“Ik hoef geen politieagent te spelen”, zegt Cor van der Kaaij (51). Hij is in het dagelijks leven magazijnchef en noemt zijn rol als vrijwilliger bij de politie “een machtig mooie hobby”. Van der Kaaij is volontair (zie kader) omdat hij liever niet thuis op de bank klaagt hoe rot de wereld in elkaar zit. Hij begon met het werk nadat zijn zoon ernstig werd mishandeld.“Ik wil voorkomen dat andere ouders hetzelfde mee moeten maken. Mijn aanwezigheid zorgt ervoor dat er een middag meer werk op straat kan worden gedaan.”

Dat beaamt Frans de Ruiter, chef bureau Burgersamenwerking: “Vorig jaar hadden we regionaal een kleine 100.000 uur extra ondersteuning van politievrijwilligers.” En omdat die uren niet door beroepsagenten vervuld hoeven te worden, vertaalt dat dus naar veel meer uur blauw op straat. De Ruiter: “Wij weten dat we niet zonder ze kunnen: we hebben de burgerij keihard nodig.”

“Vrijwilligers brengen nieuwe ideeën met zich mee. Dat prikkelt”, licht De Ruiter een ander voordeel van politievrijwilligers toe. “Bovendien klopt het beeld van de burgerij over de politie vaak niet met de werkelijkheid. Doordat burgers als vrijwilligers bij het korps werkzaam zijn krijgen ze een correct en daardoor positiever beeld van de politie. Er is behoefte aan een reëel perspectief.” En dat kunnen vrijwilligers als geen ander bieden.

De vrijwillige politieambtenaren zelf zien ook een klein nadeel: al deze krachten werken op het zogeheten niveau twee en Rob de Heer (23) en Hendrik de Knegt (30) zouden liever zien dat ze opgeleid worden tot niveau drie. Daarin mogen ze een vuurwapen dragen en worden ze automatisch nog breder inzetbaar. De Knegt: “De bevoegdheden zijn niet heel anders, de mogelijkheden wel.”

Verder zijn de twee uitermate positief. De Heer: “Wij doen spánnend vrijwilligerswerk. Ik maak in één dienst meer mee dan sommige mensen in hun hele leven.” “Je bent vaak daar waar de actie is”, voegt De Knegt toe. En juist omdat de vrijwillige agenten zich in deeltijd inzetten krijgt het werk de kans niet een sleur te worden. Maar dat betekent niet dat ze hun politiewerk tegelijk met hun pet op de kapstok hangen. De Heer: “Door je training word je scherper.” Dat weet ook volontair Van der Kaaij: “Die ogen waarmee je kijkt schakel je natuurlijk niet om vijf uur uit.”