Mensen die op onrechtmatige wijze worden kaalgeplukt door incassobureaus helpen om niet te veel te betalen, meer in het bijzonder ouderen en alleenstaanden met kinderen. Dat is de belangrijkste doelstelling van Marcel van der Vloot, mede-oprichter van het sociaal juridische adviesbureau Incassdeur. Tegen betaling, dat wel. Van der Vloot, een stevig postuur en Surinaamse tongval, houdt kantoor in een etage op de begane grond vlakbij Ganzenhoef in Amsterdam Zuidoost. Hij komt naar eigen zeggen uit de letselschadebranche en zegt al zeventig aanmeldingen binnen te hebben. “Ik hoorde vaak van mensen dat ze gigantische bedragen moesten betalen aan incassobureaus, ook als ze maar kleine schulden hadden. Dat was voor mij aanleiding om de regels en wetten op dit gebied te bestuderen. Toen ik vervolgens de rekeningen bekeek van de schuldenaars die klagen over te hoge rekeningen, kwam ik erachter dat incassobureaus vaak veel te hoge bedragen in rekening brengen.”

Het pleidooi van Van der Vloot wordt ondersteund door het overheidsrapport ‘Incassokosten, een bron van ergernis’, waarin in 2008 werd becijferd dat incassobureaus 130 miljoen euro per jaar te veel in rekening brengen bij schuldenaars.

Rita Lansdorf (38), moeder van drie kinderen met de vierde op komst, is één van de mensen die zich laat bijstaan door Incassdeur. Haar problemen begonnen toen ze eind 2009 in aanvaring kwam met haar werkgever. “Toen ik voor de tweede keer ziek was, weigerde mijn baas om me door te betalen. Ik kon een huisartsenverklaring laten zien, maar toch weigerde ze om me te betalen. We kregen daar een conflict over en ik werd ontslagen. De eerste maanden moest ik rondkomen van een uitkering van  972 euro, terwijl mijn huur alleen al 780 euro bedraagt.” Lansdorf raakte in financiële nood. Rekeningen stapelden zich op. “Ik leefde in die tijd op mijn uitkering en giften van familie. Het was echt een hele zware periode. Pas in april 2010 werd mijn nood iets minder erg doordat de Dienst Werk en Inkomen mijn uitkering aanvulde met het bedrag waarop ik nog recht had vanuit mijn vorige baan.”

Lansdorf heeft inclusief incassokosten een schuld van meer dan een ton, waarvan bijna 15.000 euro incassokosten. De gevolgen voor haar en haar kinderen zijn ingrijpend. “‘Mag ik binnenkort mijn sweet sixteen vieren mama?’, vroeg mijn zoon laatst. Maar dat kan gewoonweg niet. Hij mag vrienden bij ons thuis uitnodigen en ik kook dan extra veel, maar ik geef hem geen cadeau. Daar heb ik simpelweg geen geld voor.”

Ze is blij met de hulp van Van der Vloot, maar ziet in dat hij haar slechts kan helpen om een klein deel van haar schuld weg te werken. “De incassokosten zijn natuurlijk maar een klein deel van mijn totale schulden, maar het helpt wel dat Marcel de deurwaarders voor me op afstand houdt.”

Van der Vloot vindt de incassobureaus harteloos en stelt dat zij zich bedienen van onrechtmatige praktijken. “Ze houden totaal geen rekening met de persoonlijke omstandigheden van de schuldenaar. De beslagvrije voet, ofwel het bedrag dat iemand wettelijk moet overhouden om te kunnen leven, wordt niet gerespecteerd. “‘Regel maar dat je het betaalt’, wordt er gezegd. Daar komt bij dat ze allerlei vage kosten opvoeren zoals informatiekosten en overige kosten, zonder verder te specificeren waar het over gaat. Daar komen wij tegen in het geweer en met succes.”


De naam van Rita Lansdorf is om privacyredenen gefingeerd.
 

In schulden na aanschaf van Chrysler

Meneer Winter (65) werkte jarenlang als schoonmaker op Schiphol. Toen hij drie jaar geleden met de vut ging, kocht hij op afbetaling een auto van het exclusieve merk Chrysler. Maar de euforie was van korte duur. “De banden waren zwak, de olie lekte, het was gewoon een gammele wagen. Ik heb hem na zes maanden weggebracht en hij werd afgekeurd. Toch moest ik van de leasemaatschappij de wagen verder afbetalen. Vanaf dat moment weigerde ik om de ruim 400 euro per maand te betalen.” De incassokosten liepen uiteindelijk op tot ongeveer 900 euro. Dat is extra klemmend voor Winters omdat zijn vrouw haar baan verloor. “Ik slaap heel slecht en heb zorgen aan mijn hoofd, terwijl ik vroeger bijna de hele dag lachte.” Bij Winter rekende het incassobureau bijna 320 euro buitengewone incasso-kosten. Veel te veel volgens Van der Vloot. “Winter zou maximaal 80 euro moeten betalen en betaalt nu dus vier keer teveel. Zo gaat dat nou”, licht Van der Vloot toe.