Stichting Dier & Recht waarschuwt mensen niet te kiezen voor een ‘ramphond’. Het heeft een top 10 van rashonden opgesteld die lijden aan dermate ernstige erfelijke aandoeningen dat het houden voor zowel het dier als de eigenaar een lijdensweg betekent. “Bij bepaalde rassen is het niet meer mogelijk een gezonde hond te kopen”, zegt dierenarts Hans Nieuwendijk.

Mensen willen graag een leuk, vrolijk gezinslid erbij hebben wanneer zij kiezen voor een hond. Maar bij bepaalde rassen kiest de consument eerder voor een toekomstig patiënt. “Het verdriet van de eigenaren is, los van het leed van de dieren, het grootste probleem”, zegt Nieuwendijk. “Ze komen hier met een pup van acht maanden en ik moet ze een toekomst voorspiegelen met veel behandelingen. En dan is het nog niet eens zeker of het goed gaat.”

Omdat er meer naar het schoonheidsideaal van de mens gefokt wordt dan naar het welzijn van het dier, zijn veel rassen belast met erfelijke aandoeningen. “Het neemt absurde vormen aan. Neem de bulldog met een te korte snuit, de Shar Pei die door alle huidplooien niet uit zijn ogen kan kijken. Allemaal omdat wij dat mooi vinden. De fokker noemt geen neus of kromme poten normaal. Dit is verlakkerij. Fokkers die mismaakte dieren fokken zijn grotere dierenbeulen dan iemand die uit woede een hond een zet met zijn schoen geeft.” Nieuwendijk is zelf geen voorstander van overheidsbemoeienis, zoals het instellen van fokverboden. “Met de pitbull is dit ook niet gelukt. De consument moet zich bewust worden van wat er speelt. Malafide fokkers zijn zo verdwenen als niemand meer zo’n hond koopt.”