Columnisten

Likeability of 6

Het onschuldige plein

Foto van 'Lars van der Werf'

17 SEP 2018

Ik zat in de vroege herfstzon op een stenen rand voor Rotterdam Centraal wat te genieten van het leven. Het is daar goed toeven op het plein voor het station. Het heeft een wereldse allure. Het is al met al een verdomd goed gelukt stationsplein. De mensen wandelen er, dat zie je in de rest van Rotterdam niet zo. Daar béént men. Maar het stationsplein nodigt uit tot wandelen. Misschien is het de warme kleur van de bestrating, misschien de uitnodigende glazen voorkant van het stationsgebouw zelf. Ik weet het niet. Maar voor een stationsplein, waar je haast verwacht, is het er ontspannen.

Voor nu, althans. Aan het begin van het plein hebben ze onlangs een rij in gewapend beton gegoten dikke ijzeren palen neergezet. Iedereen die het zag gebeuren wist meteen waarom, zonder dat daar verder een bevestiging voor komt: terrorisme. Een soort collectief besef dat daar op dat prachtige plein iets vreselijks zou kunnen gebeuren dat alle onschuld voorgoed zou wegnemen. Het heeft iets onheilspellend. Eigenlijk heeft die rij met dikke palen het plein sowieso al wat minder onschuldig gemaakt. Je kunt nooit meer het plein oplopen zonder die palen te passeren en je te beseffen dat de vrijheid die we hier genieten fragiel is en met ijzeren palen in beton beschermd moet worden.

Ik besloot eens naar de rij palen te lopen. Ik gaf een trapje tegen een van de palen. Massief. Onwrikbaar. Ik probeerde op een van de palen te klimmen, het leek me een daad van verzet. Een poging ze belachelijk te maken. Ik ben niet zo’n goeie klimmer, dus het moet er belachelijk uit hebben gezien, maar uiteindelijk stond ik. Ik zag een toerist een foto van me nemen en naar zijn vrienden wijzen dat hij dat ook wilde. Binnen de kortste keren stonden er meer mensen op de palen, foto’s makend. Ik sprong van de paal af, terug op de grond. Glimlachend. Nu waren het tenminste niet alleen maar palen tegen terrorisme. Het plein was weer wat onschuldiger.


love
user_f83181b7972d5796f6d5457eb093a2725455e130_avataruser_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avatar

Views

900+

Toen de wereld nog onschuldig was

Foto van 'Elfie Tromp'

VANDAAG, 07:00

Ik wil iets opbiechten. Normaliter zou ik dit niet zo snel delen, maar we kennen elkaar al een tijdje en ik denk dat het tijd is: ik ben Lady Gaga-fan. En niet zo van ‘oh, dat is een leuk deuntje van pa-pa-pa-pokerface’. Nee. Ik ben een geheime monsterfan. Zo mag er niemand mee als ik naar haar concert ga. Ik wil geen moment verliezen aan verplicht bier halen. Ik wil alleen zijn, zodat niemand die ik ken weet dat ik alles meeblèr. Ik negeer de geïrriteerde blikken van ouders uit kleine dorpjes en hun ontluikende pubers om me heen. Ik ga, ik moet, voluit meedoen. Ik oefen Gaga-danspasjes als ik sta te koken. Ik volg een Instagram-account van Lady Gaga’s schoenen. Ik heb een terugkerende droom waarin ik Lady Gaga’s achtergrondzangeres en beste vriendin ben. Wakker wordend, veeg ik het nachtkwijl van mijn wang en ben de rest van de ochtend in gelijke mate gelukkig en verdrietig. Zoals een kind is als Sinterklaas ’s nachts iets in zijn schoen heeft gedaan. Zijn grote idool was er even, maar hij heeft hem weer gemist. Haar cd’s zijn voor mij wat een kikker van fondant is voor een kind.

Ik ben dus bevooroordeeld als het aankomt op de film A star is born, waarin Gaga de hoofdrol speelt. Een vriendin ging mee onder strenge voorwaarden. Ze mocht me niet uitlachen, niet lastig vallen en Gaga niet afkraken. Het eerste uur lachte, joelde en klapte ik als was ik bij een interactieve Ja Zuster, Nee Zuster-musical. Ik was te druk, ik weet het, en negeerde de geïrriteerde blikken van onderuitgezakte bioscoopgangers om me heen.

