Tony Neef speelt als Sonneveld de rol van z’n leven

28 oktober 2013 om 10:52 door Erik Jonk
Tony Neef speelt als Sonneveld de rol van z’n leven

Niet eerder zal Tony Neef zo’n zware rol gespeeld hebben als die van zanger / acteur / cabaretier Wim Sonneveld. Twee uur lang staat Neef op de bühne in de productie van Albert Verlinde Entertainment. Het mag gezegd: het is de rol van zijn leven, hoe goed de rest van de cast ook is.

Sonneveld geldt met Toon Hermans en Wim Kan als ‘één van de grote drie’, heeft ontelbaar veel liedjes achterlaten, speelde zowel solo als in groepen in het theater en maakte meer dan zevenhonderd keer furore in de musical My Fair Lady. Hij was bovendien homoseksueel in een tijd dat je dat als BN’er verborgen hield. Sterker nog, hij had zelfs twee mannenliefdes tegelijk met de oudere Huub Janssen en de jongere Friso Wiegersma. Genoeg stof dus voor een musical over een legende, maar ja, komend voorjaar is hij wel al veertig jaar dood. Sonneveld stierf op 56-jarige leeftijd in een ziekenhuis aan een hartstilstand (hij lag daar om te herstellen van een eerste hartaanval).

Oubolligheid ligt dus op de loer, net als theaterzalen gevuld met grijze harenpubliek. Of dat laatste het geval is moet de tournee door heel Nederland leren, maar van het oubolligheidgevaar is grotendeels geen sprake. Ook jongeren lieten na de première weten te hebben genoten. Pieter van de Waterbeemd heeft als scriptschrijver gezorgd voor een interessante voorstelling waarin zo’n beetje het hele leven van Sonneveld aan bod komt.

We zien de man die op jonge leeftijd zijn moeder verloor en een vader had die vooral vond dat Wimpie hard moest werken in de kruidenierszaak. De homoseksualiteit komt aan de orde en vooral de problemen die Sonneveld kreeg door van twee walletjes te eten. Beide liefdes leverden Sonneveld nog teksten ook, dus dan ligt jaloezie al snel op de loer. Maar ook de maar voortdurende onzekerheid van de artiest komt in het eenvoudige décor van schuivende panelen en doeken aan bod. Als hij eens slechte kritieken in de kranten krijgt, schreeuwt hij ‘rotpubliek, rotmuziek, rotland, rotresencenten’. We leren ook dat hij tot aan zijn dood voor elk optreden misselijk van de zenuwen was. En dat Sonneveld de tekst van zijn grootste hit Het Dorp niet zelf heeft geschreven. Dat laatste kwam bij ondergetekende even binnen als een schok.

Sonnevelds verhaal wordt verteld vanaf het moment dat hij in februari 1974 in het ziekenhuis belandt. Zijn liftster die hij op het moment van zijn hartaanval in de auto had zitten en hem naar het ziekenhuis heeft gereden, is in werkelijkheid een mysterieus persoon gebleven. In deze voorstelling komt zij bij Sonneveld op bezoek, neemt het publiek mee in Sonnevelds leven en beschouwt dat leven ook. De liftster is een erg fijne rol van Cindy Bell, die zichtbaar geniet van deze Sonneveld, al heeft ze de legende niet zelf kunnen meemaken.

Sowieso heeft regisseur Eddy Habbema een ijzersterke cast bij elkaar gekregen. Mariska van Kolck is op dreef als Conny Stuart, de vrouw die het meest met Sonneveld speelde en ongetwijfeld met hem zou zijn getrouwd als hij geen homo was. Jan Elbertse is uitstekend als oudere vriend Huub, maar ook als Sonnvelds vader en een kort moment als Simon Carmiggelt. Sandra Jonkman debuteert zeer verdienstelijk. Zij studeert nog aan de opleiding tot musicalactrice, maar maakt al indruk in tal van personages, waaronder Joantine, het nichtje dat door Sonneveld in de watten werd gelegd. Voor Jonkman moet het tijdens de première extra spannend zijn geweest dat ‘de echte’ Joantine Sonneveld in de zaal zat. Thomas Cammaert is de allerbeste als het gaat om de bijrollen. Dit multitalent, dat de afgelopen week een nominatie voor de Musical Awards kreeg voor zijn rol in HEMA de Musical, zet op weergaloze wijze de jonge geliefde Friso neer. Humor (timing), zang, acteren… het klopt bij Cammaert allemaal.

Maar de grootste pluim gaat naar hoofdrolspeler Tony Neef. Wat een bak tekst heeft deze 52-jarige Amsterdammer te verstouwen gekregen. Neef geeft je het gevoel dat je echt naar Wim Sonneveld zit te kijken. Als een acteur dat lukt, hoeven we er op deze plaats daarom niet meer over te zeggen dan dat. Voor wie eerder genoot van de tv-serie Moeder Ik Wil Bij De Revue en voor iedereen die van een verhaal over een interessante man houdt: gaat dat zien. Tony Neef verdient net zo’n groot publiek als toen hij ooit begon in Miss Saigon. Ook zonder grijze haren.

Wil je op de hoogte blijven van de belangrijkste en leukste nieuwtjes?
Like ons dan even op Facebook. Dat is zo gepiept!

Reacties