Blade Babe Marlou van Rhijn op weg naar de perfecte race

28 augustus 2012 om 06:11 door Auteur: Niels Rigter
Blade Babe Marlou van Rhijn op weg naar de perfecte race

Sinds je wereldrecords op de 100 en 200 ben je bekende Nederlander. Hoe voelt dat?
Heel gek. Het enige dat ik heb gedaan, is rennen. En ja, dat ging een paar keer harder dan gedacht. Toen liep ik dus die wereldrecords. Het gevolg is dat er nu een ongelooflijk groot podium is voor de Paralympics. Daar ben ik trots op.

Je bent geboren zonder bruikbare onderbenen. Dan ligt een sporten niet voor de hand. Hoe kwam het dat je dat toch ging doen?
Ik vind dat het juist wel voor de hand ligt om met een handicap te gaan sporten. Het lag alleen niet voor de hand om te gaan rennen, ook al bleek later dat ik met twee geamputeerde onderbenen juist een perfecte handicap heb voor atletiek. Als kind ging ik sporten, net als de meeste andere kinderen. Ik ging zwemmen, vond het leuk, bleek het te kunnen en werd bloedfanatiek. Uiteindelijk kwam ik in het nationale team.

Waarom ben je niet doorgegaan met zwemmen?
Ik verloor motivatie. Ik was 18, studeerde commerciële economie en wilde wel eens weten hoe het leven van een normale student eruit zag, met uitgaan, met vriendinnen. Op zeker moment miste ik toch de adrenaline van de sport.

Hoe voelde het toen je voor het eerst op sprintprotheses stond?
Dat was een jaar geleden. Ik had al een tijdje op gewone protheses getraind, maar die voelden toch lomp. Toen ik voor ’t eerst op blades rende, merkte ik dat ik energie terugkreeg. Het gaf een geweldig gevoel van vrijheid. Alsof ik voor het eerst echt vooruit kwam.

Waarom loop je niet altijd op blades?
Ze zijn gemaakt om te rennen. Ik ga niet altijd rennend door het leven. En ze staan zo raar onder een rokje.

Straks loop je in Londen. Wat verwacht je daarvan?
Door mijn wereldrecords ben ik favoriet, maar op de 100 meter gaat het echt om tienden of honderdsten van seconden. Ik weet dat er een paar meiden heel goed zijn. Mijn ambitie is om goud te winnen, maar ik weet dat ik daar zo min mogelijk mee bezig moet zijn. Mijn doel is: de perfecte race rennen. Als ik die perfecte race loop, ben ik tevreden. Als ik daarmee niet win, is het jammer, maar een des te grotere motivatie om de volgende keer nog harder te rennen.

Jouw grote voorbeeld is Oscar Pistorius, bijgenaamd blade runner. Hij heeft net als jij een dubbele onderbeenamputatie. Hij verslaat zelfs niet-gehandicapte topatleten. Zie jij jezelf ook ooit op de reguliere Olympische Spelen?
Als atleet ga je altijd op zoek naar competitie. Die ligt voor mij nu in de paralympische sport. Maar natuurlijk, ik heb ambitie en het gaat nu lekker, dus wie weet…

Wil je op de hoogte blijven van de belangrijkste en leukste nieuwtjes?
Like ons dan even op Facebook. Dat is zo gepiept!

Reacties