De film ging over ware liefde en zoals dat neigt te gaan met liefde die groter is dan goed voor je is, was dat allesbehalve een simpel verhaal. Stiller en stiller werd ik, tot de tranen kwamen. Langzaam werd ik een stervende panda. Mijn mascara maakte mistroostige strepen over mijn wangen. Het licht ging aan. Mijn vriendin, die mij voortreffelijk met rust had gelaten, zat weggedoken in haar jas. Haar coltrui was nat gehuild. Alsof ze was getroffen door een stortbui van verdriet. We strompelden de zaal uit.


Views

300+

Wat te doen voor een mooie wereldbol in 2070?

Wat te doen voor een mooie wereldbol in 2070?

Deze jongeren vind je op dinsdag 16 oktober ook in de papieren Metro.

In samenwerking met Shell en One Young World

16 OKT 2018

Wat kunnen we allemaal doen om ervoor te zorgen dat we in, pak ‘m beet, het jaar 2070 nog op een prachtige wereldbol kunnen leven? Wat voor oplossingen kunnen we bedenken voor thema’s als duurzaamheid, klimaatverandering, schaarse grondstoffen en sociale ongelijkheid? Daarover brainstormen 1800 jongeren vanuit de hele wereld vanaf woensdag 17 oktober tot en met zaterdag 21 oktober tijdens de One Young World-top in Den Haag. Shell ondersteunt een delegatie van 20 jongeren voor One Young World met een Scholarship Programme. Deze jongeren, onze leiders van de toekomst, spreken in deze bijlage over de prachtige wereldbol die zij over een halve eeuw voor zich zien.

Jongeren die verschil willen maken

Een betere wereld willen we allemaal. Maar sommige jongeren zetten zich daar écht voor in. Dankzij hun bijzondere ambities zijn ze geselecteerd om via genoemd Shell Scholarship Programma de One Young World top in Den Haag bij te wonen. Daar kunnen ze hun krachten bundelen om hun plannen nog veelbelovender te maken. Deze week vind je op Metronieuws negen portretten van young leaders met passie. Hieronder drie, later in de week de andere zes jongeren.


Views

1k+

'Uit volle borst zingen meisjes het Menstruatielied'
Likeability of 5

'Uit volle borst zingen meisjes het Menstruatielied'

Het wereldwijde teken op het gezicht tijdens de onlangs gehouden Wereldmeisjesdag.

In samenwerking met Plan International

GISTEREN

Plan International Nederland werkt aan een wereld waarin meisjes en jongens zich volledig kunnen ontwikkelen en dezelfde rechten en kansen hebben. In drie afleveringen bieden medewerkers een blik achter de schermen. Deze keer Mascha Singeling. Mascha is WASH-deskundige (Water, Sanitatie en Hygiëne) bij ontwikkelingsorganisatie Plan International Nederland.

„Ik zit op een klein kinderstoeltje en voor me staat een groepje Oegandese schoolkinderen, jongens en meisjes van in leeftijd tussen de 7 en 11 jaar. Ze zijn lid van de menstruatieclub van de school en zingen uit volle borst het Menstruatielied voor me.

Bloedserieuze Zaak


like
user_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avatar

Views

500+

video icon
00:00

In samenwerking met het Europees Parlement

GISTEREN

Nils gaat voor dieren de wereld over

Nils Gärtner Greskewitz (31) uit Hamburg is een echte dierenliefhebber. Hij zet zich al jaren in voor de bescherming van onze fauna. Zo doet hij mee aan strand clean-ups, is hij veganist en werkt hij als vrijwilliger bij het Friese zeehondencentrum Pieterburen. Het helpen van zieke en gewonde zeehonden, om ze zo weer vrij te kunnen laten in de natuur, geeft hem voldoening. Tijdens zijn werk loopt hij echter tegen een muur van wetgeving aan. Nils vindt het belangrijk dat Europa het beleid omtrent dierenrechten verandert. Daarom gaat hij stemmen tijdens de Europese verkiezingen op 23 mei 2019.

Wie anders?

Jij gaat stemmen bij de verkiezingen voor het Europees Parlement. Waarom precies?

Er zijn op dit moment nog veel problemen in Europa op het gebied van dierenrechten. Als ik niet ga stemmen wie doet het dan? Iedereen heeft een stem en die moet je gebruiken.

Heb je deze passie om je in te zetten voor dierenrechten altijd al gehad?

Mijn passie voor dierenrechten heb ik niet altijd gehad. In 2012 heb ik mijn leven omgegooid. Ik keek een documentaire over de jacht op dolfijnen in Japan, dat heeft mijn wereldbeeld veranderd. Na het kijken van die documentaire heb ik me aangemeld voor de campagne om de jacht op dolfijnen te monitoren. Ook heb ik op vijf verschillende plekken op de wereld gewerkt met dieren. Daarnaast ben ik veganist geworden.

