‘Ik heb het niet goed gedaan’

Harry van Bommel spreekt voor het eerst sinds ‘ongepast gedrag’ tijdens werkbezoek

Hij ervoer de discussie over zijn gedrag tijdens een werkbezoek aan Jordanië als ‘een koude douche’. Maar het ongepaste gedrag jegens een ambas­sademedewerkster heeft hem ook de ogen doen openen. “Ik ben terecht aangesproken op mijn gedrag.” Een openhartig gesprek met een gelouterde Harry van Bommel. Plus: hoe geloofwaardig is de PvdA?

Was Jan Marijnissen erg boos?
Jan zei: Als het boetekleed je past moet je het aantrekken. Dat was een goed advies.
Ik zeg ook wel eens tegen een vrouw dat ze er ‘sensationeel’ uitziet. Da’s toch niet heel erg?
In dat deel van de wereld is het niet verstandig om tegen een getrouwde vrouw te zeggen dat ze er sensationeel uitziet. Als ik wat langer had nagedacht had ik het niet gedaan. Ik ben mij nu meer dan ooit bewust van mijn rol en verantwoordelijkheid als Kamerlid.
Op het Binnenhof sta je bekend als een man die gevoelig is voor het vrouwelijk schoon.
Daar ben ik helemaal niet gelukkig mee. Ik ben eerder door de SP aangesproken op mijn gedrag. En terecht. Ik ben ontzettend betrokken bij de partij, die zit in mijn lichaam. Bij spannende momenten zoals verkiezingen wil ik mij dan wel eens laten gaan. Dan ben ik te aanhankelijk, te euforisch. Toen wij vorig jaar de verkiezingen wonnen was ik zo ontzettend blij. Dat is onbeschrijfelijk. Met een paar glazen alcohol daarbij kan ik een grens overgaan. Daarom heb ik besloten niet meer te drinken op zulke momenten. Ik moet mij dan tegen mijzelf beschermen.
Heeft minister Maxime Verhagen van Buitenlandse Zaken je een hak proberen te zetten door het nieuws naar buiten te brengen?
Nee, Verhagen staat achter zijn mensen. Ik heb het niet goed gedaan, daarom heeft hij zo gereageerd. Ik ben terecht aangesproken op mijn ongepaste gedrag.
Was je vriendin erg boos?
In onze relatie hebben we hier eerder over gesproken. Het voorval in Jordanië was voor mij een koude douche. Ik ben wakker geschrokken. We hebben samen een zoontje van drie jaar, zijn al jaren bij elkaar. We zijn een gezin. Meer dan ooit weet ik dat ik dat niet kwijt wil. En ik ga er voor zorgen dat dat ook niet gebeurt. Ik heb mijn lesje geleerd.
Er is een boel kritiek op de SP de laatste tijd. Senator Yildirim die zijn zetel niet wil opgeven, gedoe over wachtgeld. Wat is er aan de hand?
Ik ben er niet door verrast. We hebben een enorme overwinning geboekt bij de verkiezingen. Daarnaast is de SP een serieuze bedreiging voor de PvdA, in de peilingen hebben we soms meer zetels. De SP ligt daarom onder een vergrootglas. Ik vind ook dat de partij democratischer kan. We zijn nog steeds een partij in ontwikkeling, deze gebeurtenissen zijn onderdeel van een evolutie. Zelf heb ik vaak gezegd dat het partijleiderschap gescheiden moet worden van het fractievoorzitterschap. Laten we daar dan over in discussie gaan. Daarom begrijp ik die SP’ers niet die een nieuwe partij willen oprichten. Daardoor zet je jezelf buiten de discussie. Dat is weinig constructief. Op onze congressen heeft iedereen stemrecht. One man, one vote. Hoe democratisch wil je het hebben?
De tol van het succes?
Bij de volgende verkiezingen komen we in de regering. Dan krijg je dit soort dingen.
We zouden de politiek bijna vergeten. Morgen begint het nieuwe parlementaire jaar.
Welke onderwerpen staan er wat de SP betreft op de agenda?
De discussie over het ontslagrecht, de missie in Uruzgan en het nieuwe Europese verdrag.
En de SP is tegen, tegen en tegen?
Het kabinet wil het ontslagrecht versoepelen. Het gaat nu goed met de economie en daarom is dat op het eerste gezicht niet zo erg. Bijna iedereen die wil werken kan een baan vinden. Maar wanneer het met de economie tegen gaat zitten wordt het een ander verhaal. Het wordt dan dankzij deze wetgeving mogelijk om mensen makkelijker te ontslaan. In het ergste geval zou dat kunnen leiden tot massaontslagen. Jonge mensen zijn dan als eerste aan de beurt. Ik denk niet dat we die kant op moeten. De vakbeweging heeft jarenlang geknokt voor de bescherming van de werknemer. Dat mogen we niet zomaar weggeven. Dan krijgen we het namelijk nooit meer terug. Minister Wouter Bos van Financiën is voorstander, ik ben benieuwd wat zijn achterban daarvan vindt. Volgens mij gaan het lastige politieke maanden worden voor de PvdA.
Wat ons brengt op Uruzgan.
Dat gaat een spannend debat worden. Het kabinet wil de missie verlengen. Daar ben ik niet per definitie op tegen. Maar het karakter van onze aanwezigheid aldaar zal moeten veranderen. De intentie was een opbouwmissie, het is nu een vechtmissie. Een vechtmissie die ook nog eens handen vol geld kost. In plaats van de begrote 450 miljoen euro heeft het ons inmiddels meer dan 600 miljoen euro gekost. We moeten investeren in het Afghaanse leger en de politie. Taliban-strijders krijgen beter betaald dan de soldaten en agenten. De internationale gemeenschap mag Afghanistan niet laten vallen. Dan wordt het een vrijplaats voor de Taliban en Al Qaida. Afghanen worden lid van de Taliban omdat ze geen hoop hebben. Laten we ze die hoop bieden. Maar als het kabinet besluit op deze voet door te gaan zal zij niet gesteund worden door de SP. Op een gegeven moment kwam het ministerie van Defensie in de problemen omdat de kogels op waren. Kogels hebben niets te maken met wederopbouw.
Europa, de Grondwet is van de baan. Er komt nu een nieuw verdrag.
Het mag inderdaad geen Grondwet meer heten. Men noemt het nu een wijzigingsverdrag. In grote lijnen blijft het hetzelfde. De Raad van State gaat waarschijnlijk adviseren dat er een referendum moet komen. Het CDA is daar op tegen, de PvdA pleitte er juist voor in haar verkiezingsprogramma. Die partij zal nu haar ware gezicht moeten laten zien. Dit verdrag gaat over onze soevereiniteit. En daar moet niet alleen de politiek zich over uitspreken. In dit geval is het aan het volk. Dat referendum moet er komen. Volgens PvdA-fractievoorzitter Jacques Tichelaar is er geen enkele reden om het referendum geen doorgang te laten vinden. Laten we hem aan die uitspraak houden.
Ben je politiek beschadigd? Mensen noemen je Dirty Harry.
Die bijnaam kreeg ik tijdens de discussie over de Europese Grondwet vanwege mijn harde opstelling. Dit voorval heeft mij politiek niet beschadigd maar ik heb wel iets doms gedaan. Met dit interview leg ik daar verantwoording over af. Net zoals ik verantwoording tegen mijn vriendin en de partij heb afgelegd. Ik ben gelouterd. Vanaf nu richt ik mij op mijn gezin en mijn Kamerlidmaatschap. Reken mij af op mijn daden.