Het is voldoende dat drie miljoen mensen in het Donorregister een 'Ja' hebben vastgelegd.
Je zou verwachten dat dit voldoende is om alle mensen op de wachtlijst te helpen. Dat is jammer genoeg niet het geval. Niet iedereen die als donor staat geregistreerd, kan namelijk na zijn dood ook daadwerkelijk doneren. Per jaar gaat het slechts om zo'n 200 mensen die organen afstaan. Orgaandonatie is vaak alleen mogelijk als de donor is overleden op de intensive care afdeling van een ziekenhuis. In Nederland wachten er ongeveer 1300 mensen op een nieuw orgaan.

Als ik als donor geregistreerd sta, geven artsen me sneller op als ik in het ziekenhuis beland.
Nee hoor. Waarom zou een arts voorrang geven aan de ene patiënt boven de andere? Een arts weet bovendien niet op voorhand of iemand donor is. In Nederland is de arts die het overlijden constateert niet betrokken bij een eventuele transplantatie.

Als ik donor ben, kan ik niet opgebaard worden.
Na de uitname-operatie wordt ervoor gezorgd dat je er netjes uitziet. Je kunt gewoon net als ieder ander worden opgebaard na donatie. Wonden worden bedekt met pleisters. Huid wordt alleen weggenomen op plekken die bij het opbaren bedekt zijn met kleding. Ook als je hoornvliezen doneert, is hiervan niets te zien. Toch kan het zijn dat je om persoonlijke redenen niet alle organen of weefsels wil doneren. Als je je registreert als donor kun je aangeven wat je eventueel niet wil doneren.