Zeehondjes

Wat doe je zelf om te strijden voor dierenrechten?

Ik werk als vrijwilliger bij het zeehondencentrum, waar ik help bij de rehabilitatie van zieke en gewonde zeehonden. Momenteel hebben zeehonden in Europa te maken met veel problemen. Elk land in de EU heeft andere wetten om zeehonden te beschermen. In Nederland is de zeehondenpopulatie stabiel, daarom moeten we nadenken over welke zeehonden we kunnen opvangen om te rehabiliteren en welke niet. Maar in Duitsland schiet een jager een zeehond dood omdat hij niet in rehabilitatie gelooft en in Denemarken is er helemaal geen opvang voor zieke zeehonden. Ik vind dat er een gezamenlijk plan voor alle landen in de Europese Unie moet komen waarin staat hoe deze landen in de toekomst om moeten gaan met zeehonden.

Merk je dat mensen in je omgeving meer gaan nadenken over dierenrechten door jou?

Ja, heel erg. Vrienden en andere mensen in mijn omgeving vragen me steeds vaker wat ze zelf kunnen doen om te helpen met bijvoorbeeld het milieu of de zeehonden. Iedereen kan iets doen, hoe klein ook. Al ga je een keer een middagje op het strand afval opruimen. Als we iets willen veranderen in de Europese Unie omtrent dierenrechten, dan moeten we dat samen doen.

Eerst Europa dan de wereld

Denk je dat de Europese Unie de organisatie is die echt een verschil kan maken op het gebied van dierenrechten?

De Europese Unie is de aangewezen instelling om verandering te bewerkstelligen. Verbeter de wereld, begin bij jezelf. Eerst moet Europa veranderen, daarna kunnen we de rest van de wereld helpen.

Heb je die betrokkenheid altijd al belangrijk gevonden?

Ja, natuurlijk. In Duitsland stem ik ook altijd. Als je het ergens niet mee eens bent, moet je op zoek gaan naar iemand in de politiek die het met jou eens is. Je kunt dan op die persoon stemmen. Alleen als je dat doet, kan er iets veranderen. Door te stemmen kun je laten zien dat een specifiek onderwerp belangrijk voor je is. Daarnaast is activisme een manier om voor verandering te zorgen. De regering moet daar wel iets mee doen door nieuwe regels en wetten in te stellen. Als je wilt dat er echt iets verandert dan moet je daar zelf wat aan doen.

Meedoen? Schrijf je in

Ev Liu (zij verscheen eerder op Metronieuws) en Nils Gärtner Greskewitz willen het verschil maken in Europa, maar dit kunnen ze niet alleen. Iedereen die wil meedoen of mee wil praten met een eigen onderwerp, kan zich aanmelden op ikstemdezekeer.eu.

Via deze site kan iedereen anderen in hun omgeving – vrienden en familie – aanmoedigen om te gaan stemmen. Na aanmelding op de site word je op de hoogte gehouden van wat er rond de verkiezingen gebeurt en krijg je updates en info over evenementen bij jou in de buurt. Je kunt je inschrijving ook delen met vrienden via social media. Als anderen zich via jouw link inschrijven, dan wordt die inschrijving aan jou gekoppeld. Zo kun je zien hoeveel mensen jij hebt gemotiveerd om te gaan stemmen.

Het Europees Parlement vind je op Twitter, Instagram en Snapchat onder EPinNL.


Views

500+

Likeability of 6

Moord op het consulaat

Foto van 'Ebru Umar'

16 OKT 2018

Laat even tot je doordringen: je bezoekt een consulaat om wat stempels te regelen, maar eindigt als stukjes veevoer. Morsdood. Zonder enig spoor van jezelf.

Het kan, in Turkije.

Weliswaar is de plek van handeling het Saoedisch consulaat, maar de Turken luisterden de liveshow genoeglijk af. Ze zaten op de eerste rij terwijl Jamal Khashoggi vermoord werd en zagen dat het goed was.


likedislike
user_34b03f61991c211e6f443b41b92accd3867cbd8d_avataruser_e2cf09ee387bd5cc42bb3cec551d390c402dce88_avataruser_6c775e16d9cdb8631f6e1109fc5052007551cc5d_avatar

+6


Views

3k+

Tips voor de herfstvakantie: roggen en haaien voeren

Zin in een beetje spanning? Dan kun je zelf haaien of roggen voeren in het aquarium van Fort Kijkduin. Foto ter illustratie: Colourbox

Partnercontent

15 OKT 2018

Toeristen weten de Kop van Noord-Holland de laatste jaren steeds beter te vinden. In deze serie: wat vinden zij daar eigenlijk? In deel vier geeft Metro je tips voor de leukste uitjes in de herfstvakantie in de Kop van Noord-Holland. Meer info? Dagjeuitindekop.nl.

