Columnisten

Flirten als Jay Gatsby

Foto van 'Iris van Lunenburg'

29 JUN 2018

„Iris waarom gebruik je die domme Snapchat filter? Je bent prachtig en knap van jezelf… dus waarom verprutsen met iets doms??”

Normaliter slide Henk louter in mijn DM om me *kuch* opgewonden complimenten te geven, maar op maandagavond 21:35 uur werd het hem toch even te veel. Wat heb ik voor weerzinwekkends, schandaligs, ongehoords gedaan?!

Die middag liep ik op straat na een draaidag. Haar slayed, make-up on fleek (zeggen mensen dit nog?) en het zonnetje schijnt. Ik open mijn telefoon en na de initiële schrik van jezelf zonder waarschuwing op de front-facing camera zien, maakte ik een selfie. En nog twintig. Net zolang totdat ’ie perfect is. Een selfie mét filter, moet ik erbij zeggen. Die met konijnenoortjes en een snuitje. En dát, lieve mensen, schoot Henk totaal in het verkeerde keelgat. Heftig.

Maar ben je dan zo dol op konijntjes, Iris? Nee, in zijn geheel niet. Ik gebruik deze filter echt alleen omdat ik ’m mooi vind. Mij mooi vind. Knap zelfs. Alles lekker mat en strak, en nog een perfecte winged eyeliner ook. No shame. En ook niet ironisch bedoeld. ’Lekker boeiend’, zou je denken. Maar niets is minder waar.

Waarom toch, werken knappe foto’s op sociale media als een rode lap op een stier? Een stier die opvallend vaak man is. „Dus voor een lamp gaan staan, die je zowat blind maakt, maakt je mooier...je kan beter voor een boek gaan staan, dan word je slimmer!”, reageerde @waarbemoeijejeinhemelsnaammee (m) onbeschoft op een vrouw die een selfie twitterde. Ze snoerde hem meteen de mond door haar universitaire graad, wetenschappelijk onderzoek en werk te noemen. Maar sneu is het wel, die hardnekkige, achterhaalde gedachte dat vrouwen óf mooi óf slim kunnen zijn, maar, god verhoede, niet gewoon allebei. Ook veel gehoord: „Dit heb je toch niet nodig?” Of „Die is vast onzeker!” Het blijft me verbazen: de manier waarop we anno 2018 naar schoonheid, (semi)naaktheid en vrouwen kijken.

„Waarom op zo’n manier om aandacht en likes vragen?!” Maar waarom niet? Likes krijgen is soms gewoon leuk. Helemaal van degene die je zelf likeT. En laat dat nou precies de nieuwste datingtrend zijn. Na benching en ghosting is er nu Gatsbying. En nee, dat is niet iemand anders’ vrouw versieren en vervolgens doodgeschoten worden in een zwembad. Waar Jay Gatsby chique feestjes gaf om de aandacht te trekken van Daisy, is dit het moderne equivalent: selfies en foto’s posten op sociale media, zodat degene die je stiekem leuk vindt ze ziet. Alléén diegene, Henk. Een soort gerichte, slimmere thirst trap dus.

Nu hou ik van boeken, zoals ik hou van mannen die van boeken houden, dus dat verklaart meteen mijn Insta Stories van de afgelopen tijd. Maar ook zonder specifiek beoogd publiek, zonder context of zonder begeleidende Paulo Coelho-quote, ben ik pro-selfies. Of eigenlijk: pro-blij zijn met jezelf en met je lichaam. Al is het maar voor even, in het goede licht, vanuit precies de juiste hoek, na twintig pogingen en, jawel, met „zo’n domme Snapchat filter.”


Likeability of5

Zieltjes winnen

Foto van 'Iris van Lunenburg'

VANDAAG, 07:00

’A type of croquette’. Zo beschrijft The Washington Post onze eigenlijk niet in woorden te vatten nationale trots, de bitterbal. “Is dit De Speld?”, vroeg een jongen, toen ik een screenshot van de Amerikaanse krant in mijn Insta stories plaatste. Waarna nóg tien keer dezelfde vraag volgde. Nee, dit is niet de satirische website De Speld. Dit is de Nederlandse politiek. Anno 2019. Het jaar is nog maar net begonnen, maar ik kan nu al niet wachten op het eerste reces.

