Op de import van honden uit het buitenland is veel te weinig zicht. Ook zijn er binnen de EU amper regels die import van honden reguleren. Dat moet veranderen, vindt Paul Overgaauw, dierenarts en microbioloog aan de faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit Utrecht. Met de buitenlandse honden komen ook steeds meer dierziektes het land in. “Die zijn niet alleen vervelend voor de dieren zelf en hun soortgenoten voor wie ze besmettelijk zijn, ook voor mensen.”
Overgaauw memoreert de hond met rabiës (hondsdolheid) die onlangs in Amsterdam werd ontdekt. “Daar moesten vijftig honden en katten voor worden afgemaakt en tientallen mensen een nare inenting voor krijgen.” Ook verspreiden buitenlandse honden ziektes als babesia (bloedparasiet), echinococcus (lintworm), ehrlichia (infectie door teken).
Volgens Overgaauw worden er jaarlijks zo’n 85.000 puppy’s geïmporteerd uit Oost-Europa. Nederlandse vakantiegangers nemen jaarlijks enkele duizenden ‘zielige honden’ mee uit Zuid-Europa. Daarnaast worden er duizenden zwerf- en asielhonden uit Zuid- en Oost-Europa ‘geadopteerd’ via bemiddelingsorganisaties. Van die organisaties zijn er volgens Isabelle Sternheim van Animal Foundation Platform inmiddels zo’n 135. Sternheim probeert met haar organisatie lijn te brengen in de wildgroei van bemiddelingsbureaus. Ook wijst ze de adoptieverenigingen erop dat hulp ter plaatse, bijvoorbeeld via sterilisatieprogramma’s, beter is.
De Hondenbescherming en de organisatie voor diergeneeskunde KNMvD raden adoptie van buitenlandse honden ronduit af. Buitenlandse honden brengen niet alleen ziektes mee, ze zijn vaak slecht gesocialiseerd, waardoor ze grote kans lopen in Nederland in een asiel te belanden. Ook lost adoptie de situatie ter plaatse niet op. De organisaties zien wel wat in het voorstel van Overgaauw. Hij wil dat de strenge regels die het Verenigd Koninkrijk hanteert, voor de hele EU gaan gelden. Dat betekent dat bij elke keer dat een hond een land binnenkomt z’n baas bewijzen toont dat het dier vrij is van teken, wormen en rabiës.