Met de temperaturen van deze week lijkt het eerder op zomer, toch is de herfstvakantie echt begonnen. In regio zuid is de vakantie van 13 t/m 21 oktober en in noord en midden van 20 t/m 28 oktober. Wat ga jij doen tijdens deze zonnige herfstdagen?

Halloween in Hippolytushoef


Views

1k+

Likeability of 6

Het gevoel (is er niet)

Foto van 'Lars van der Werf'

15 OKT 2018

We zitten op een terras tijdens een betrekkelijk zwoele avond. Zo’n avond waarvan we er dit jaar bijna te veel hebben gehad. ‘Het is gewoon een gevoel’, zegt ze naast me. Overduidelijk bedoelende dat ze dat gevoel bij mij niet heeft. ‘Ik vind je wel leuk, ik kan goed met je praten en lachen, maar het gevoel is er niet’, legt ze uit. De ‘it’s not you, it’s me’-routine. Ik kende ‘m al.

Terug naar huis in de metro vraag ik me af wat dat gevoel nou eigenlijk is. Waarin zit ‘m verliefdheid? De kriebel in je buik? Zwetende handen? Fysieke uitingen van iets dat gebeurt bij het zien van de ander? Is dat alles? Ik weet niet of de wetenschap er veel tijd aan besteed heeft, maar ik heb wel eens gehoord dat het een puur chemische reactie is, zoals alle processen in ons lichaam. Dan weten we verder nog steeds niks, natuurlijk. Want waarom worden we dan verliefd op die ene en niet op die andere? Is het steeds een andere chemische reactie?

Veel vragen, geen antwoorden. Iedereen aan wie ik het later vraag, zegt ongeveer hetzelfde. De bekende clichés. Meestal lepelen mensen op wat ze ergens van een welbespraakter iemand hebben gehoord. Maar niemand weet het volgens mij echt. Op papier kunnen twee mensen bijvoorbeeld uitstekend bij elkaar passen. Zelfde interesses, zelfde afkomst, gelijke humor. Noem maar op. Maar als ‘het’ er dan niet is, wat dat, nogmaals, ook verder moge wezen, dan kun je laag en hoog springen, maar dan wordt het niks.


likelol
user_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avataruser_4a2d81232a90081f6fe43ad37686dc0420963863_avataruser_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avatar

Views

800+

Flirten met vrouwen is te gevaarlijk
Likeability of 6

Flirten met vrouwen is te gevaarlijk

Foto van 'Iris van Lunenburg'

12 OKT 2018

Het wordt inderdaad wel ongezellig zo. En de sfeer is meteen verpest. Maar ja, wat moet je dán als je verkracht, aangerand of een ongewenste tik op je billen krijgt van een collega? Doen alsof het niet is gebeurd, je mond houden, schuchter mee lachen? Die tijd is gelukkig voorbij. Of nou ja, in ieder geval een heel stuk meer.

Het is deze week een jaar geleden dat #metoo begon. De beweging waardoor vrouwen wereldwijd zich uit durven te spreken over het seksuele geweld dat hen is aangedaan. En waardoor machtige mannen als Bill Cosby en Harvey Weinstein eindelijk gestraft worden voor hun wandaden. De een zit in de gevangenis, tegen de ander deed vorige maand een elfde vrouw aangifte van aanranding. Maar ook in eigen land en op veel kleinere schaal blijft #metoo iets om rekening mee te houden.

Fijn. Want ook ik voel me er gesterkt door. Dat lachen om seksueel getinte grapjes is wel klaar. En niemand hoeft met zijn hand ook maar in de buurt te komen van mijn billen. Tenzij ik het wil, natuurlijk. Maar dan laat ik het wel weten, hoor. Geen zorgen.


lovelol
user_9d3ac254fc9eaab0aae9b4b6c9ff5e529d4f364d_avataruser_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avatar

Views

1k+

Likeability of 6

Ik vertrek, voor de mensen die blijven

Foto van 'Elfie Tromp'

11 OKT 2018

Ik ben een laatkomer op het feestje dat Ik vertrek heet, maar ben inmiddels een trouwe terugkijker geworden. De kracht van het programma, waarin stelletjes vol goede hoop een nieuwe toekomst proberen op te bouwen in het buitenland, komt deels uit het welbekende leedvermaak. Ik vertrek heeft de klassieke catharsis van een tragedie of horrorfilm; door de ellende van anderen te zien, hoef ik die zelf niet meer te voelen en leef ik na een aflevering opgelucht en een stukje tevredener over mijn eigen leven verder. Mooi geen minigolfbaan voor mij op Bonaire! Ik blijf waar ik blijf, met mijn stromend water en raspatat verkrijgbaar op elke straathoek.

