de mannen die niet dood zijn, willen terug. Het is hier toch net iets prettiger om als crimineel te leven dan daar. En toch reisden deze Europese mannen uit om moordenaartje te spelen in den vreemde. Op de meest sadistische manier vermoordden ze Europeanen, Amerikanen, Koerden en nog veel meer moslims van allerlei nationaliteiten. Enkel en alleen omdat de uitgereisde mannen genoegdoening haalden uit mensen levend verbranden, levend verdrinken, de keel doorsnijden, van daken afgooien en dat allemaal naast de meest voor de hand liggende manier: kogels op ze afvuren. Want tja, Allah wil dat allemaal. Het hiernamaals wacht, dood aan de ongelovige, mishandeling van de vrouw en geef de sadist in je alle ruimte. Het kan allemaal, in het kalifaat van Islamitische Staat.

En dan nu terug willen.


likelovedislike
user_61be1b8ba56fd80f7075a819d409be45bb9036c4_avataruser_7968fefe47048ec4159518cc666baefb20b68350_avataruser_93ecf1122c34525ba27544a920ba6c7503c649af_avatar

+14


Likeability of6

Ver van de maan

Foto van 'Lars van der Werf'

25 FEB 2019

De maan is in trek. Er vliegt momenteel van alles heen. China heeft de achterkant gefotografeerd. Israël stuurt een sonde om een stukje maan terug naar de aarde te halen. De Japanners zijn iets soortgelijks van plan. De Verenigde Staten plannen zelfs om er weer met mensen heen te gaan en er rond te lopen. Het is een drukte van belang rondom de maan. Een heel gedoe. Als er maanmannetjes zijn, moeten ze zich flink bekeken voelen, de laatste tijd.

En dat terwijl het voor mij misschien wel het meest rustgevende is. De maan. Gewoon in de lucht, ’s nachts en soms overdag, wat ik als kind altijd gek vond, dat-ie er ook overdag kon zijn. Je kunt op de maan rekenen, in elk geval. Langzaam verandert hij met de nachten en de dagen van vol naar een sikkel en van een sikkel weer naar vol. Altijd hetzelfde. Altijd aanwezig. Altijd mooi.

Ik vraag me af wat al die landen er met al hun sondes, satellieten en ruimteschepen te zoeken hebben. Wat is er op de maan? Volgens mij niks. Het is er stoffig en leeg. En er staat naar het schijnt ergens een Amerikaanse vlag. Als je het mij vraagt kun je er beter vanaf de aarde naar kijken. Heel gewoon. Ik had ook niet per se de behoefte, zoals de Chinezen, om de achterkant te zien. Ik vind het prima dat ik niet weet hoe de achterkant van de maan eruit ziet. De voorkant is mooi zat.


lovelol
user_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avataruser_da344f1ca31b849160d52127d8bb3be2ef252c57_avataruser_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avatar

+1


Een kind van Jesse Klaver

Foto van 'Iris van Lunenburg'

22 FEB 2019

Soms word je met nieuws geconfronteerd waarvan je liever niets wil weten. Het feit dat zwangere vrouwen het liefst Jesse Klaver als de vader van hun kind willen, bijvoorbeeld. Althans, dat zou blijken uit onderzoek dat de Negenmaandenbeurs deze week presenteert. De organisator vroeg aan zwangere vrouwen en jonge moeders welke mannelijke BN’er zij als droomvader zien en, jawel, 51 procent van de ondervraagden koos uit ‘een heleboel Bekende Nederlanders’ voor de fractievoorzitter van GroenLinks. Zoveel vragen. Waarom Klaver? Om zijn klimaatvriendelijke standpunten? Weten ze dan niet dat een kind krijgen hartstikke slecht is voor het milieu? Konden de vrouwen ook een hokje aankruisen met ‘ik mot geen BN’er joh, ik wil mijn eigen mannetje’? En wie waren die ‘heleboel BN’ers’ op de lijst dan? Je begrijpt, de onderzoeksmethode is mij nog steeds niet helemaal duidelijk, maar toch. Jeetje.