Ik was namelijk net aan mijn tweede Weissburgunder (géén Chablis’tje!) begonnen, toen ik hoorde van Mark Rutte en zijn ‘witte wijn sippende Amsterdamse elite’. Die zouden niet zo zuur moeten doen over Donald Trump. En de arme man, tussen al dat wijndrinken door, eens een kans moeten geven. Hmm. Zoveel vragen. Sinds wanneer houdt Mark Rutte niet van witte wijn? Hoe zit het dan met die foto waarop hij witte wijn sipt met Vladimir Poetin? Wat is er überhaupt mis met witte wijn? Of met Amsterdammers? Maar bovenal: zijn het niet júíst die rijke Chablis drinkende ondernemers die op zijn partij stemmen? Dat weet toch iedereen. Nou, nee! Ook de plaatselijke partijleider onderstreepte het nog maar eens. “De Amsterdamse VVD is van bier & bitterballen”, tweette hij. Volkser kan niet, hoor, bij die club. Wars van de elite is de in het chique Benoordenhout wonende Mark Rutte. Ook hij heeft tenslotte wel eens de behoefte om iemand ‘persoonlijk in elkaar te slaan’, zoals hij laatst verzekerde in een persconferentie. Dat daar geen misverstand over is.

Kijk, de verkiezingen voor de Provinciale Staten en het “niet zo relevante” Europese Parlement komen eraan. Ik snap het. En natuurlijk, je moet geen aandacht schenken aan suffe retoriek. Maar toch vraag ik me af: waarom is het blijkbaar dikke prima om Amsterdammers uit te maken voor blasé witte wijn drinkende grachtengordelgutmenschende Trumpbashers, maar word je meteen beschuldigd van elitair gedrag als je een opmerking maakt over het -om het op z’n Rutte’s te zeggen- gele hesjes dragende, gehaktbalverbodvrezende, zwartepietomarmende, vuurtornado’s veroorzakende, ermagookhelemaalnietsmeerroepende smaldeel in de samenleving? Het is dat ik moet lachen om de doorzichtigheid van dit hele verhaal, anders zou ik me -als onschuldige witte wijn liefhebber- bijkans gedemoniseerd voelen. Laat staan wat het met het imago van witte wijn doet!


like
user_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avatar

Een verdwaald bos in de stad

Foto van 'Elfie Tromp'

16 JAN 2019

Het is januari en de straten liggen vol kerstbomen. Alsof er een compleet bos besloot te gaan wandelen en verdwaald raakte in de stad. In hun zoektocht naar grond zijn ze één voor één uitgeput omgevallen. Sommigen zijn nog als buikige heertjes in groene herfstkleding getooid. Anderen liggen uitgedroogd en kaal op de koude stenen. De afgezaagde stompen zijn op twee plankjes getimmerd, waar ik, heiligschennis of niet, toch een soort Jezus-aan-het-kruis-gevoel van krijg. Een kille, slappe regen erbij en dat ouderwetse, laten we het Oud-Hollands noemen, mistroostige gevoel kruipt omhoog. Mijn ademwolkjes worden mea culpa's vol koolzuur voor de gevallen bomen, die geen zuurstof meer als antwoord kunnen geven.

Waarom is onze feestvreugde pas compleet als er in de laatste weken van ons jaar een langzaam stervende boom in onze woonkamer staat? Traditie, is het antwoord dat in de meeste monden ligt bestorven. Maar tradities veranderen. Het zijn onze gewoontes die hardnekkig zijn. We zouden prima de kerstballen in onze kamerplanten kunnen hangen.

Het is niet alleen het weer en de dode bomen die me mistroostig maken. Deze week schoot Klaas Dijkhoff al voor de ondertekening het moeizaam tot stand gekomen klimaatakkoord af en in Brazilië worden de eerste stappen gemaakt om het Amazone-gebied als handelswaar te gebruiken. Onder de kersverse Braziliaanse president Bolsonaro is de eerste stap naar privatisering gezet. Hij heeft de belangen van de inheemse bevolking ondergebracht bij de minister van landbouw. Ook kreeg die meteen de bevoegdheid hun land af te bakenen en zo zal de belangrijkste zuurstoflong van de wereld binnenkort worden leeg getrokken.