De deelnemers willen vaak campings of authentieke Bed&Breakfasts oprichten op onheilzame plekken. Het is opvallend hoe mensen het hotelbestaan idealiseren. Alsof badkamers dweilen, eieren pocheren en rekeningen opmaken, ontspannend is. Om hun droom te verwezenlijken, werken ze zichzelf eerst het schompes in Nederland om de zak met spaarcenten aan te vullen en die uit te strooien op een godverlaten plek. Het liefst ergens op een berg in de schroeiende zon.

Waarom geen van de deelnemers inzien dat het geringe aantal zonuren in Nederland niet het probleem is van hun permanente opgefokte en doorgedraaide gevoel, maar het systeem waar we in leven, laat zien hoe succesvol gecamoufleerd het is. Het is het neoliberale ideaal dat ons voorhoudt dat als je maar hard genoeg werkt, je succes hebt en het holt ons uit. Het idee dat we op elk vlak van ons leven een succes moeten zijn, laat ons voortjakkeren.


like
user_00d5e94013ca6b60af486ac7c9ac63f64e6cadfb_avataruser_48e35435a07dbfbeb5eef2280126bbaba92f7b39_avataruser_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avatar

Views

1k+

Likeability of 5

Op zoek naar het perfecte huis

Foto van 'Ebru Umar'

9 OKT 2018

Nee, even niet over Pechtold.

Pechtold is een politicus, politici hebben een houdbaarheidsdatum – die van hem was long overdueKthxbyeNEXT. En nee, de coalitie wankelt niet. De coalitie is stabiel as hell omdat verkiezingen alleen in het belang van Thierry Baudets Forum voor Democratie zijn. Dus nee, gaat niet gebeuren.

Even over Klaas Knot. Baas van DNB. Exact een jaar geleden, op 9 oktober 2017, orakelde de man die bevriend is met de MinPres en daar zijn baantje aan heeft verdiend, dat ’de Amsterdamse woningmarkt duidelijk tekenen van oververhitting vertoont’. En dat hij zich zorgen maakt over de biedingsstrijd. Gisteren, 8 oktober 2018, claimt diezelfde man dat ’de hausse op de huizenmarkt aanhoudt’, er geen aanwijzing voor een crisis is en hij ’geen omslag op de huizenmarkt voorziet.’


loldislike
user_8cf4c93bbec83098321ff84e4c94b9d4815749e9_avataruser_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avatar

Views

1k+

Likeability of 6

Een grote pluchen pandabeer

Foto van 'Lars van der Werf'

8 OKT 2018

Ik zat in een overvolle tram die me naar het Sint Franciscus ziekenhuis in het noorden van Rotterdam reed. Op schoot had ik een pluche pandabeer van anderhalve meter groot. Eerder was ik er al mee over straat gegaan. Het bleek een ontwapend tafereel. De mensen wezen naar me en gniffelden. Dat leek me helemaal goed. Mensen aan het lachen maken is altijd goed. Maar waar zouden ze denken dat ik heen ging met die enorme pandabeer?

Ik zag een man tegenover me denken dat ik misschien iets goed te maken had thuis, met m’n vriendin. Dan is een belachelijk cadeau altijd een aardige ijsbreker, dacht ‘ie bij zichzelf, en hij glimlachte naar me. Ik heb alleen geen vriendin, dus die man had het in elk geval al mis.

Een klein meisje staarde met grote ogen naar m’n beer en begon ‘m te aaien. Zij dacht vast, tot haar moeder haar weer mee de tram uit sleurde, dat ik ‘m gewoon voor mezelf had gekocht, dat het mijn grote, zachte vriend was, zoals zij er zelf ook eentje thuis had.


lovelike
user_faf9d3eccccc284fb84a94c6278eaaaf2a29e036_avataruser_da344f1ca31b849160d52127d8bb3be2ef252c57_avataruser_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avatar

+1


Views

700+

Likeability of 5

Nooit oogcontact maken

Foto van 'Iris van Lunenburg'

5 OKT 2018

„Geen appartement huren dat op de begane grond gelegen is.”

