“Kennis is zonneschijn en een gebrek aan kennis is als wandelen in het donker”, zei meester Sekalli vroeger, op de lagere school. Hij bracht ons de liefde voor leren bij. Dat was een hele prestatie, want de omstandigheden waren verre van ideaal. We zaten in een piepklein, snikheet klaslokaal en niet alle ouders vonden onderwijs nodig. Het dagelijkse leven was al een harde leerschool genoeg. Ze konden de hulp van hun kinderen op het land eigenlijk niet missen.

Meester Sekalli hield voet bij stuk en alle leerlingen gingen naar de grote stad om verder te leren. Uiteindelijk heeft mijn klasje twee hoogleraren, een onderwijzer, longchirurg, rechter en een hoge EU-ambtenaar voortgebracht. Ik denk nog vaak aan hem terug. Zeker in de Week van het Onderwijs, volgende week.

Gelukkig zijn de omstandigheden hier een stuk beter, maar leerkrachten zoals meester Sekalli blijven nodig. Om kinderen het gevoel te geven dat hun afkomst er niet toe doet, maar hun toekomst. Sommige kinderen krijgen van huis uit niet de juiste steun, of spreken de taal nog niet goed. Juist dan spelen goede leerkrachten een sleutelrol. Zij houden kinderen en ouders bij de les.

Dagelijks werken duizenden leerkrachten in Rotterdam aan talentontwikkeling van onze kinderen. En met succes, want de onderwijsresultaten worden steeds beter. Dat is mooi voor de stad, want de kinderen van nu zijn de vakmensen en ondernemers van de morgen. Dat is nog mooier voor de kinderen zelf, want als je op school goed presteert, heb je betere kansen in het leven.

Daarom besteden we volgende week aandacht aan alle goede ontwikkelingen in het onderwijs en vieren we De Dag van de Leraar. Een goed moment om alle juffen en meesters met gepast eerbetoon te bejegenen. Want uit ervaring weet ik dat een kleine stap in je jeugd een enorm verschil kan maken als je eenmaal groot bent.