Likeability of6

Klimaatakkoord versus Klimaatwet

Foto van 'Ebru Umar'

15 JAN 2019

Als er één ding is waar je VVD’ers credits voor moet geven, is het wel hun onwaarschijnlijke talent om woorden te gebruiken waarvan je precies wist wat ze betekenen – totdat een VVD’er ze uitspreekt. Dan wordt de betekenis van simpele woorden opeens een academische discussie. Om over de timing van het gebruik van simpele woorden als ‘pleur op’, ‘invechten’ en de laatste VVD-parel ‘in elkaar slaan’ nog maar te zwijgen.

Telkens als de kiezer voor het karretje gespannen moet worden, denkt de VVD met ‘de taal van de straat’ punten te scoren. En passant krijgen ook witte wijn drinkende hoofdstedelingen een veeg uit de pan. Je zou bijna denken dat het de VVD erom te doen is, mensen weg te houden van de stembus op 20 maart.

Politici zijn tegenwoordig geen mensen meer die Nederland vooruit willen helpen en in het belang van Nederlandse burgers handelen, maar mislukte cabaretiers die woorden kiezen om mee in het nieuws te blijven. Als ik zou twitteren dat ik de politicus die het Marrakesh Akkoord ondertekent (een VVD’er!), in elkaar zou willen slaan, zou mij bedreiging ten laste worden gelegd. En terecht. Dus niet zo gek dat de politie op Ruttes woorden aanslaat: iemand in elkaar slaan is NIET de manier om problemen op te lossen.


lovelike
user_40edc386c137dfed679f5187d40ba92bf816653f_avataruser_eece1cb1c0c469200455714d381280fd235a3e5d_avataruser_dfdf4f32a61298c9a5e7d6227dc0f0a3b97ffbe1_avatar

+3


Likeability of6

Ik zal niet te veel reclame maken

Foto van 'Lars van der Werf'

14 JAN 2019

Vandaag komt m’n vierde dichtbundel uit. Ik zal er niet te veel reclame voor maken hier, want dat mag denk ik niet van de baas, maar de titel is ‘Vier de liefde’ en voor twaalf euro is een bundeling van 120 versjes helemaal voor jou. Verkrijgbaar bij de betere on- en offline boekhandels.

Zo’n boekje. Hart en ziel zit er in zo’n boekje. Ongetwijfeld gaan er mensen zijn die het kut gaan vinden, waar ik nu al bang voor ben, de eeuwige onzekerheid van de kunstenaar. En ook heel veel mensen vinden het vast geweldig, waar ik ook bang voor ben. In elk geval zal ik niet te veel reclame maken, maar voor twaalf euro weet je zelf of je het goed of slecht vindt.

Hart en ziel. Ik heb alles gegeven voor dat boekje. Vroege ochtenden, eenzaam naar buiten kijkend, dichtend. Late nachten dronken in de kroegen, dichtend. Denken aan haar, dichtend. Langs de kade wandelend, naar de golven van de zee kijkend, dichtend. Alles stond een klein jaar in het teken van dat boekje, dat dus ‘Vier de liefde’ heet en vanaf vandaag verkrijgbaar is. Twaalf euro. Maar ik zal niet te veel reclame maken.


lovelike
user_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avataruser_faf9d3eccccc284fb84a94c6278eaaaf2a29e036_avataruser_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avatar

Goede voornemens

Foto van 'Iris van Lunenburg'

11 JAN 2019

Denk je dat je net lekker bezig bent en een haalbaar goed voornemen hebt gekozen, belooft de verleiding ook dit jaar weer te groot te worden.

Het was tijdens het zesde kerstdiner dat we, na veel wikken en wegen, tot een prachtig plan kwamen. DryJanuary? Onmogelijk met al die nieuwjaarsborrels. JanuHairy? Ik draag al jaren hair extensions, dus ‘te veel haar’ is voor mij nooit een probleem geweest. Nee, mijn vrienden wilden het simpel houden: zelf koken in plaats van eten bestellen. In theorie betekent dat: elke avond een heerlijke, voedzame maaltijd op tafel toveren. In de praktijk: vijf keer per week koken, één dag uit eten en de laatste dag iets afhalen - als god het wil.

Als rechtschapen millennial heb je tegenwoordig overal een app voor. Innercircle voor de liefde, Uber voor als het regent en meerdere maaltijdapps als je geen tijd hebt om te koken. Of te lui bent. Of een combinatie. Maar vanaf 1 januari 2019 zou alles anders worden. Echt waar. Via Instastories van influencers word ik gemaand om de #linkinbio te checken voor een unieke kortingscode op een zelf te koken maaltijdbox. Ook ‘Maartje’ van Hello-Fresh blijft me maar mailen. ’Nieuw jaar, goede voornemens? Ze zijn zo gemaakt, maar je eraan houden…’ Precies. Maartje weet dat het leven soms knap lastig kan zijn.


