Amsterdammer Jimmy Walker is kattenliefhebber. En hij heeft ogen in zijn hoofd. Daarmee zag hij op zowat elke boom in de stad een geplastificeerd briefje hangen met een oproep van de strekking: kijk alstublieft uit naar kat X, kwijt sinds een paar dagen, kleur zus en zo, lief koppie, erg aanhankelijk, bel alsjeblieft et cetera. Zo­veel wegloopkatten, zoveel wanhopige baasjes, daar moest toch een boterham mee te verdienen zijn, dacht Jimmy (47). Daarom rijdt de ex-glazenwasser sinds een paar dagen rond met zijn Italiaanse bromwagen op zoek naar katten. Voor 69 euro brengt hij verloren katten terug. Da’s goedkoop, vindt de kattenvanger, want de beloning die eigenaren uitloven is vaak veel hoger. Maar de Catfinder, zoals hij zich noemt, is niet zomaar een premiejager. “Ik zoek niet één kat. Ik zoek kattén.”
Op pad in zijn Piaggio door Am­sterdam Zuid wordt langzaam duidelijk wat hij bedoelt. Ziet Jimmy  een loslopende kat, dan stapt hij uit en loopt hij er rustig naartoe, ‘als vriend’. Een net of stok heeft hij niet, wel een doos kattenbrokjes. Een beetje schudden en voeren, dat werkt toch het beste. In de Beethovenstraat sluit Jimmy vrienden met een dikke kater. Hij neemt ’m niet mee. “Te dik en te veel op z’n gemak, dus een gewone buitenkat”, oordeelt Jimmy. In zijn archief, zelf aangelegd op basis van oproepaffiches, zit ie ook niet.
Ziet hij een kat die  wat minder in z’n hum is, dan checkt hij of het beest een bandje met naam of een chip heeft. Poezen van een paar deuren verder laat Jimmy lo­pen. Katten die verdwaald lijken, neemt hij mee. Dan spoort hij de eigenaar op, die dan voor zeven tientjes z’n kat kan terugkrijgen. En als de kat helemaal niet kwijt wás? “Ik denk niet dat baasjes daarover gaan liegen. Want wie z’n kat terug heeft, is blij.”