Natuurlijk, dit riekt een beetje naar non-nieuws, maar met de Provinciale Staten- en Waterschapsverkiezingen voor de deur kunnen de politieke partijen in ons land elke aandacht goed gebruiken. Klaver en zijn landelijke collega’s mogen daar technisch gezien dan wel niets mee te maken hebben, door de focus op de Eerste Kamer zijn het toch vooral landelijke politici die de krantenpagina’s en talkshowtafels domineren. En dat is jammer, want er is veel talent. Veel vrouwelijk talent ook. Een tijdje terug gaf ik speciaal voor de verkiezingen een mediatraining aan vrouwelijke kandidaten en raakte meteen geïnspireerd door de kennis, betrokkenheid en energie die er in de provincies leeft. En dat mogen best meer mensen weten. In dat licht was het misschien spannender geweest als de Negenmaandenbeursvrouwen hadden moeten kiezen aan welke vrouwelijke, lokale politicus zij hun kind zouden toevertrouwen. Staan zij ook eens in de spotlights.

Maar dat terzijde.


Likeability of7

Terreurbitches

Foto van 'Ebru Umar'

19 FEB 2019

Of het de door Turkije uitgeleverde journaliste Ans Boersma is of een willekeurig ander Nederlands grietje, IS-bruidjes zijn zonder uitzondering mediagenieke meisjes.

Meisjes die het predicaat ‘naïef’ opgeplakt krijgen. Het zijn geen zelfdenkende, geëmancipeerde vrouwen die net zo goed kunnen nadenken als mannen, maar slachtoffers met wie we medelijden moeten hebben. Meisjes in wie we geen wraakgodinnen willen zien die met satanisch genoegen een evenredig aandeel hebben gehad bij de vormgeving van het kalifaat.

Meisjes doen dat niet. Meisjes zijn IS-bruidjes. Onschuldig. Gevallen voor de charmes van terroristen. Meisjes zijn geen vrouwen. Geen heksen. Geen Cruella de Ville’s. Geen Powervrouwen. Geen Neelie’s, Hillary’s, Merkel’s of May’s (laat staan Angela’s of Theresa’s). De ergste benaming voor meisjes is ‘jihadbruidjes’. Terwijl Terreurbitches de vrouwelijke terroristen omschrijft die vastzitten in de Koerdische gevangenkampen in Noord-Syrië. En nu die all-inclusive de terreurbitches niet bevalt, willen ze naar huis. Waarmee ze uiteraard niet het kalifaat bedoelen maar Europa. Ons Europa.


likelove
user_b9d0e762dcc4aaa788b977600804f2d112d87a0e_avataruser_e8092583a7221901a581b01b2391bd3b51864ef2_avataruser_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avatar

+24


Likeability of6

I have to change to stay the same

Foto van 'Lars van der Werf'

18 FEB 2019

I have to change to stay the same. 

Dat staat in Rotterdam op het gebouw van de Willem de Kooning kunstacademie. Het is een quote van de naamgever zelf, kunstschilder Willem de Kooning, ooit geboren in Rotterdam, en de quote fascineert me al jaren. Het is namelijk heel erg waar. Om jezelf te blijven, moet je af en toe veranderen. Stilstand is achteruitgang, niet waar?

Alle verandering is moeilijk. Het maakt dat je risico’s moet nemen. Het kost veel energie en uithoudingsvermogen. Daarnaast moet je enorme hoeveelheden zelfvertrouwen kunnen opbrengen om wezenlijke dingen te veranderen in je leven.


likelove
user_820d261652c72fc6cc681ffaefe7d435aa00cf7a_avataruser_faf9d3eccccc284fb84a94c6278eaaaf2a29e036_avataruser_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avatar

De vrouw achter het aanrecht

Foto van 'Iris van Lunenburg'

15 FEB 2019

Over mannen die meer verdienen en vrouwen die onafhankelijk zijn, zei Charlotte York in mijn lievelingsserie Sex and the City al: „Iedereen heeft een man nodig. Daarom huur ik nog steeds. Als je als vrouw een koophuis hebt en een man nog een huurwoning, dan is de machtsstructuur uit balans. Mannen voelen zich dan gecastreerd. Ze willen echt geen vrouw die te zelfstandig is, hoor.”