Likeability of6

Buiten de kerk ben je pas écht welkom

Foto van 'Elfie Tromp'

10 JAN 2019

Het enige goede aan de Nashville-verklaring is dat het de gezichten van onverdraagzaamheid laat zien. Alsof de Ku Klux Klan-leden nu eindelijk eens zonder witte mutsen bij hun kruisverbranding op komen dagen.

200 mannen ondertekenden in Nederland het pamflet. 200 mannen die wel even zullen vertellen hoe het zit, die 'getrouwe christenen' oproepen niet van mening te mogen verschillen over dit onderwerp. Hoe rot moet de werkelijkheid er voor hen wel niet uitzien; niet alleen is de kerk zelf tot talloze stromingen versplinterd, maar door het ondertekenen van het doorwrochte lapje Nashville-tekst, worden ze inmiddels verguisd. Ook binnen hun gemeenschap van 'getrouwen' blijken gelukkig nog heel wat mensen die met beide benen in de moderne wereld staan en geloven zonder het christendom te verloochenen.

De kerk kampt al decennia met een teruglopend aantal van gelovers. Misbruikschandalen die eindelijk worden erkend hebben veel kwaad bloed gezet. De nieuwe aanwas is dun. Het toont de wereldvreemdheid van de ondertekenaars om zich juist nu dieper in hun eigen fort van principes terug te trekken. De pijn die de kerk in het verleden heeft veroorzaakt, is nog lang niet geheeld. Voor mensen die in schuld en boete geloven, is deze arrogantie van zeggenschap zeer misplaatst.


likelove
user_56947c0da42aa7dc4f301d48dc9fced4a3820b06_avataruser_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avatar

Likeability of7

Ik zal je krijgen

Foto van 'Ebru Umar'

8 JAN 2019

Er zijn columns die je in het kader van ‘stop making stupid people famous’ niet dient te schrijven. Maar Judith Sargentini is politica. Ze zit namens GroenLinks in het Europees Parlement, waar ze zo’n 120.000 euro netto op jaarbasis verdient. Een bedrag dat kan oplopen tot een kleine twee ton. Dus zo stupid is Sargentini niet; ze doet iets goed.

Je zou dat ’iets’ kunnen definiëren als landverraden – hoe noem je anders beslissingen nemen die in het belang van andere landen dan Nederland zijn? Of het geven van Nederlands geld aan andere landen? Andere Nederlanders zouden dat ‘Europese eenheid’ of ‘solidariteit’ kunnen noemen. Prachtige termen, maar als Nederlander ben ik toch liever eerst solidair met mijn eigen buren. Dus Rotterdammers eerst (hoi Ank! hoi Kareem! hoi Ed!), daarna de rest van Nederland. Pas na Duitsland en België volgt heel veel later de rest van Europa. Alles aan de andere kant van de Middellandse Zee is nice to know wanneer het uitkomt. Je moet kunnen delen als je wil vermenigvuldigen, leerde een vastgoedjongen mij ooit. Maar met wie je deelt, daar moet je prioriteiten in stellen.

De prioriteiten van Sargentini liggen bij iedereen, behalve bij Nederlanders. Op een andere wijze valt deze Twitterzin uit haar vingers niet uit te leggen: „Geen enkel land in Noord-Afrika voldoet aan de internationale verdragen rondom asiel en dus is geen enkele haven veilig voor asielzoekers.” Nog afgezien of mensen op de boten daadwerkelijk ’asielzoekers’ en geen terroristen zijn, vergeet Sargentini in de eerste plaats het belang van de mensen in Europa (die zij, NB!, in het Europees Parlement vertegenwoordigt). Vervolgens vergeet ze gemakshalve iets veel belangrijkers: geen enkel land in Noord-Afrika en ook geen enkel land dat niet aan Europa grenst, heeft dezelfde economische, sociale en maatschappelijke welvaart als de landen in Noord-Afrika. Wij. Hebben. Het. Beter. Moeten we daarom ’asielzoekers’ en masse toelaten in Europa?


