Tel Aviv
Voet op Israëlische bodem zet je in Tel Aviv, op de internationale luchthaven Ben Gurion. In de ooit even buiten het kustplaatsje Jaffa gebouwde stad zijn alle typische mediterrane ingrediënten aanwezig. Het moderne en liberale Tel Aviv is in alles de tegenpool van het historische Jeruzalem. Het strand en de kleine aangrenzende straatjes vol winkeltjes en hotels zijn er het makkelijkst te ontdekken. Wie naar de basis wil, gaat naar Neve Zedek, de eerste wijk van Tel Aviv. Bijna 125 jaar nadat de eerste woningen werden aangelegd, is de fleurige buurt overgenomen door kunstenaars, yuppen en andere hippe Israëliërs. Slenterend door de smalle oude straatjes, valt vooral de ontspannen rustieke sfeer tussen de vele eet-, koffie- en ijstentjes op.

Dode Zee
De weg naar de Dode Zee, één van de genomineerden voor nieuwe wereldwonderen, gaat letterlijk op en af. Vanaf de kust trek je via de hoger gelegen omgeving van Jeruzalem naar de extreem laag gelegen Kalia Beach bij de Dode Zee. Via een hete tocht door de woestijn gaat het richting Jericho. Daar aangekomen valt direct op hoe de Dode Zee steeds meer aan het opdrogen is. Een duik in het extreem zoute, op zo’n 400 meter onder zeeniveau gelegen meer is heel bijzonder. Knoop vanwege dat hoge zoutniveau wel het advies je zeker een dag voor je er in plonst je niet meer te scheren goed in de oren! Ronddobberen en zonnen in het water waar je niet in kunt zinken, is een unieke belevenis. Gezond schijnt ook het insmeren met modder van de bodem van de Dode Zee te zijn. De schaamte in de prut rond te rollen gaat nagenoeg aan alle badgasten dan ook opvallend snel voorbij. Na een zoutbad en een modderlaag vormen de douches op het strand een verkoelend einde van de hete stranddag.

Kibboets
Er waren tijden dat de kibboets synoniem stond voor Israël. Hoewel de traditionele socialistische nederzettingen niet meer als zodanig bestaan, zijn er nog aardig wat kibboetsen in het land te vinden. Ein Harod Ichud is misschien wel het beste voorbeeld van een moderne Israëlische kibboets. De in het noorden van het land gelegen nederzetting Ein Harod bestaat sinds 1921, en werd in 1952 opgesplitst in Ichud en Meuhad. Waar Meuhad de traditionele waarden behield, daar ging Ichud met zijn tijd mee. Het werd de eerste ‘groene’ kibboets van het land en stond ook toe dat inwoners zelf eigendommen mochten bezitten. Ook worden er toeristen toegelaten.
De kapitalistische ‘light’-koers legde Ichud geen windeieren. De kibboets is een oase van absolute serene rust, waar het drukke stadsleven een nare droom lijkt. Er is een schitterend zwembad, tennisbaan en andere ontspanningsfaciliteiten. In de kamers is tv en zelfs internet aanwezig. Er blijven kan helaas niet. Nieuwe leden worden amper nog toegelaten.
Meer informatie: www.ein-harod.co.il