Dat was in 1999. Klinkt een beetje ouderwets, hè? Maar toch lijkt er, twintig jaar later, een kern van waarheid in te zitten. Heterostellen zijn namelijk tevredener als werk en inkomen op een traditionele manier verdeeld zijn, zo lees ik in de krant. Voor een onderzoek van een socioloog, die hierop promoveerde aan de Radboud Universiteit, werden meer dan tienduizend stellen ondervraagd. En wat blijkt? Zodra de vrouw meer gaat verdienen dan de man, zijn de rapen gaar. Dan zijn de stellen 0,1 procent minder tevreden. Heftig! Natuurlijk, 0,1 procent klinkt als een klein verschil. Ik ben ook wel eens 0,1 procent minder tevreden als het 9 graden buiten is in plaats van de voorspelde 11 graden. Maar toch, interessant is het zeker. Want als de man werkloos wordt, dan gaat er zelfs 0,25 procent van het relatiecijfer af. En bij een werkloze vrouw? Dan is er niets aan het handje - voor de man, tenminste. De vróuw wordt ongelukkiger, maar goed, dat zijn details.

Kortom: de man is kostwinner, de vrouw staat - al dan niet parttime - achter het aanrecht. Fijne Valentijnsdag nog!


Likeability of7

Hybrislijders

Foto van 'Ebru Umar'

12 FEB 2019

Mijn Turkse buurvrouw heeft geen kanker.
Haar borst is afgezet, maar ze heeft geen kanker.
Heur haar is uitgevallen, maar ze heeft geen kanker.
Ze krijgt chemotherapie, maar ze heeft geen kanker.
Sommige culturen hebben het voorliegen tot een deugd verheven.

’Die arme vrouw is oud, laat haar. Uiteindelijk gaan we allemaal dood. Wat voor nut heeft het haar laatste paar jaar in zorgen door te laten brengen?’

Westerse logica is niet besteed aan sommige culturen. Afscheid nemen? Voorbereidingen treffen? Nee, mijn Turkse buurvrouw heeft geen kanker. Ze is alleen maar ziek. Komt wel weer goed. Waar heeft die arts anders voor geleerd? Toch is westerse logica ook niet besteed aan westerse jeugd. De klimaatspijbelaars – schattig, dat idealisme van de jeugd, ze hebben groot gelijk dat ze zich dat dagje vrij niet laten ontnemen – vertikken het om de trein te pakken naar Den Haag, hoorde ik op de radio. De bus is goedkoper. En die gast die aan het woord werd gelaten, wilde niet afgerekend worden op het feit dat hij de bus nam. Hij had idealen. Hoor. Al die anderen (wij? zijn ouders?) moesten maatregelen nemen om CO2-uitstoot te verminderen, maar hij nam de bus. Dat klimaatprobleem is immers niet zijn verantwoordelijkheid, maar wél onze schuld.


likelove
user_80105d3738138f61480d7e1d48c1d55e66ca71b2_avataruser_78bfcc5a59ae5a2598fb1a2ac92a68819538a387_avataruser_b813bdc1492e6438db65972a8444f71a0ece22af_avatar

+8


Likeability of6

Knuffel!

Foto van 'Lars van der Werf'

11 FEB 2019

Wat kun je betekenen voor een ander? Je kunt er zijn als het moet. Je weet misschien niet goed wanneer dat precies is, maar dat geeft niet. Meestal gaat het vanzelf. Er zijn voor iemand is het meest betekenisvolle wat er is. Er gewoon zijn. Luisteren. Iemand vasthouden. Niks te veel zeggen. Ik denk dat het de essentie is van het hele bestaan. Twee mensen die elkaar omhelzen, bijna doodknuffelen.

Ik heb dat soms nodig, dat iemand me knuffelt. Ik geloof dat dat ook heel normaal is, dat je dat nodig hebt. Iemand die nooit geknuffeld wordt, is al snel een mens die er niet meer tegen kan. Knuffelen knijpt de ellende uit je lijf. Het is warmte in de kou van alledag. Lijven die heel even samen één lijf zijn, omdat ze zich tegen elkaar aan duwen en er geen lucht meer tussen zit. Dan bestaat de rest van de wereld even niet. Dan zijn er alleen die twee mensen die elkaar knuffelen.

