We spreken Frank de Boer na de wedstrijd van een wereldteam tegen oud-Bayern München. Het wereldteam wint met 3-2, de winnende treffer wordt op een fantastische manier gemaakt door De Boer. Plaats van handeling is het Olympia Stadion in München, een plek die voor Nederlanders bijzonder is. Alhoewel De Boer een andere herinnering te binnen schiet. “Volgens mij heb ik hier maar één keer gespeeld. Dat was in 1995 toen we met Ajax de Champions League wonnen. We moesten toen in de halve finale tegen Bayern München spelen. De heenwedstrijd was hier, het werd 0-0 waardoor ik voor de return in het Olympisch Stadion in Amsterdam geschorst was. Jammer natuurlijk, maar we wonnen met 5-2 en wie weet had ik anders geel gepakt in Amsterdam en zo de finale gemist.”
Is dat je eerste herinnering?
Natuurlijk denk je aan die finale van het EK 1988. Maar toen was ik er niet bij als speler, ik was net achttien en heb dat hele EK toen gezien op de camping in Garderen, de Harskamp. Ja, ik ga daar nog steeds naartoe, op dezelfde plek. Ook deze zomer, alhoewel ik tijdens het EK op Ibiza zit. Maar die finale was natuurlijk fantastisch. Die kopbal van Ruud Gullit en dan die weergaloze goal van Marco van Basten… Dat Rinus Michels zijn handen voor zijn ogen houdt en Nol de Ruiter die hem omhelst. Toen ik net het veld opliep, zag ik dat scorebord en meteen zag ik weer ‘Die Niederlande, Europameister 1988’ staan. Grappig is dat.”
Als we toch herinneringen ophalen, aan welk EK als speler bewaar jij de beste herinneringen?
Pff… Ik heb er drie meegemaakt en ieder toernooi had wel iets. Op het EK van 2004 heb ik afscheid genomen, dus dat is wel een speciaal toernooi voor me. En een EK in eigen land, zoals 2000, was ook heel speciaal. We speelden toen ook heel goed, ik ook. Maar de halve finale tegen Italië is misschien wel de meest bizarre wedstrijd die ik ooit heb gespeeld. We waren heer en meester, maar die strafschoppen… Ik heb er zelf ook twee gemist, ongelooflijk. Een toernooi springt er voor me uit, maar dat was een WK. In 1998 klopte alles, het enige wat er aan schortte is dat we geen wereldkampioen werden.
Er wordt wel eens gezegd dat een EK moeilijker is dan een WK. Deel jij die mening?
Ja, ik denk dat je wel kunt zeggen dat een EK moeilijker is dan een WK, kijk alleen al maar naar de tegenstanders. Er zitten geen makkelijke landen tussen, zoals je dat wel eens hebt op een WK. Maar dat weet je, Europa is gewoon een hele goede voetbalnatie. Ook is een EK intensiever, tussen de wedstrijden zit een dag minder rust dan tijdens een WK. In acht dagen drie wedstrijden, dat is pittig hoor. Dat alles maakt een EK heel zwaar en moeilijk om te winnen. Je moet aan de bak.
Is Nederland voor jou de topfavoriet?
Samen met Duitsland en Spanje. Ik denk dat we een hele goede kans maken, gezien de kwaliteit die we in de ploeg hebben. En ze staan weer met de voetjes op de grond. De slechte resultaten vorig jaar in oktober en november tegen onder meer Duitsland helpt de spelers er weer aan herinneren dat het allemaal niet vanzelf gaat. De kwaliteit is er en ze zijn wakker geschud. Als er straks een goed team staat, en dat is aan Bert van Marwijk wel toevertrouwd, maken we een goede kans. Wanneer ik tevreden ben? Als we winnen. In Zuid-Afrika waren we er dichtbij. De jongens weten nu hoe het voelt een finale te verliezen, nu moeten ze weten hoe het voelt een finale te winnen.