likelovedislike
user_e8092583a7221901a581b01b2391bd3b51864ef2_avataruser_f2587a484e4086eca0d8c6f56fbf304e9d778bf6_avataruser_eece1cb1c0c469200455714d381280fd235a3e5d_avatar

+36


Likeability of6

Weg met de comfortzone

Foto van 'Lars van der Werf'

7 JAN 2019

Ik ben al een tijdje niet meer in m’n comfortzone geweest. Dat komt door haar. Ik doe allemaal dingen die ik normaal gesproken nooit zou doen, omdat zij ze vraagt. Het zijn ook dikwijls vragen die ik nog nooit eerder heb gehad. Maar ze stelt ze zonder blikken of blozen, daar ver buiten mijn zone.

Zo vroeg ze laatst ‘mag ik je pyjama lenen?’ Ik hou erg van die pyjama en kan ‘m eigenlijk niet missen, maar ik leende ‘m haar toch. Noodgedwongen sliep ik twee dagen in m’n onderbroek, wat een comfortabele, rechtstandige ochtenderectie flink belemmert. Om nog maar te zwijgen over hoe lekker het is om de hele dag in die heerlijk zachte, comfortabele pyjamabroek door het huis te benen. Maar ze leende ‘m dus. Weg comfort. Twee dagen lang.

En nu ben ik gaan nadenken over die comfortzone van me. Wat ik daar nou altijd heb zitten doen. Ik vind buiten die comfortzone eigenlijk ook wel lekker, blijkt nu. Of nouja, meer spannend. En misschien was ik daar wel aan toe in het leven. Een beetje spanning en sensatie.


lol
user_faf9d3eccccc284fb84a94c6278eaaaf2a29e036_avataruser_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avatar

Likeability of5

The Year of ongevraagd advies aan The Woman

Foto van 'Iris van Lunenburg'

21 DEC 2018

Als je écht depressief de feestdagen in wil gaan, raad ik je aan om goed de kranten door te nemen. Waar we - als mens in het algemeen en als vrouw in het bijzonder - het hele jaar al zijn doodgegooid met ongevraagd advies over lijf, kleding en gedrag, zetten de media deze laatste dagen van het jaar nog even extra in op maximaal shamen. Via tips om ‘het risico op gewichtstoename’ tijdens de kerstdagen te voorkomen, bijvoorbeeld. Een kleine Christmas pudding is namelijk al ‘1280 kilocalorieën, die je verbrandt met bijna twee uur hardlopen’. Gelukkig bestaat er volgens een Brits onderzoek een manier om de ‘december-vetaanwas’ van een (1) kilo te stoppen. Want stel je voor dat je zorgeloos zou genieten van al het lekkers dat ter tafel komt! Brrr. Het advies? ‘Weeg jezelf liefst iedere dag, maar zeker tweemaal per week.’ Uhm. Nee, bedankt.

Ook onze sportvrouwen kregen deze week - met naam en toenaam - ongevraagd advies over hun uiterlijk. Woensdag werden zij geëerd om hun uitzonderlijke prestaties op het Sportgala in Amsterdam. Ondanks de commotie rond de nominaties, toch iets om naar uit te kijken, zou je denken. Niets bleek minder waar. ‘Gespierde ledematen in lange galajurken: het oog zelden elegant’, kopte een krant. Je zou maar één seconde niet elegant zijn als vrouw. Heftig. Ook dit risico moest bestreden worden met tips - en met termen als ‘ouwelijke jurk’, ‘futloos kneuterhaar’ en, jawel, ‘beenpositioneringsissues’. Die tips zijn overigens alleen voor de vrouwelijke sporters. Mannen mogen het, zoals altijd, gewoon lekker zelf weten.

Volgens The New York Times is 2018 The Year of The Woman. Ik zou het eerder The Year of het ongevraagd, dubieus en soms zelfs gevaarlijk advies aan The Woman willen noemen. Want jeetje, wat moesten we weer veel dit jaar: in januari beginnen aan die summer body, in september aan de wintervariant. Ook de ‘zomervagina’ (spuiten met insectenspray!) was een must, waarna de ‘wintervagina’ (niet in een bubbelbad!) natuurlijk niet kon achterblijven. We moesten aan de ‘toblerone tunnel’ (een driehoekje van lucht tussen je slanke dijen), en anders wel aan de ‘thigh gap’ (een rondje tussen je slanke benen). En o wee als we drie keer dezelfde jurk aanhadden naar een gala… En dan was er natuurlijk ook #MeToo. Dat was lastig. Voor mannen dan, hè. Die mochten in artikel na artikel uithuilen over hoe moeilijk het toch is om anno 2018 te flirten met de vrouwtjes.