Soms zie je iets voorbij komen op social media waarna je denkt: „Lááát ook maar! Ik geef het op, bestel de rest van m’n leven Deliveroo, zet The Good Place op repeat en kom nooit meer mijn huis uit.”

Dit lijstje was zo’n moment:


like
user_3e921765448fcd8f2e2e5745ec22b693bd2de974_avatar

Views

1k+

Likeability of 5

De apenrots brokkelt af

Foto van 'Elfie Tromp'

4 OKT 2018

Nieuws in de categorie boehoe; de roemruchte Groningse studentenvereniging Vindicat krijgt dit jaar geen financiële bijdragen van de Rijksuniversiteit Groningen en de Hanzehogeschool. Het bestuur van Vindicat heeft te weinig gedaan om een cultuurverandering in de organisatie teweeg te brengen. Dat betekent dit jaar geen studiebeurzen meer voor de kereltjes die uitblinken in doofpotaffaires, geen bijdragen voor hun zuipfestijnen, geen vergoelijkende woorden voor bangalijsten, ontgroeningen die eindigen in het ziekenhuis of spontane potjes apenkooien in restaurants. Na de talloze grensoverschrijdende incidenten van de afgelopen jaren trekken de Groningse opleidingsinstituten nóg hun handen niet van Vindicat af. De organisatie mag volgend jaar vrolijk weer proberen om accreditatie te krijgen.

Maar toch, Vindicat is 33.000 euro kwijt. Geen klein bier, of eigenlijk; geen bier meer voor hen. Misschien dat ze nu toekomen aan daadwerkelijk kennis opdoen in plaats van hun eigen en andermans hersencellen laten afsterven. Zet ’m op, toekomst der natie!

Hoe het Vindicat vergaat, laat zien dat de toxische mannencultuur in het studentenleven eindelijk verschuift. De apenrots brokkelt af. De Amerikaanse rechter Brett Kavanaugh, die momenteel onder vuur ligt door vermeende incidenten van aanranding en ander seksueel overschrijdend gedrag, wordt onderzocht door de FBI. Hij had goed bij Vindicat gepast. Zo leverde het onderzoek tot nu toe een jaarboek op waarbij een vermeend ‘los’ meisje in ieders exemplaar als grap werd genoemd, en werd het duidelijk dat Kavanaugh deel was van een losbandige, dronken bralcultuur met regelmatig een vuistgevecht hier en daar.


like
user_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avatar

Views

1k+

Likeability of 6

Eindbaas Erdogan

Foto van 'Ebru Umar'

2 OKT 2018

De fascinatie voor en dienstbaarheid aan het fenomeen Erdogan kan alleen door economische en sociale factoren verklaard worden. Geboren voor minder dan een dubbeltje in een Turks paupergezin met gelovige vader, beroofd van een voetbalcarrière want haram, geen onderwijs of opleiding want geen centen en dan toch de machtigste president aller tijden én Turken worden.

Het is een variant op de krantenbezorger die miljonair wordt, de geadopteerde zoon van een Syrische migrant die Apple start en de low life die tot gangster promoveert – vooral dat laatste. Van de sloppenwijk naar het paleis met 1500 kamers, van geen geld tot miljarden. Dat ze niet kosjer maar gestolen zijn, zal zijn adepten een zorg zijn; het gaat om de illusie. Het kán dus. Niet rijk geboren worden, altijd de outcast zijn, geen netwerk hebben, de buitenlander zijn, geen uitzicht in het leven hebben, uitgelachen en onderdrukt worden maar tóch de baas worden. En niet zomaar een baas, maar een eindbaas.

Eentje die niet alleen in eigen land onschuldige mensen laat oppakken en achter slot en grendel laat verdwijnen omdat hun woorden, daden én kleding hem niet aanstaan, maar inmiddels ook in Europa. Europa’s machtigste vrouw staat erbij, kijkt ernaar – en ziet dat het goed is.


likelovedislike
user_4f3fe9b4dad95591640d787906f0ffb73198d0c2_avataruser_1848d254762da94e479f923510d213b74cb26f02_avataruser_8cf4c93bbec83098321ff84e4c94b9d4815749e9_avatar

+5


Views

3k+

Likeability of 6

Met Mare win je oorlogen

Foto van 'Lars van der Werf'

1 OKT 2018

Soms moet je naar het buitenland. In dit geval Kortrijk, in België. Een grijzig stadje zoals vele stadjes, met een kerk, een plein, cafés en een boekhandel. Bij die laatste moest ik wezen om m’n boekjes te signeren. Ik had me er enorm zenuwachtig om gemaakt voordien. Een ander soort mentaliteit hebben ze, die Belgen. Misschien zou er niemand komen opdagen.