Als er niemand is om mee te knuffelen, dan doe ik het bij mezelf soms wel eens. Dan doe ik m’n armen om me heen en dan knijp ik zo hard als ik kan. Jezelf omarmen is misschien een beetje treurig. Maar dat geeft ook niet. Want als het helpt, dan helpt het.


lovelike
user_00d5e94013ca6b60af486ac7c9ac63f64e6cadfb_avataruser_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avataruser_faf9d3eccccc284fb84a94c6278eaaaf2a29e036_avatar

Likeability of5

Does it spark joy?

Foto van 'Iris van Lunenburg'

8 FEB 2019

’Does it spark joy?’, vraagt opruimgoeroe Marie Kondo in haar nieuwe Netflix-serie waarin ze mensen helpt ontspullen. Hoewel ik de serie binge watch, behoor ik eigenlijk niet eens tot haar doelgroep. Ik woon namelijk in een typisch Amsterdams appartement. Dat wil zeggen: vrienden die langskomen, roepen enthousiast: ,,Wat een geluk dat je hier woont!’’. Maar van bezoek uit de rest van het land krijg ik steevast een meewarig knikje en een bemoedigend ’Nou ja, die huizenmarkt moet toch ooit eens klappen hè’, gevolgd door ’dan kun je vast wat groter gaan wonen.’ En bedankt. Maar elk nadeel heeft zijn voordeel. Want wie klein woont, heeft simpelweg geen ruimte voor rommel.

Toch pas ik tegenwoordig veelvuldig het Does it spark joy-principe toe. Niet op spullen, maar wel op mensen. Specifieker: mensen op social media. Want jeetje, wat kunnen die ongezellig zijn, zeg. Een rondje langs de online velden laat zien dat het bij sommige mensen iets te vaak schort aan joy. Het enige dat ze lijken te sparken is haat.

Dat weet ook heel Holland Bakt-kandidaat Maroeska Metz. Wekenlang werd ze aangevallen en uitgescholden, zo vertelt ze aan Het Parool. ,,Ik had iedere zondag weer een knoop in mijn maag.’’ Heftig. ,,Toen ik te gast was bij een talkshow en prachtige visagie had, durfde ik er achteraf geen selfie van te posten”, vertelt een bekende vriendin. Een andere vriendin die net bevallen is: ,,Ik maak ook echt geen foto in de sportschool, hoor.” Doodsbang voor de moedermaffia op Insta. En de harde, afkeurende reacties die volgen. Vooralsnog houdt mijn liefde voor #mirrorselfies me op de been, maar ook ik zou op zich best zonder een wekelijks passief-agressieve ’Oh, wat grappig dat je ALTIJD make-up op hebt tijdens het sporten...’ kunnen. Grappig ja? En block.


love
user_7635a641d2861c98e2ebb41d0bb43d893522b626_avatar

Likeability of7

Science Battle vs klimaatgedram

Foto van 'Ebru Umar'

5 FEB 2019

Zijn naam weet ik niet meer, laten we hem Jan noemen. Samen met drie anderen presenteerde hij zijn promotieonderzoek in wat de Science Battle heet. Een rondreizende theatervoorstelling waarbij telkens vier promovendi (gasten van achterin de twintig, begin dertig) hun promotieonderzoek presenteren en daarbij een battle met elkaar aangaan.

Wie kan zijn onderzoek naar het meest specialistische onderwerp waar niemand ooit mee bezig is, IRL, het beste presenteren? Wie geeft daarbij het antwoord op niet gestelde vragen, waardoor het publiek toch blijft zitten en luisteren?

Jan presenteerde zijn onderzoek naar planten. Zijn zorg was het beheersen van het klimaatprobleem, milieuvervuiling, kortom het uitsterven van de mensheid in zijn totaliteit. Precies hetgeen waar scholieren voor staken, Ed Nijpels zijn zakken mee vult, Klaas Dijkhoff beweert ambivalent in te staan en Jessias en Jetten op klaarkomen. Ja, met het klimaat denken politici karmapunten te scoren – en dat terwijl iedereen weet dat de mensheid tot uitsterven gedoemd is. Soit.


likelovelol
user_7968fefe47048ec4159518cc666baefb20b68350_avataruser_78bfcc5a59ae5a2598fb1a2ac92a68819538a387_avataruser_592b64fad9b5cb68da1dbb3f6682c6013402da7f_avatar

+13