lovedislike
user_bca08ffc29015a9274c09bdf2e9fe13f2937cdc9_avataruser_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avatar

Likeability of5

Kinderen zijn hinderen

Foto van 'Elfie Tromp'

20 DEC 2018

Mijn beste vriendin heeft een heftige kinderwens. De grap is dat ze niet van kinderen houdt. Op de dag van geplande babyshowers appt ze steevast af met een plotse buikgriep. In de periode van kraambezoek heeft ze altijd een zeer hardnekkige fantoom-koortslip. Ze is gelukkig en tevreden, tot ze met andermans brullende en rennende voortplantingsresultaten wordt geconfronteerd. Ze snapt er zelf ook niks van. Tevreden leefde ze haar leven, tot ze op een ochtend wakker werd en dacht: ik wil het. Ze geeft de kinderen van haar buren de schuld van haar plotselinge verlangen.

„Het is die schrille toonhoogte van kleuterstemmen die door de muren heen tot in je vezels doortrillen. Als krijsende vleermuizen. Blijkbaar heb ik een moedersonar die erop reageert. Als ik ze hoor brabbelen of roepen, word ik rusteloos.”

Ik kan het me voorstellen. Alcoholisten kunnen beter niet boven een kroeg gaan wonen, singles met een kinderwens moeten eigenlijk niet te lang in de buurt van families verblijven. Het confronteert ze te veel met alles wat ze niet hebben. Mijn vriendin heeft last van een klassiek gevalletje klapperende eierstokken, zoals dat zo fijnzinnig in Nederland wordt genoemd. Schrijver Hanneke Hendrix omschreef het wat mij betreft mooier: ‘Je bent als een puber die verlangt naar zijn eerste grote liefde. Je weet niet wat het is, maar je bent bang dat het je nooit zal overkomen.’


lol
user_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avatar

On Fire

Ons geweldige Nederland

Foto van 'Ebru Umar'

18 DEC 2018

Beste Nederlanders,

Onze MinPres heeft gelijk. We wonen in een geweldig land. Met veel om trots op te zijn, te beschermen en mooier te maken.

De rest van de brief die de MinPres ons stuurde via het AD, kun je vergeten. Niets van wat erin had moeten staan, staat er.


likelove
user_c48a545ab9b58be22cac00c0f8f89f9a987a9c29_avataruser_808b7cc2ef94af712ca6cfcbc9bf6b9c1deb84f6_avataruser_bada1d219f9d4263f540474a23a45d19beb66e5a_avatar

+54


Likeability of6

Vanaf vandaag

Foto van 'Lars van der Werf'

17 DEC 2018

Good words, good thoughts, good deeds.

Het is de boodschap die het Zoroastrisme verkondigt. Ik wist dat niet, ik had nog nooit van het Zoroastrisme gehoord, totdat ik vorige week de film Bohemian Rhapsody zag. De veelbesproken en terecht zeer bejubelde film over Queen en in het speciaal de betoverende en briljante voorman Freddie Mercury.

In de film probeert de vader van Freddie hem juist die boodschap bij te brengen, vanuit zijn Zoroastrisme, en Freddie neemt die boodschap uiteindelijk, maar eigenlijk al zijn hele leven, zonder dat hij het wist, ter harte. Naast dat ik het niet droog heb gehouden tijdens die film (ga er absoluut heen, als je nog niet geweest bent), stapte ik de bioscoop uit met hernieuwde levensvreugde. Goede woorden, goede gedachten en goede daden. Ja.


love
user_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avataruser_faf9d3eccccc284fb84a94c6278eaaaf2a29e036_avatar

Likeability of6

Niet iedereen heeft een geel hesje aan

Foto van 'Elfie Tromp'

13 DEC 2018

Het is smerig om te zien hoe snel de gele hesjes gekaapt worden. Als zelfs premier Rutte zegt dat we „allemaal een geel hesje aanhebben”, weet je dat de beweging in de knop al gebroken is. Nee, Rutte, jij niet. Jij hebt gewoon je stropdas en jasje met plaknaden aan.