We gingen met de auto, want dat is makkelijker. Mare chauffeerde, omdat ze dat leuk vindt en omdat ik geen rijbewijs heb. Ik ken Mare nog niet zo lang, maar soms hoef ik iemand maar heel kort te kennen om te weten dat het nog heel lang leuk gaat worden. Vanuit Rotterdam is Kortrijk meer dan twee uur rijden. Over beroerde betonplaatsnelwegen, langs dorpen met bekend voorkomende namen die toch vreemd aanvoelen.

Mare was in elk geval opgetogen. Dat is ze volgens mij altijd. Ze kan niet zingen, maar ze zong mee met de liedjes op de radio. Ik vergat mezelf en de zenuwen een beetje tijdens de rit. Sommige mensen kunnen dat. Je zorgelozer maken dan je eigenlijk bent.


like
user_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avataruser_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avatar

Views

800+

Likeability of 6

Misdaad tegen de menselijkheid

Foto van 'Iris van Lunenburg'

28 SEP 2018

„Hmm”, zei hij, terwijl hij mij van top tot teen bekeek. „Dit vind ik niet kunnen, hoor.”

Het was op de opening van kunstbeurs Unseen in Amsterdam toen ik aangesproken werd door een man in een zwarte broek, een zwarte coltrui en een zwarte bril op. Hij volgt mij op Instagram en blijkbaar had ik iets verwerpelijks gedaan. Iets dat het daglicht niet kan verdragen. En iets dat eigenlijk niet te beschrijven is, maar waar sinds kort toch echt een hashtag voor is.

#stylerepeats


like
user_48e35435a07dbfbeb5eef2280126bbaba92f7b39_avataruser_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avatar

Views

2k+

Likeability of 5

Shoppen is geen feminisme

Foto van 'Elfie Tromp'

27 SEP 2018

Waar je vorig jaar overal cactus- en flamingo-prints in de winkels zag verschijnen, is dit het jaar van de tiet. Iets met een tiet erop is in een gemiddeld huishouden zo gewoon geworden als wisselgeld en twee identieke vazen in de vensterbank. Kon je vroeger alleen in de lolligere seksshops op de wallen terecht voor zoutvaatjes en stressballen in tietvorm, nu kun je in een willekeurig warenhuis terecht voor een tiet-assortiment; kettlebells, plantenpotten met scheve tietjes erop, titty-totebags en het witte shirt met de getekende tietjes erop waar veel Randstad-meisjes hun selfies in nemen. De tiet als decoratie begon als oehlala, maar wordt nu verkocht als protestproduct met een knipoog. De boodschap van al die producten is dat we de tiet niet moeten idealiseren en seksualiseren, maar haar in alle vormen en maten omhelzen. Graag alleen letterlijk met toestemming.

Je kunt zeggen dat dit nu eenmaal de weg van activisme is in een kapitalistisch systeem. Je bent ergens pas voor als je het koopt. Je identiteit is geld in een bepaalde vorm gegoten. Voor de young feminist van vandaag is dat de tietvorm. Als jij je krachtig voelt in een shirt met tieten erop, dan bij deze een high five van mij. Maar echt nieuw is het niet. Zo printte punkontwerper Vivienne Westwood haar eerste tietshirt al in 1976. Er kwam onlangs een reprint die meteen door alle social influencers werd gedragen, maar nu in het kader van Free The Nipple. In Westwoods tijd lieten mensen die hun tepels wilde bevrijden gewoon de bh thuis, maar nu is het andere koek.

Voor wie het heeft gemist, er is ophef omdat vrouwelijke gebruikers geen topless foto’s op Instagram mogen plaatsen en mannen wel. En ja, dat is hypocriet. ik vind het ook stom dat Lil’ Kleine zijn strandfoto's met zijn lil’ tepels mag plaatsen, maar zijn topless vriendin niet. De wereld bestaat uit onrecht, groot en klein, maar noem me een oude digibeet als ik zeg dat het mij vrij weinig uitmaakt of mijn tepel in jouw tijdslijn te zien is. Een Amerikaanse social media-moloch hoeft aan mijn tietjes niets te verdienen.


like
user_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avatar

Views

1k+

Likeability of 6

Met buuf in de ambulance

Foto van 'Ebru Umar'

25 SEP 2018

Twee kalme mensen staan voor deur; alleen hun wagen en outfit geven een indicatie over de ernst van de situatie. Het zijn ambulancebroeders die nog geen kwartier na mijn melding voor de deur staan. Allereerst volgt een standje: „Waarom heeft u de huisartsenpost niet gebeld?” Terechte vraag in een land met een diepgeworteld vertrouwen in huisartsen, maar dit stukje Neerlandistiek gaat volledig aan mij voorbij. Totaal niet aan gedacht. Bovendien, waarom iemand bellen die wordt opgeleid om ‘twee paracetamol en drie dagen rust’ als antwoord op álles te geven?

