“Ik weet zeker dat Mats een grote glimlach op zijn gezicht zou hebben, als hij boven ergens meekijkt”, zegt moeder Inge Duyne met betraande ogen. Ruim vijf jaar geleden stierf haar zesjarige zoontje in zijn slaap. Om hem te eren neemt ze samen met negen andere NS-medewerkers deze zomer op een OV-fiets deel aan de KNWU Oranje Toertocht naar de Olympische Spelen in Londen. Het geld dat ze met hun actie Fietsen voor Fietsen inzamelen, gaat naar het Ronald McDonald Huis in Leiden, waar de familie verbleef terwijl Mats werd behandeld voor leukemie. Een monoloog.
“Ik voelde al langer dat ik iets voor Mats moest doen, nadat hij zo hard had gevochten om beter te worden. Pal na zijn dood was het puur een kwestie van overleven. Maar nu is de tijd rijp voor deze stap.
‘Dit is het moment om Mats te herdenken’, dacht ik, toen ik hoorde dat NS voor Oranjefans 500 OV-fietsen naar de Spelen brengt. Dinsdag 24 juli rijden we op tien van deze fietsen van Utrecht naar Hoek van Holland. Als de boot ons naar Harwich heeft gebracht, vervolgen we onze tocht. In twee dagen tijd leggen we al fietsend 290 kilometer af.
Het geld dat de actie oplevert gaat naar het Ronald McDonald Huis, dat ons maandenlang een prettig thuis heeft geboden. Ze hebben nu fietsen nodig voor ouders in het huis, vandaar ook de actie Fietsen voor Fietsen.
De tocht is onderdeel van mijn verwerkingsproces. Er vloeien nog vaak tranen als ik aan Mats denk, hij mag nooit vergeten worden. Ik doe dit uit respect voor Mats, die heel hard ‘yes, mam!’ zou roepen als hij me zou zien zwoegen op de fiets. Het wordt afzien, want ik fiets eigenlijk nooit. Maar als Mats jarenlang kon vechten, moet ik dat zeker twee dagen kunnen.
Ik zie Mats nog zo voor me staan. Een heel vrolijk, dapper mannetje met ontzettend veel humor. Een echte knokker ook, die nooit zeurde als hij voor de zoveelste keer weer naar het ziekenhuis moest. En een jochie dat gek was op chocola. Toen hij na drie maanden isolatie eindelijk weer naar buiten mocht, vrat hij meteen twee grote repen achter elkaar op, terwijl hij zijn grote broer in de armen vloog.
Met deze actie wil ik mensen aansporen om wat van hun leven te maken. Je kind verliezen is het ergste wat je kan overkomen. Maar het leven gaat door, jij moet verder en kunt iets betekenen voor anderen. Ik heb nog een fantastische zoon, Olav, die nu dertien is, en alle liefde verdient. Het is mooi om te zien hoe trots hij is op wat ik allemaal voor zijn jonge broertje doe. Vorige week gaf hij me nog 25 euro voor het project, terwijl hij normaal gesproken heel zuinig is. Door alles wat er is gebeurd, zijn we echt naar elkaar toegegroeid.
Inmiddels hebben we met Fietsen voor Fietsen bijna 4000 euro opgehaald, 10.000 is het doel. Het zou geweldig zijn als we dat bedrag daadwerkelijk halen.”
Wilt u Inge Duyne financieel of sportief een hart onder de riem steken? Ga dan naar www.fietsenvoorfietsen.eu.