We hebben in de crisis veel moeten bezuinigen; sociale voorzieningen zijn definitief uitgekleed, culturele subsidies verminderd. En nu we er doorheen zijn, zien we vooral dat de rijken rijker zijn geworden. We hebben in een neoliberaal ideaal geloofd om ons erdoorheen te slepen en plukken daar nu de uitgedroogde vruchten van. Ja, ook ik ben daar boos over.

Deze week werd duidelijk dat Nederland de uitstootvermindering van 25 procent ten opzichte van 1990 niet gaat halen, niet eens bijna. En ja hoor, daar zien we Sybrand Buma de gele hesjes met het klimaat verbinden, zoals we dat ook in Frankrijk terugzien, waarbij de stijgende dieselprijzen een groot probleem zijn voor mensen in de minima die veel moeten reizen voor hun werk. „Dat zijn echte mensen met echte zorgen over hun echte leven.”


like
user_00d5e94013ca6b60af486ac7c9ac63f64e6cadfb_avataruser_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avataruser_5db446a102671e998f03d489f0d363ca8dce515f_avatar

Likeability of7

17 miljoen mensen

Foto van 'Ebru Umar'

11 DEC 2018

Land van 1000 meningen

De nuchterheid is kwijt

Met z’n allen van het gas


likelovelol
user_40a627a4eb1f706afa5f1a61132e4bc9bc72da17_avataruser_d2458176af37a843693de9daedbc7a933dcbc218_avataruser_e8092583a7221901a581b01b2391bd3b51864ef2_avatar

+17


Likeability of6

Morgen

Foto van 'Lars van der Werf'

10 DEC 2018

Morgen gaan we sparen. Morgen zal ik gaan doen waar ik van droom. Dan zal ik de liefde leven die ik heb gedroomd. Morgen gaan we sparen. Morgen gaan we doen alsof we weten wat er nodig is om de toekomst aan te kunnen. Morgen. Alles is altijd maar morgen.

Er ging laatst iemand dood. Die had sowieso geen morgen. De begrafenis was duister en koud, want de dode was te jong. Dat we mensen, lichamen, waar we zo warm van gehouden hebben, in een kil en donker gat laten zakken, dat snap ik niet. Ik zag de kist zakken met een lied waarvan ik wist dat de dode er niks mee had. Je hebt niet alles in de hand, zeker niet wanneer je dood bent.

Ik wist van het lijk. Ik wist dat het lijk veel geld had. Veel geld en een huis. De zoons en dochters wisten dat ook. Je zag ze kijken, ze waren verdrietig, maar ook blij dat het ging gebeuren. De dood betekende het afbetalen van leningen, het bijvullen van spaarrekeningen. Ze hadden er, zichtbaar, allemaal lang op gewacht.


like
user_604e401ac748987f82f4865795f794374af9188e_avataruser_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avataruser_faf9d3eccccc284fb84a94c6278eaaaf2a29e036_avatar

Een terug-naar-je-eigen-landje

Foto van 'Iris van Lunenburg'

9 DEC 2018

,,Zwarte Piet is zo goed als dood en nu ook de letters weg. Als je het hier niet bevalt, ga dan terug naar je eigen land… of het buitenland!!!”

Henk had het zwaar, maandagochtend. Héél zwaar. En hij was niet de enige. Volgens Jan was ik “typisch zo’n linkse, deugende NIMBY”. Van Klaas mocht ik “ook wel weg.” En Hans? Die wilde dat “dat hele Amsterdam verwijderd” werd. Oké is goed.

Het is ook heftig allemaal. Begin september schreef ik op deze plek dat de marketingletters I Amsterdam wel van het Museumplein mogen. Een maand daarna diende GroenLinks een motie in met hetzelfde idee. En nu, zes maanden later, was het zover. Maandagochtend om 8:15 uur sprong ik tóch even op de fiets naar het Museumplein, waar al zes letters op twee opleggers getakeld waren.


Likeability of2

Johan Derksen is een oude man

Foto van 'Elfie Tromp'

6 DEC 2018

Die Johan Derksen, met zijn zeventig jaar en smoezelige nicotinesnor, wie had gedacht dat hij nog eens trending zou worden? Onder de hashtag #SorryJohan overspoelde Twitter afgelopen week met verhalen van homoseksuelen en lesbiennes die níet zo gemakkelijk uit de kast konden komen als Johan het hun voorhield. Zijn kortzichtige opmerking ‘Dan moeten ze maar meer karakter hebben’, wordt beantwoord door schrijnende voorbeelden van dagelijkse uitsluiting, geweld en spot.