Eenmaal binnen kan ik niet anders dan met mateloos respect en bewondering kijken hoe ambulancemedewerkers onbetaalbaar en dankbaar werk doen. Ter plekke wordt de bloeddruk gemeten, een hartfilmpje gemaakt, suiker gecheckt en bloed gecontroleerd. Nog geen kwartier nadat ik 112 belde, kunnen we uitsluiten dat de buuf iets vitaals heeft gehad en mogen we wel mee naar het ziekenhuis. Daar kan geen huisarts tegenop.

In de ambulance hoor ik dat er 75 ambulances rijden in de regio Rijnmond. Klinkt best veel. ‘Als ze rijden’, wordt daaraan toegevoegd. Hoezo als? ’Er is onvoldoende personeel’. Wat een gemis is dat. ‘Het gaat niet alleen om de bezetting, maar ook om reserves en ploegendiensten, er zijn gewoon meer mensen nodig, maar door alle bezuinigingen is het niet echt een aantrekkelijk beroep’. De chauffeur rijdt behoedzaam. Er is geen maximum- of minimumsnelheid voor ambulances, maar er moet rekening gehouden worden met hoeveel mensen achterin zitten of staan en welke procedure er al rijdend wordt uitgevoerd. „Als er achterin wordt gereanimeerd, moet ik zo snel mogelijk in het ziekenhuis komen. Maar het is niet de bedoeling dat ze alle kanten uitvliegen’. Logisch – uiteraard. En waarom wil iemand op de ambulance werken? „Ik was vrachtwagenchauffeur en heb een extra opleiding gedaan hiervoor. Dit is een mooi vak, mensen helpen.”


lovedislikelike
user_6aa52535bd8de52ed8a5e7b1981cedcd8a51a85c_avataruser_48e35435a07dbfbeb5eef2280126bbaba92f7b39_avataruser_8cf4c93bbec83098321ff84e4c94b9d4815749e9_avatar

+8


Views

5k+

Likeability of 5

Hoe de dag van columnist Lars gered werd

Foto van 'Lars van der Werf'

24 SEP 2018

De dag vroeg om een verandering. Er was in de ochtend van alles mislukt of maar half gelukt en dat patroon had zich tot in de late middag voortgezet. Om het te doorbreken verliet ik het huis voor een wandeling. Het waaide stevig, de zon laag. De belofte van de herfst. De talloze wolken bewogen snel als rondvaartboten door de blauwe hemel. De mensen op straat hadden er ook tempo in. De werkdag voorbij. Naar een fijn thuis, stelde ik me voor, naar een warm bord eten, een gezin, een vriend, vriendin. De televisie aan, onder een dekentje met warme thee. Van die dingen die de mensen doen in vredestijd.

Terwijl ik nergens specifiek heen liep, de schemering begon, de wolken roze kleurden, ik gewoon maar ging, dacht ik aan later. Het is goed soms aan de toekomst te denken. Plannen maken maakt dat het leven zin krijgt. Het hoeven geen grote plannen te zijn. Het besluit morgen een wandeling te maken is ook al een plan waarmee de rest van vandaag zin krijgt. Ik bedacht me hoe ik de ochtend en middag had geworsteld met de mislukkingen. Plannen die slecht hadden uitgepakt. Wat moest ik ermee? Morgen nog eens proberen? De plannen herzien?

Ik passeerde de cafés van de stad waar de mannen alleen aan een bar zaten. Mannen die het maken van plannen definitief gestaakt hadden en in de fles een oplossing zochten. Gebogen ruggen en holle ogen, één hand aan een glas. Je zou ze naar buiten moeten sleuren en ze de wolken moeten laten zien, dacht ik bij mezelf. Terwijl ik liep keek ik omhoog, over het water van de stad vlogen de meeuwen als boemerangs om elkaar heen. Morgen zou ik het weer gaan proberen, wist ik. In m’n zak ging m’n telefoon af. Een vriendin. Of ik bij haar kwam eten vanavond. Ze zou voor me koken en er was iets leuks op de televisie. De dag was gered.


like
user_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avatar

Views

900+