Interview: Cabaretier Richard Groenendijk

19 mei 2006 om 11:30 door Aran Bade
Interview: Cabaretier Richard Groenendijk

‘Ik zou een hele slechte Koefnoen-jongen zijn’

Met lovende kritieken werd zijn vijfde cabaretprogramma De adem van de nachtchinees onthaald. Cabaretier Richard Groenendijk (33) zet zichzelf steeds meer als personality op de kaart der grappenmakers. Ook zijn deelname aan het televisieprogramma Wie is… de Mol? was voor hem een groot avontuur. Metro sprak met Groenendijk vlak voor de laatste twee voorstellingen in zijn stad Rotterdam. Over de kunst van het grappen maken en het overlijden van ‘maatje’ Frédérique Huydts.

Vind je het jammer dat vandaag en morgen je laatste voorstellingen van De adem van de nachtchinees zijn?
“Jaaaa, dat is zeker jammer. Aan de andere kant, de show gaat ook naar Azië dat is geweldig. En omdat de show zo goed is ontvangen gaat ie volgend jaar in reprise, dan speel ik ‘m weer zestig keer.”

Heb je altijd al cabaretier willen worden?
“Ik heb altijd genoten van aandacht. Van jongs af aan ben ik echt gegrepen door het cabaret. Brigitte Kaandorp bijvoorbeeld, die vorm die zij hanteert, dat vind ik prettig. Je publiek ontroeren, laten lachen, wat acteren en zingen. Het is allemaal heel persoonlijk. Mijn ouders namen me mee naar het oude Luxor, ik vond het fascinerend. Na de voorstellingen piepte ik naar achteren om handtekeningen te vragen van bijvoorbeeld Tineke Schouten. Ik ben wat dat betreft echt verliefd op het vak.”

Hoe kunnen we jouw humor het beste omschrijven?
“Typetjes op het podium neerzetten vind ik heerlijk om te doen. Maar wel van mensen die niemand kent, maar iedereen herkent. Bijvoorbeeld de oude buurvrouw op de hoek. Daar kan ik dan helemaal in een groots verhaal in op gaan. De energie daarbij, dat vind ik heel belangrijk. Maar ik zou een hele slechte Koefnoen-jongen zijn. Zo geloofwaardig bekende Nederlanders nadoen lukt me niet.”

Welke grappen vind jij nou echt succesvol?
“De grappen die voorkomen in het tv-programma Absolutely Fabulous vind ik geweldig. Dat is echt een bron van inspiratie voor mij. Net zoals de serie Little Britain. Ik heb echt heel weinig met Nederlandse humor zoals in Kees & Co en Zeg ‘ns Aa.”

Is het slecht gesteld met de Nederlandse humor?
“Nou, wij kunnen dat soort lachprogramma’s niet maken. Net zoals Kinderen Geen Bezwaar. Dan denk ik, jongens succes ermee, maar het werkt niet. Of Rauw, dat nieuwe programma van Talpa waarin actrices als Georgina Verbaan al improviserend grappen moeten maken, daar erger ik me dood aan. Het is gewoon niet grappig.”

Kun je een grappenmaker worden of moet je het zijn?
“Je moet er echt talent voor hebben, jezelf zijn en dat dan ook nog eens optimaal weten te benutten. Er is veel bagger in Nederland. De laatste tijd zie ik heel veel jongetjes die de nieuwe Najib willen worden. Jongens, dat moet je gewoon niet willen. Laatst zag ik een meisje dat schaamteloos een hele passage uit de show van Marc-Marie Huijbregts oprakelde, de grap was letterlijk gekopieerd, dat kan toch niet!”

Iemand nadoen kun je maar beter laten?
“Nou, wel als je niet weet wat je eigen vorm is. Je moet weten waar je kracht ligt. Ik ben geen Robbie Williams, heel simpel: dan moet ik ook niet proberen dat wel te willen zijn.”

Je deelname aan Wie is... de Mol? was voor jou een groot avontuur. Maar ook tragisch door het overlijden van Frédérique Huydts. Jullie waren echt maatjes geworden?
“Ja, in het vliegtuig gingen we al wisselen van stoelen om naast elkaar te zitten. Ze was echt opmerkelijk. De manier waarop ze zo positief in het leven stond, heel bijzonder.”

Heeft het overlijden van Frédérique je veranderd?
“Ja, ik merk dat ik alles nu veel meer relativeer. Al die zenuwen en stress, dat valt nu zo ontzettend weg, totaal niet meer belangrijk. Door Frédérique heeft alles een diepere lading gekregen. Nog steeds krijg ik kippenvel als ik terugdenk aan de bergrit van haar op de fiets. Die wilskracht om de top te bereiken, dat was zo mooi om te zien. Ik ben na haar overlijden ook echt minder bang voor de dood geworden.”

Je soloprogramma loopt ten einde. Maar je bent natuurlijk nog lang niet klaar.
“Absoluut niet. Ik wil m’n vak zo lang mogelijk blijven doen zoals ik het nu doe. Maar een nieuw soloprogramma voorlopig even niet. Het is toch een eenzaam bestaan. Geef mij maar de gezelligheid van een groep. Ik kijk echt uit naar de tour Liedjes van Toon samen met onder andere Ellen Evers. En... ik ga ook nog een eigen album opnemen.”

Drukke tijden?
“Ja eigenlijk wel. Ik ben altijd erg gericht geweest op carrière maken. Nu, na het overlijden van Frédérique, wil ik meer naar haar motto gaan leven: Carpe fucking diem! Ik wil meer liefde toelaten in m’n leven. Mezelf open stellen voor andere mensen, dat is eigenlijk het allerbelangrijkste.”



CV Groenendijk
• Richard Groenendijk werd op 24 september 1972 geboren in Dirksland. Vanaf zijn 18e studeerde hij in Rotterdam waar hij in 1998 afstudeerde als communicatiedeskundige. In datzelfde jaar stond hij in de finale van het Amsterdams Kleinkunst Festival en ging zijn soloprogramma Mind the gap in première. Daarna volgden zijn programma’s Gluur, Nep, Ego en in 2006
De adem van de nachtchinees.

Wil je op de hoogte blijven van de belangrijkste en leukste nieuwtjes?
Like ons dan even op Facebook. Dat is zo gepiept!