Johan Derksen is al jarenlang het sjabloon van de vervelende oom die je vraagt aan zijn vinger te trekken tijdens het kerstdiner. Altijd maar dezelfde grapjes. Je kunt wegzappen als hij weer aan een of andere tafel zit te vegeteren, je schouders ophalen en denken ach: ieder moment zullen die sigaren wel hun effect op hem hebben. Het is dan ook een eer dat men het de moeite vindt om hem echt serieus te nemen.

Als je ergens geen verstand van hebt, is het wijs daar niet al te stellig over te spreken. Het siert je als je je lerend opstelt. Wie weet steek je er nog wat van op. Je bent nooit te oud om te leren, naar het schijnt. Of geldt hier voor Derksen het Britse gezegde: You can’t teach an old dog new tricks?


dislikelikelove
user_04c0378ff79b81f46341565462f693afa139a9d7_avataruser_e266e9ac807c8d601267493f26c6cefb26958213_avataruser_6008c2dd8245d7ff84961f69d2652eb644075658_avatar

+9


Likeability of7

Bedreigd worden (1)

Foto van 'Ebru Umar'

4 DEC 2018

En dan nu: bedreigd worden (1)*

Geen Metro-lezer die weet wie Ad van Oosten is, maar ik kan het vertellen: het is de Nieuwsuurjournalist die de jaarlijkse oprisping van mijn posttraumatische-stressstoornis een boost heeft gegeven. Er was niet veel voor nodig, enkel de vraag: wat is jouw standpunt over bedreigde columnisten? Of een variant daarop.

Diep ademhalen Umar. Diep ademhalen.


likelovesad
user_f6dda23b8c979a0987d68796b4b195716301a82c_avataruser_e8092583a7221901a581b01b2391bd3b51864ef2_avataruser_395f7de19c628ae4180c632f824bc364e5032459_avatar

+18


Likeability of6

Zak

Foto van 'Lars van der Werf'

3 DEC 2018

Ik zat er tussenin. Links van me zat iemand die heel erg tegen Zwarte Piet was, eigenlijk tegen het hele feest zelfs. Rechts van me zat iemand die er juist heel erg voor was. Terwijl ze over mij heen tegen elkaar zaten te blaaskaken, dacht ik bij mezelf aan Toon Hermans. Z’n ‘Snieklaas’-conference. De oudere lezers zullen meteen weten waar ik het over heb. De jongere lezers moeten het maar eens opzoeken. Toon had in elk geval niks op met die hele ‘Snieklaas’. ‘Ik heb nooit wat van ze gehad’, zegt hij, terwijl de zaal buldert van het lachen. ‘Schijnheilige’, gaat hij dan verder, ‘en die knecht vind ik ook een zak’. Ik moet er om lachen bij mezelf, als ik het afspeel in m’n hoofd.

Terwijl de voorstander rechts van me er allerlei belachelijke argumenten bijhaalt die ik niet eens had kunnen bedenken, hoor ik de tegenstander even belachelijke argumenten er tegenin gooien. Ik denk aan vroeger. Aan hoe mijn Surinaamse buurman vertelde dat in Suriname de pieten wit waren en de Sinterklaas zwart. Ik denk aan halverwege de jaren ’90, toen iedereen Sinterklaas maar oubollig vond en ineens de cadeautjes onder de kerstboom legde, met heel fancy glimmend inpakpapier met een strik erop.

Alles verandert. Ik vind dat prima. Verandering doet leven. Ik kan me het leven niet voorstellen zonder verandering. Alles bij het ouwe laten is altijd een slecht idee. Mijn moeder vertelde laatst van de Sinterklaas uit haar jeugd. Een strenge, statige figuur die hoog op een balkon stond en dreigde met in de zak naar Spanje en de roe. De Sinterklaas in mijn jeugd was een wat sullige ouwe vent die in z’n handen mocht wrijven dat hij tenminste een paar gewiekste Pieten bij zich had, anders zou het altijd fout zijn gegaan.


lovelike
user_9473348dab69503cd8acdbd5a0ce0fd6644a4918_avataruser_faf9d3eccccc284fb84a94c6278eaaaf2a29e036_avataruser_239995d5d1376ce3041800952dbe69b2ec35b97f_avatar